55 
tusschen toegetrokken bladeren. De pop is glimmend 
zwart met witte vlekken en bosjes gele haren. 
De uitroeijing is uiterst moeijelijk. Men kan wel 
de eijeren die aan de stammen der boomen zitten, 
opzoeken en vernielen, maar niet die aan takken of 
in de toppen der boomen gelegd zijn. De rupsen 
verzamelen zich ook niet zoo aan de stammen als bij 
de vorige soort en de vlinders zijn ook meer hier 
en daar verspreid. Het is een voordeel, dat zij geenc 
vruchtboomcn aantasten; popels en wilgen kunnen 
meer verdragen en komen spoedig weder bij. 
5. De Basterd-satijnvlinder. ( Bombi/x chrysorrhoea). 
De voelhorens wit, bruin gekamd, kop en rug wit, 
het achterlijf van het mannetje grootendeels roest¬ 
kleurig geel, terwijl bij het wijfje slechts het eind 
met dergelijke wol bedekt is. De vleugels zijn w'it, 
de voorste bij het mannetje somtijds met twee zwarte 
puntjes bestippeld, op de onderzijde aan den rand 
zwartbruin, bij het wijfje op beide zijden geheel 
wit. — In Junij en Julij. 
De eijeren worden door het wijfje aan stammen en 
takken gelegd en met de gele wol van het achterlijf 
bedekt. In September ontwikkelen zich daaruit de 
jonge rupsen, die den winter gezamenlijk in ruime 
nesten van spinsel en toegetrokken bladeren doorbren¬ 
gen. Zij zijn zwart, bruin behaard met twee vuur- 
roode strepen op den rug; op de vierde en op de 
laatste geleding van het lijf staat eene zwarte hult- 
