7 !» 
De Peperwortelrups. (Pyralis forficalis). 
Het geheele dier is iichtbruinachtig geel, de on- 
dervleugels alleen wit. Op de voorvleugels ziet men 
twee dikkere en ecnige dunnere roestbruine strepen. 
Een duim vlugts. In Mei en Augustus. 
De rups vindt men in Mei en Junij en weder in 
September en October; zij heeft een’ geelachtig brui¬ 
nen kop een groen lijf met donkerder strepen in de 
lengte, witte fijne inkervingen en luchtgaatjes. Om¬ 
streeks acht strepen lengte. In sommige jaren brengt 
zij aan de peperwortel, en vele koolsoorten groot 
nadeel te weeg. Het eenige middel daartegen zou 
het opzoeken der rupsen zijn, dat evenwel om de 
kleinte der dieren en andere redenen minder doen¬ 
lijk is. 
Eene vijfde afdeeling der nachtvlinders bevat de 
Bladrollers (Tortrices ), die zich door zeer korte voel¬ 
horens en breede meest afgeronde vleugels onderschei¬ 
den. Het voornaamste onderscheid evenwel vindt men 
in de levenswijze der rupsen, die gewoonlijk trek- 
maden genoemd worden. Zij spinnen en rollen of 
trekken de bladeren der boomen tot kokertjes waarin 
zij leven en die zij van binnen beknagen; sommige 
nogthans leven van vruchten, anderen van houtmerg. 
In dit geslacht zijn vele schadelijken op te tellen, 
de meest bekende zijn: 
1. De Pruimen—bladroller., (Tortrix pruniana). 
De voelers zijn bruin, gelijk de kop en de rug, 
de voorvleugels die zeer kort en breed zijn voeren 
