99 
voeren tegen de planten-vretende en die, deels als 
larve, deels in den vorm van volkomen insect, ware 
roofdieren zijn. In kasten en oranjerien waar hun 
gewoonlijk de toegang belet wordt, moet daarom de 
mensch dubbelden ijver aanwenden ter uitroeijing der 
schadelijke soorten. 
Onder de Kevers of Torren vindt men de groote 
familien der zoogenaamde vleeschvretende (Carnivora) 
waartoe de loopkevers, Carabici (of schallebijters, waar¬ 
schijnlijk eene verbastering van het woord scarabaeus) 
en de watertorren, Dytisci belmoren en der Roof kevers 
( Staphylini) welke allen, voornamelijk als larven, 
insecten-vretend zijn. 
Onder de loopkevers of zoogenaamde schallebijters 
zijn de gewoonsten: 
t. De Tuin-loopkevcr. (Carabus hortensis. L.). 
Omstreeks een duim lengte, vrij breed, glimmend 
zwart; de vleugeldekken zijn bruinachtig blinkend, 
met purperrooden weerschijn aan den rand (even zoo 
het borststuk) met vele zeer fijn gekerfde langsstrepen 
en drie reien ronde koperglanzige groefjes. 
Men vindt hem in tuinen op den grond loopende 
of onder planken, sleenen en mos verborgen. Des 
avonds en des nachts gaat hij op de jagt van zwak¬ 
kere insecten en vooral van rupsen uit. Hij vliegt 
nooit. 
2. De gekorrelde Loopkever. (C. granulatus L.). 
Bijna even groot, maar veel smaller dan de vorige, 
7* 
