HET LEVEN VAN DEN SCHRYVER. 
hery hofi aannvyfin ènuyikggen^ dat ^ het geen aanmefhelyft'was. Swammeifs 
dam daar en tegen verfoeyde niets meer dan het leven van een Hoveling. Hy hemin^ 
de ook ten uyterfte de vryheid van gevoelen >, en /preken., over de Godsdienft ^ 
en wilde die oejfenen na (yn eygen gemoed, geenfms volgens gefag , en gebied^ 
van een ander. Dies viel hier niet van. Omtrent dien tyd onderfogt hy een gro¬ 
te Steur, waar in hy vond, dat de klier Pancreas feer groot was. Defe jlortè 
Jeer veel fap, door verfcheyde, groote, huyfen in de eerfte dar7n. Dit gav hem 
de aangenaafnfte gelegenheid, om te onderfoeken dit vogt, daar toen ter tyd Jo 
veel over te (eggen viel. Hy lette daar fbrgvuldig op, vond daar niet fuurs in^ 
maar wel dat het garjlig , bitteragtig,/maakte, en naa Haring pekel trok. Dit 
berigte hy vry uyt, tegen het gevoelen van Sylvius, en van de Graaf. Plog 
deed hy in V Amflerdamfch Gajïhuys eenige opmerkingen ; dog het was jlegts by- 
werk. Syn hoovdwerk bleev, te vervolgen med oneyndige vlyt de Dierkens, hief 
bleev hy geen oogenblik af. So dat hy in '’t j aar 1669 uyt gav haar algemeene 
befchryvinge. Dit was een werk van de fout (Ie onderneming, dog van de ge¬ 
lukkig fte uytflag. Het boek droeg hy op aan de Wel Edele, Grootagtbare, 
Heeren, Burgermeesteren van Amfterdam. Daar na fogt hy dit oneyndig 
werk volkome af te doen, de opgaderinge der Dierkens te vergroten, uyt alle 
hoeken der wereld die op te kopen, en in fne kabinetten te f hikken. Ten dien 
eynde moe ft hy dagelyks geld uytfchieten, en kreeg geen penning winft daar voor* 
Dit begoftfyn Vader te mishagen, die (yn Soon altyd had, tot nu toede ko/t 
gegeven ; en hem ook befchikt alle de koften tot alles ; daar hy, reeds over de der¬ 
tig j aar en geworden, Jyn befte leevtyd verloren had in het waarnemen vanfa¬ 
ken, daar niet een duyt win/i van quam, en die niets aanbragten van dat, het 
geen noodfakelyk was om te leven. Het was daarom dat hy alle dag fn Soon 
bekeev, en aandreev, om eyndelykfig eens te begeven tot de PraBycq. Maar de 
Soon bevlytigde fig des te heviger, om fyn werk ras af te doen', hy gav voor, dat 
hy het haaft foud volbragt hebben, dat hy onder handen hadde ; beloofde ook ^ 
dat hy daar naa op hetyverigft de konft [oude oefenen. Als. de Vader nu fag , 
datfn Soon bleev ft aan, om voort te gaan , en geen eynde maakte aan fyn voor¬ 
genomen werk, heeft hy hem fcherp gedrygd, dat ,fo hy fig niet aan de PraBycq 
med ten eerfte begav, en de Ontledingen, en Dierkens, naliet ,maar koppig daar in 
voort ging, hy hem verders nog kleederen, nog geld, foude geven .' fa maar hy 
fneed te gelyk af aan defe verlegene alle gelegenheid, waar door hy eenigfins 
hier in foude konnen vorderen. Hy was afgefioovd door foo veel werk, hy was 
quynend aan fn ftepende fiekte, dog evenwel dagt hy , dat fn Vader waarheid 
(prak: dies hy voornam te luyfteren na fne vermaningen. Nogthans was fne 
/wakke gefteldheid niet magtig tot de la/l der PraBycq. Waarom hy fig begav 
op het land, tot verft erking vanfne gefondheid, om verquikt te luftiger aan het oef- 
fencn der konft te gaan. Hy deed fiks in /unius i d 7 q , 7 naar was naauwlyks op het 
land, ofaanftonds f onder tydverlies ,fogt hy, op alle wyfe, naa de bloedelofe Dier^ 
hens. Seker, de vrye eenfaamheid, de tegenwoordige gelegenheid van die te on¬ 
der foeken, dreevenfyn Geeft der waards, daar die vanfelv naa toe helde. Theve^ 
D not 
