298 
§. IV. 
E x ipfis foffilibus animalium plantarumque reliquiis 
vbique terrarum difperfis, obrutis, atque fepultis, 
euidentilfime fefe manifeftat vniuerfalis illa & maxime 
horrenda orbis antediluuialis ruina & ftrages. Haec ita¬ 
que foffilia diluuii monumenta cum pro viribus adcu- 
ratius rimari operae pretium exiftimem, a teftaceis au- 
fpicari opportunum & e re noftra maxime opinatus 
fum, quoniam haec non tantummodo ipfius oceani ve- 
ftigia & fpolia in altiffimis montibus eorumque fummis 
cacuminibus, & adeo locis fupra mare longe eminenti¬ 
bus & editifiimis, intra duriffimas rupes & profunda 
terrae adyta, optima & certiffima perhibent teltimonia, 
fed ftupenda etiam fua multitudine, fiquidem haec omnia 
adcuratius cum iis quae paragraphis praecedentibus funt 
tradiM rrinferantur, inprimis quod ex his ingentes Col- 
les, ac integra ftrata, & quidem per orgyiarum aliquot 
interftitia, in vno eodemque loco vel decies repetita 
occurrant (a ), diluuium illud maximum horum foffilium 
veriffimam efficaciffimamque caufam fuiffe demonftrant. 
Quemadmodum vero huius generis exempla in reliquis 
notis terrae partibus obuia, Itineraria & Oryctographiae 
iam non infrequentes exoticae, vna cum Lithagraphia 
Svecana ab Archiatro B. M. von Bromel adornata,, vber- 
rime fupeditant ; fic non minus intra dulciffimae pa¬ 
triae fines ipfi montes praecipue prope Vddeualliam & 
Stromftadium, Infulae Tiomia & Oruftia (B ), & paffimt 
latomiae, praeprimis autem Scaniae noftrae & Gothiam 
diae, crebris & quam maxime authenticis teftibus com¬ 
probant, graflantem immanem diluuii vndam telluri im- 
ittifcuiffe Eas, ne ipfis quidem pelagicis exceptis,, quas 
?P 3 proprio 
