«©§§«► # «&§§©► 
3^0 
vbi cefpites bituminofae exciduntur, quas quoque nihil 
aliud elte, quam quandam farriginem rerum vegetabilium 
periti iudicant, detectas nouimus (a). Circa eiusmodi 
fepultas fyluas obferuatione dignum eft, quod narrant 
Phyfici fide digniflimi {b) : Omnes nimirum arbores ve¬ 
hementi vieuulfas, fituque ad occafum ab ortu quodam¬ 
modo tendente, proie&as (c), vt vel inuiti confiteri ne- 
ceflum habeamus, vehementiffimum quondam aeftum has 
euulfifle & obruifle. Huc forte pertinet, quae fere 
inaudita narrat Cei. Teichmeyer (d) his verbis: Cirta 
confinia vrbis Hackenburg hefott D. D. 
Vogelius, difcipulus quondam meus , inuenit eiu 
vbi lignum verum in finitis , haud fiecus ac 
metallorum venae reperitur, ift ettt recitet 
t)dt feitte ©(lalbdnOef in qiiibm ligni cortices exifiunt, 
infenm nec ramorum nec radicum referiuntur vefiigia, 
fed vbique lignum 'verum exiftit & reperitur, utlti Ifl 
fcet* ©rniq etltc^e 20. i^laffrcc ui^ §eft> aetrielm Quem¬ 
admodum vero iam allata arborum lignorumque foffi- 
lium exempla, lignea fuaindole gaudent, ita effodi quo¬ 
que folent, quae vel putrefadta (e), vel calore quodam 
fubterraneo tofta & combufta apparent; nec temere ab 
illorum fententia, qui Arata Lithanthracum pro eiusmodi 
fyluis itt diluuio faxis humoque teftis, & ab exhalatio¬ 
nibus ferreis fulphureisque, quae foluta & accenfa in 
vicina Pyritae ftrata, eleuarunt, in carbones verfis repu¬ 
tant, qui tandem refina e lignis exfudante , vel etiam 
bitumine & aliis humoribus mineralibus fuerunt imprae¬ 
gnati, quoniam non tantum pyritae glandulis, tanquam 
ipfius ignis fubterranei fomite haud raro fint referti, 
fed etiam pqluifculo flauo, inftar ochrae cuiusdam, aut 
§ S 3 vitrioii 
• U)U X. 
