§. III. 
P rimo itaque Brontiam 
cum: cognatis breuiter 
defcribemus ; cum vel 
ipfum nomen, quod cum 
illo Cyclopum , qui loui 
fulmina , affirmantibus 
Poetis, cudere folebat» 
commune habet, terribi¬ 
le quid & fublime innet; 
deriuatur enim a Graeco 
Bco.r>i , quod tonitru fi- 
gnificat. Coeleftem etiam 
originem, non tamen fine omni haefitatione, Plinius 
his teftatur verbis : Brontia capitibus tejludinum Jiuii- 
lis , & cum tonitruis cadens, vt putant, fulmine icta 
refiinguit, fi credimus. Et paulo inferius : Ombria, 
quam aliqui Notiam vocant , ficut Ceraunia & Brontia 
cadere cum , imbribus C? fulminibus dicitur , eundem - 
que effectum habere, quem Brontia narratur (a). Quae 
quidem non minus verifimilia videntur , quam quae 
de oui lapidei generatione e fufflatu anguium fufe com- 
memoratidem auctor (b). Quicunque hifce rebus 
fidem habent, nae eandem etiam non derogabunt cae- 
teris fcriptoribps, Vitut nimium credulis & nugiuen- 
dulis, qui docent, hos omnes lapides geftanti viato¬ 
riam conciliare, atque ab eodem magna arcere peri¬ 
cula. Facile etiam muliercularum noftratium , hifce 
lapidibus inefie v^m fugandi quosuis malos genios, ac 
inprimis incubos, non dubitantium,- & ideo non tam 
. tum 
