10(5 
sterft zij en de indringers verpoppen zich in of bui¬ 
ten de pop en veranderen met der tijd in wespen. 
Onder de familie der Evaniaden is voornamelijk de 
Focnus Jaculator Fabr. (1) 
merkwaardig doordien hij menigvuldig voorkomt en 
vele rupsen verdelgt. Hij is zwart, met liet achterlijf 
slank, zamengedrukt, naar het einde toe breeder, in 
het midden rood; een ring om de achtcrpootcn en de 
eerste geleding der tarsen, wit. De logpijp bij het 
wijfje van de lengte des ligchaams. 
Tot de talrijke familie der diplolepiden behoort 
eene menigte zeer nuttige diertjes, die een groot 
aantal poppen en rupseneijeren, ook schildluizen en 
andere insecten verdelgen. Zij zijn zeer klein en 
leven als larve meerendeels gezellig, ja! soms tot 
honderd toe in eene rups of wel in eene vlinderpop; 
eenzaam treft men ze somtijds in schildluizen of eije- 
ren van vlinders aan. De meest gewone en derhalve 
de nuttigste zijn: 
1. De Poppen—sluipwesp. (üiplolepis puparum ). 
Goudgroen; het wijfje donkerder, met blaauwen 
glans; achterlijf blinkend groen; pooten geelachtig. 
14 lij" lang. 
Zij legt hare eijeren in de onlangs veranderde pop 
der dagvlinders, wanneer de buitenschaal nog week 
is, voornamelijk in die van het koolwitje (Pap. Bras- 
sicae, zie pag. W). Zulke poppen worden dan vaal 
(1) Zie l'laul IV, fig. (i. 
