8i 
spint zich aan de stammen der hoornen of in reten 
van heiningen in, waar zij in Mei in een geelbruin 
popje verandert. 
Aan het geheel uitroeijen dezer schadelijke rups 
is niet te denken; het eenige wat men met goed 
gevolg doen kan is het afgevallen aangestoken ooft op 
te rapen en den zwijnen voor te werpen. 
De motten ( Tineae) maken het laatste geslacht der 
nachtvlinders uit en onderscheiden zich van de ove¬ 
rigen door smalle gewoonlijk lange voorvleugels en 
breede of halfronde, sterk met franje omzette ach¬ 
tervleugels; zij komen voort uit rupsen met 16 poo- 
ten en zijn meestal klein. Onder hen zijn de scha¬ 
delijkste in tuinen: 
1. De Stippelmot. (Tinna Evonymclla). 
Zeer bekend. Voelhorens, achterlijf en pooten asch- 
graauw, kop en rug wit met eenige zwarte puntjes; 
de bovenvleugels zijn paarlwit, somtijds eenigzints 
blaauwachtig met omstreeks vijftig zwarte puntjes in 
vijf of zes rijen, de achtervleugels grijs. 
De rups leeft op den papenhoutboom, evonymus en 
op ooftboomen, aan welke zij in drooge voorjaren 
groote schade doet. Zij komt in het najaar uit het 
ei, overwintert en leeft tot Julij in scholen, die zich 
eene ruime woning van blinkend spinsel spinnen. Hare 
kleur is okergeel, doch kop en halsschild zijn blin¬ 
kend zwartbruin, het geheele lijf is verder als be¬ 
zaaid met zwarte stippen, waarvan vier op iedere 
geleding. In Julij spint zich iedere rups in het groote 
