116 
De larve vindt men op verschillende planten steeds 
onder plantluizen, men onderscheidt ze door hare 
gele kleur, zwarte afgeknotte ruggenstreep en grijze 
vlekken op zijde. De levenswijze is als bij de vorige 
soort. 
3. Ve vliervlieg. (Syrphus scriptus. Mei gen). 
De kop is geel; de thorax donkergroen met on¬ 
duidelijke zwarte strepen; in de zijde geel, gelijk 
mede het schildje; het achterlijf zwart met vele gele 
strepen, de eerste afgebroken; pooten geel, vleugels 
glasachtig. Bij het mannetje is het achterlijf langer 
dan de vleugels. Zes linien lengte. 
De larve is half spoelvormig, fijn gerimpeld, grijs 
met witachtigen streep op den rug, en wordt des 
zomers in menigte onder de bladluizen op verschil¬ 
lende heesters, voornamelijk op vlier aangetrolïen. 
De pop is lang-eirond, van achter smaller, bleek 
bruin. Tien tot twaalf dagen behoeft zij ter ver¬ 
andering. 
De familie der gewone vliegen (Muscidae) bevat een 
geslacht, dat der Tachincn, hetwelk ongeveer twee 
honderd inheemsche soorten telt, waarvan alle leden 
als larven in het lijf van rupsen leven en dezelve 
langzamerhand doodknagen. Om te veranderen, krui¬ 
pen zij uit de huid der rups, laten zich vallen, en 
wroeten zich in de aarde, waar zij elliptische ton¬ 
netjes worden, uit welke zich de vlieg ontwikkelt. 
De meest gewone en derhalve ook de nuttigste 
soorten zijn: 
