heeft, die naakt, dik, graauwbruiu, groen- of geel¬ 
achtig was met somwijlen duidelijke, somwijlen wei¬ 
nig zigtbare en afgebrokene strepen in de lengte. 
Deze rups voedt zich des nachts van zuring, auri- 
cula, primula, kool en dergelijkc planten. Over dag 
verbergt zij zich en kruipt alleen bij duisternis op 
de bladeren. Bemerkt men dat zij aan deze nadeel 
toebrengt, zoo moet men ze ’s nachts met eene 
lantaarn of over dag onder den grond opzoeken en 
dooden. 
6. De Pyramidenrups. (Noctua pyramidea). 
Een weinig kleiner dan de vorige. De bovenvleu¬ 
gels donker reekleurig met gele dwarsstrepen en een’ 
witten vlek in het midden; de ondervleugels koper¬ 
kleur met zwarte bepoedering aan den voorrand. In 
Julij. 
De rups is niet harig; lichtgroen met een’ witten 
streep over den rug, twee langs de zijden en op den 
laatsten ring een’ spits toeloopenden hoornachtigen uit¬ 
was. Zij komt in den herfst uit het ei, overwintert 
en knaagt in het voorjaar aan de knoppen der bla¬ 
deren. In Mei en Junij is zij volwassen en leeft op 
pruimen, aalbeziënstruiken, popelen, sijring en eiken. 
Het eenige middel ter uitroeijing is het opzoeken, 
hetgeen vrij moeijelijk en lastig is. 
7. üe Sparrenrups. (N. piniperda). 
Kop en rug geelachtig rood met witte haren ge¬ 
mengd; de voelhorens roestkleurig; het achterlijf 
5 
