122 «©§§©► # «©§§€► 
, ; iihi $. IV. 
Gloffopetra. Qj c fulminatrice fua dignita- 
O te Brontias excidit; iam 
igitur quo iure eadem Gloffo- 
petrae conferatur , difpicia*. 
mus. Eft autem Glouope-- 
tra lapis vt plurimum trique¬ 
trus , laeuis & politus, qua¬ 
licunque vomeris, aut linguae 
auis picae figura, colore ci¬ 
nereo, rubello vel atro , ma¬ 
gnitudine diuerfa , margine 
interdum ferrato, interdum 
integro , radice etiam feu bafi 
fcabra alius coloris nonnunquam diftinctus, qui qui¬ 
dem praefertim in infula Melita, fed quoque in Hel¬ 
vetia, Gallia, Belgio, Haffia, Saxonia, Silefia noftra. 
que Scania, atque aliis orbis habitabilis partibus inue- 
niri folet. Cum vero hic lapis neque linguae huma¬ 
nae admodum fimilis fit, neque coelo vnquam deci¬ 
derit , merito dubitamns num idem fit lapis ac ille, 
cuius mentionem facit Plinius his verbis-: GloJJbpetra 
linguas humanae fimilis in terra non nafcitur, fed de¬ 
jiciente luna coelo decidere & lenocmanti * meceffaria cre¬ 
ditur , quod ne credamus promiffi quoque vanitas fa¬ 
cit ; ventos enim ea comprimi narrant (a). Solinus 
etiam , Gloffopetra , inquiens, deficientibus lunis coe¬ 
lo cadit, non modicae, vt magi ferunt, patefiatis, qui 
ex ea lunares motus excitari putant (b). Potius cre¬ 
dimus hofce au&ores ceraunias, fpeciatim fic di&as 
pro 
