ki 
■ 
Anjerbladluis. (A. Dianthi). Lichtgroen, somtijds 
roodachtig, pooten, voelhorens en staartjes graauw- 
geel. Ook op sommige andere planten. 
Kersenbladluis. (A. Cerasi). Eivormig, zwartbruin, 
van onderen en op het borststuk roodachtig, voor- 
pooten bleek van kleur, de overige vier zwart met 
witte scheenbeenen. 
Appelbladluis. (A. Mali). Matgroen met blaauwen 
weêrschijn; voelhorens, staarten en pooten zwart¬ 
achtig. 
Rozenbladluis. (A. Rosae). Jongen en ongevleu- 
gelden groen met lange staarten. Gevleugelde zwart 
met een groen, in de zijden zwart gevlekt, ach¬ 
terlijf (1). 
Koolbladluis. (A. Brassicae). Groen met geel borst¬ 
schild ; met wit poeder bedekt, de oogen zwart. — 
Op de onderzijde der koolbladen, waar zij niet te 
verdelgen is. 
Reukenbladluis. (A. Fagi). Groen, doch geheel met 
witte vlokken bedekt. 
Sneeuwbalbladluis. (A. Viburni). Zwart, somtijds 
aan beide zijden eenige witte stippen; voelhorens bijna 
zoo lang als het lijf, staartjes zeer kort. — Op ver¬ 
schillende soorten van viburnum. 
6. Het geslacht der schildluizen (Coccus) dat bijna 
even rijk in soorten is, doet geen minder nadeel 
aan de tuinplanten, heesters en boomen. Al deze 
soorten leven van planten, wier sappen zij opzuigen, 
(1) Zie Plaat II, fig. 3. 
