45 
voornamelijk weekbladerige Dicotijledonen als Coflea, 
Justicia, Ruellia, Cestrum enz.; ook vindt men ze 
veel op Musa, Canna, Renealmia en dergelijken. 
Het eenige middel om ze te verdrijven is afborstelen 
met dikke, zachte kwasten of penseelen; doch men 
moet groote zorg dragen ze niet op de planten dood 
te drukken, daar het roode vocht dezer dieren aan 
dezelve nadeel doet. Heeft men de planten afgebor¬ 
steld , zoo moet men de daaronder gevallen dieren 
dooden, opdat zij niet weder op zouden kruipen, 
want hunne pooten ontzeggen hun die dienst niet. 
Eindelijk behoort tot deze orde nog een schadelijk 
geslacht, dat der schilddragers (Aspidiotus). Zij on¬ 
derscheiden zich van de vorigen daardoor dat het 
dier onder een, uit ingekerfde verdeelingen gevormd 
schild leeft. De mannetjes zijn ook gevleugeld. 
Hunne levenswijs is dezelfde als die der schildlui¬ 
zen. Hiertoe behooren: 
1. De Olcander-schilddrager. [Asp. Nerii). 
Het wijfje vormt een geel, rond, plat schild, 
waaronder een geel plat ligchaam. Het schild der 
mannetjes-larve is kleiner en geheel wit; het vol¬ 
wassen mannetje is bruingeel, wit bepoederd met 
witte vleugels. — Lengte ^ linie. Dit insect leeft met 
millioenen op verschillende Oranjerieplanten, voor¬ 
namelijk Oleander, Acacia, Arbutus, Aloë, Palmen 
enz. en is slechts door afborstelen te verdrijven. 
Het bestrijken met alle soorten van aftreksels heeft 
niets geholpen. 
