07 
vooreerst het af kloppen der hoornen met boonen-sta- 
ken of slieten, wanneer men de afgevallen rupsen 
moet oprapen en verbranden; ten tweede het opgra¬ 
ven en verbranden der poppen, die men des winters 
een duim onder den grond aan de wortels der boo- 
men vindt en eindelijk het branden van stroo des 
nachts nabij sparrebosschen op den tijd dat de uil 
daarin rondvliegt, liet laatst van Mei en het begin 
van Junij; de vuren moeten groot genoeg zijn dat 
de insecten op den schijn van het licht aanvliegen 
en in de vlam storten. 
8. Dc Koolrups. (Noctua Brassicae). 
Kop, halskraag, schouderdekken en rug zijn grijs 
met enkelde witachtige en gele haren. De rug heeft 
een’ dubbelden kam; het achterlijf is donker asch- 
graauw, de pooten graauw en wit geringeld. De 
voorvleugels zijn donkerbruin, dof geel en wit ge¬ 
wolkt en onregelmatig gevlakt met eene witte ge¬ 
tande linie voor den buitenrand, waarin zich duidelijk 
de letter W vertoont; de achtervleugels zijn grijs 
met donkerder buitenrand. Men vindt deze uil, die 
iets grooter is dan de vorige, in Mei en Junij in 
moestuinen. 
De rups, waaruit hij voortkomt is groen, somtijds 
en dat wel voornamelijk na de laatste vervelling 
paarsch met een’ donkeren streep op den rug en twee 
aan de zijden, waaronder een gele streep boven de 
pooten, welke streep somtijds aan het einde een’ 
rooden gloed heeft. De pop ligt in de aarde. 
5 * 
