9-2 
en rigt voornamelijk onder de witte uijen groote ver¬ 
woestingen aan. Zij is kegelvormig, glimmend wit, 
naakt en vleeschachtig, de inkervingen rood. De laat¬ 
ste geleding, die als scheef afgeknot is, is met acht 
kleine vleeschpunten omzet, waarvan er ook vier 
kleinere onder de luchtgaten in de zijden staan. 
De vlieg legt hare eijeren aan de bladeren der hol 
digt aan den grond. De uitgekropen made boort zich 
door het eerste hlad en stijgt dan tusschen de bla¬ 
deren af in den bol, welke zij tot op den grond 
doorvreet, zoodat deze spoedig tot verrotting over¬ 
gaat. Volwassen werkt zij zich uit den bol in den 
grond waar zij tot een elliptisch, roodbruin gerim¬ 
peld tonnetje wordt, waaruit zich des zomers binnen 
tien of twintig dagen de vlieg ontwikkelt. Die in 
den herfst veranderen, overwinteren als pop. 
De verdelging is uiterst moeijelijk. Bijna alle tot 
nu toe voorgeslagen middelen, als ascli strooijen en 
dergelijken, zijn tot heden zonder gevolg gebleven. 
Het best heeft men zich nog bevonden bij het be¬ 
dekken der bedden met gestampte houtskool, maar 
slechts dan W'anneer het niet overal te gelijk aan¬ 
gewend werd zoodat de vlieg zich op nog onbedekte 
plaatsen kon neerslaan om hare eijeren af te zetten. 
Het is derhalve aan te raden dat men eenige plaat¬ 
sen onbestrooid late en die liever opolTere dan het 
geheele bed. Ook kan men dan op die plaatsen de 
maden gemakkelijk met de uijen uitnemen en door 
het diep omgraven van den grond verdelgen. In het 
algemeen is het goed alle aangestokene bollen bij tijds 
