74 
uitgestrekte pijnbosschen van Duitschland vele voor¬ 
beelden hebben opgeleverd. De verdelging van dit 
schadelijk gedierte is zeer moeijelijk, om niet te 
zeggen bijna onmogelijk; wegens hare kleur en om¬ 
dat zij op de toppen der hoornen leeft, is de rups 
bijna niet te vinden en zij klemt zich te vast om 
afgeschud te kunnen worden. Het eenige middel is 
het opzoeken der poppen onder het mos gedurende 
den winter. 
2. De winter vlinder . ( Geum . brumata) (1). 
Het wijfje heeft geene vleugels of liever de vleu¬ 
gels blijven altijd kleine lapjes; het mannetje is van 
kleur aan hetzelve gelijk, namelijk aschgraauw, maar 
met hreede vleugels, waarvan de bovenste dunne ge¬ 
kartelde dwarsstrepen hebben; op de blcekere achter¬ 
vleugels staat een verbleekte gegolfde streep. Zij ver¬ 
schijnt in November en December en vliegt dikwijls 
over de sneeuw heen en weder. — Vlugt een duim. 
De rups, die in April en Mei verschijnt, is eerst 
graauw van kleur; na de eerste vervelling wordt zij 
geelachtig groen met witte strepen en een’ zwarten 
kop. Na de laatste vervelling bekomt zij eene lengte 
van een duim en is bleek graauw, somwijlen don¬ 
ker, met een’ lichtbruinen kop. Over den rug loopt 
eene donkere linie, daar nevens twee lichtgele en 
hieronder aan beide zijden nog eene zeer fijne lichte 
streep. 
(1) Zie Plaat III, fi K . 4. 
