ig 
uit de rups zijn voortgekomen, uit welke larven ook 
weder kleine sluipwespen ontstaan, die de rupsen 
vernielen (1). Zie omtrent deze beide soorten van 
sluipwespen de optelling der nuttige insecten. 
3. Het kleinere witje. [Pap. Rapae). 
Den vorigen vlinder gelijkende, doch wel de helft 
kleiner. De zwarte kleur aan de spits der voorvleu¬ 
gels daalt niet langs den rand af en is minder don¬ 
ker. Hij vliegt te gelijker tijd met den vorigen. De 
rups is matgroen met fijne haartjes, een gelen streep 
op den rug en dergclijke punten op zijde. Zij leeft, 
zoo als die van het grootere witje op alle kool- en 
raapsoorten en bovendien op reseda odorata, die zij 
dikwijls geheel kaal eet. Zij is wegens de groene 
kleur minder gemakkelijk te vinden dan de vorige, 
doch het middel ter uitroeijing blijft hetzelfde. De 
pop, die ook aan muren en hekken hangt is geel 
of groenachtig graauw met drie gele strepen. 
k. Hel groengeaderd witje. [Pap. Napï). 
Zoo groot als de vorige kapel, de vleugels wit, 
de voorste met zwarte spitsen, en bij het mannetje 
met één, en bij het wijfje met twee of drie zwarte 
vlekken. De achtervleugels hebben aan de onderzijde 
groene aderen. Dit beestje vliegt in April en Julij 
en is dan gewoonlijk gemeener dan het voorgaande. 
De rups, die op kool, rapen, spaansche kers en 
(t) Zie Plaat II , fi«. 5. 
