87 
pedi tat Mylius (h). Vltimo huic familiae accenfert" 
dam putamus duriffimam illam & nobiliffimam mar¬ 
moris fpeciem, quae ab vrbe quadam Aegypti Syeni¬ 
tes , a punStis vero quibus notatur Stigmites Plinio, 
atque Italis hodie Granito dicitur. An vero tanta 
fit eius durities, vt ab omni ignis ac ipfius adeo aeui 
iniuria immunis perfiftat, iure ambigimus. Interim 
tamen propter perennitatem infignem tale marmor ab 
antiquis ad monumenta praeclarorum virorum maxime 
fuit expetitum. Dendriten Sinenfem cuius meminit b. m. 
Bromelius in Golleg. Mineralogieo Mfcr. prorfus igno¬ 
ramus ; Sinaiticum ad faxa potius relegandum heic 
omittimus, mox defcribendum pluribus. 
§. VI. 
D endritae in lapidibus aliisue foffilibus vilioris ma¬ 
teriae obuii diuerfitates tot fere funt, vt arduum 
fane foret fedulis Naturae fcrutatoribus, earundem nu¬ 
merum exaQre definire. Nam non folum omnia pe¬ 
ne laxorum Lapidumue genera, fed glebas quoque 
immo ipfa petrefafcta, teftas atque offa foffilia, ele- 
gantiora haec naturae pidricis opera occupant. Saxum 
vulgare grifeum , vulgo ©rfljlett di£tum, quod non- 
nunquam Dendritis, licet ob materiae ruditatem rudio¬ 
ribus diftinguitur, vti exempla infra afferenda com- 
monftrabunt , tantum heic nominafle fufficiat. Bre- 
uitatis; ftudio Vyromachos quoque feu filices vulgares, 
quos a colore lapides corneos Phyfici recentiores non 
inepte dicunt, elegantioribus eiusmodi figuris ornatos, 
& apud nos non adeo infrequentes, lubens heic filen- 
tio 
(J>) Memorabil. Saxon, Subterr. p, p, 
