43 
§• III. 
T ertium in ordine monumentumquod ex iam 
antea memorato volumine Pergameno in hiftoriae 
noftrae ecclefiafticae ornamentum qualecunque & tefti- 
monium protrahimus,, tale eft, vt eiusdem pretium 
ex his & iis, quae fupra diximus, facile aeftimetur. In- 
primis autem nobis eo dignum fuit vifum, quod in 
lucem publicam prodiret, quod & Collegii huiufce 
Canonicorum antiquitatem fummamque dignitatem ce¬ 
lebritatemque manifeftet ; & Chronicis Epifcoporum 
reliquarum Regni Daniae Dioecefium illuftrandis & 
confirmandis reuera inferuiat. Recenfet enim illos ex 
hoc ordine deuotos fratres, qui diuerfis in locis in- 
fignia Epifcopalia meruerunt. Vnde etiam hic Cata¬ 
logus fecundum fibi vindicat locum ab illo Epifcopo-, 
rum & Archiepifcoporum, ante reliquos tres Canoni¬ 
corum de monafterio lancli Laurentii, qui in eodem 
noftro codice fequuntur , Presbyterorum fcilicet, Dia¬ 
conorum & Subdiaconorum. Neque eiusmodi albo¬ 
rum , vtpote quae iure fuo in ccnfum tabularum pu¬ 
blicarum referri pofle videntur, multo minor habenda 
eft fides & au&oritas, quam aliorum aStorum publi¬ 
corum , quae omnes gentes politiores hodie diligenter 
colligunt & edunt. Quod ad tempus attinet, obfer- 
uandum, quod primum nomen heic annotatum cum 
fit Hubaldi, qui Fionenfi fub Nicolao Rege praefuit 
Dioecefi : ultimum autem Petri Arufienfis . Epifcopi, 
qui non poteft effe alius, quam Petrus Dlai filius, quem 
circa annum Chr. MCCLXI. fedifle au£lor eft Nobiliffi 
Arnoldus Hvitfeldius Chron. Epifcopi non., difficulter* 
concludimus, hoc monumentum fecultttn. cum IX. fere 
F 3 ' ' luftris 
