B 1 B L I A NATURAE. 
TERTIO, quum Is favore fingulari, atque 
meritiflimo, ad nos invifere, noftramque operam 
benevole approbare dignaretur. 
Ut igitur hadlenus expoliti Goedartii errores in 
integrum feftkuantur, fequentia velim pro cer- 
tiflimis haberi. Primo, Erucae Vermiculive 
pedes nunquam in dorfum tranfponi. Secundo, 
Erucam vel Vermem nunquam in aliud traiis^ 
formari AmmaPj quamvis lapfu temporis ipll, 
uti Pullo, alae, aut uti Gyrino, pedes accrefeant. 
Tertio denique llatuimus , nullam unquam 
in hifce Infedtis obtinere raetamorpholln aut 
transformationem naturalem j fed omnem il¬ 
lam mutationem, in cujus indole eruenda tam 
turpiter haftcnus erratum , & quali Andabatarum 
more claulis oculis procellum ell, in eo dunta- 
xat conliliere, quod Vermiculo vel Erucae fen- 
fim ,faa fub pelle, per partium Epigenelln, mem¬ 
bra accrefeant, quae, depolitis fubito exuviis, 
clare & dillincle in confpectura prodeunt, ne¬ 
que tamen primis diebus moveri poliunt ab Ani- 
malculo; quum inftar aquae fluida lint, nec nili 
poli praegrellam dierum aliquot evaporationem 
fuilidcns robur acquirant. 
Interim ne hoc quidem in omnibus locum ha¬ 
bet, cum plures dentur Vermiculi, qui nihil 
penitus de motu fuo amittunt: quod ut innote. 
fcat liquidius, ad tertiam nollram propolitionem 
nunc tranlimus, Ledtorem ferio rogantes, uta- 
nimum ad eam probe advertat; cum res fit maxi¬ 
mi momenti, atque latiflime patens. 
CAPUT QUARTUM. 
QUATUORcötó^? ORDINES muta¬ 
tionum naturalium , ad quos omnes fere 
Inferorum fpecies y unico faltem mutatio¬ 
num principo gaudentes ^ compendio a 
mbis referuntur. 
Q Uemadmodum hadteiius ex ipib ferum 
principio, live indole, veram naturam illa- 
" rurn apparitionum , feu ita didlarum na¬ 
turalium geminationum,& fubitamm in membra 
puilulationum, quae in Infedlis obfervantur, de¬ 
duximus, 6c veluti nitida in tabula repraefentavi- 
mus; ea quidem ratione, ut & limul indicaveri¬ 
mus, quomodo & phantafmatibus noftris, & per- 
vcrlis horum traditionibus, ea, tanquam fordi- 
busjconfpurcata atque inquinata fit; & eandem 
ab hifce quoque repurgaverimus, firmum vide¬ 
licet 
men , ondsr natuurel^ke verhorgentheeden , getoon^ 
hebben^ 
Soo datiiit dan , om de voorgejlèlde vdshee^ 
den vun Goedaerc te herjiellen^ Jiaande hou^ 
den : Eerfi , dat de voeten van een Rups of WunU 
nimmer op de rug verplaafl voerden. Ten Tvoee- 
den dat een Rups of Wurm nooit in een andet 
Dier komt te veranderen ; hoevoel hem metier tyt , 
a/s een Kuyken vleugelen j ofte als een jong van eai 
Vorfch ^beenen koomen aan te groeien. Ten Derden^ 
ende ten laatjien^ foo houden voy Jiaande ^ dat in dè 
natuur ontrent deefe Beeskens nimmermeer een ge- 
daante-verandering , ojie vervorming , gefchiet: maat 
dat de gehcele verandering ^ voaar ontrent tot nog toé 
foo jchrikkelyk gedvoaalt is ^ ende foo blindelings naa~ 
getafl^ al Ie enig heft aat\, dat een Wurm ^ ofte Rups ^ 
allenxkens onder fyn vel door toefetting van deelen , 
leedemaaten koomen aan ofte uyt te groeien^ devoelkó 
hy, het felxe vel fchielyk ajftroopende, klaar ende on-^ 
derfcheidentlyk aan het gefigt komt te vertoonen. 
Maar voelke leeden nogtans, door reeden dat fe vloei¬ 
baar als water Jyn, hy in eerft niet kan beweegen^ 
ten jy dat Je naa eenige daagen uytdampings genoeg- 
faame fterkte verkreegen hebben. 
Dan dit is egter gantfeh niet gemeen aan al Ie,want 
veel Wnrmkensin het aldcrminfte haar beweeging niet 
verliefen : het welke op dat we betoonen , foo bege¬ 
ven wy ons tot ons derde voorftel: waar op wy den 
Leefer, als een faak van feer groot gewigt end$ 
gevolg fynde ,ernftig verfoeken te letten. 
HET IV. HOOFTSTUK. 
In fig befliiytende VIER ORDEN vaö 
natuurelyke Veranderingen 5 waar onder 
meeft alle de foorten der Bloedeloofe 
DierkenSj dewelke maar een grontveft 
van verwilTelingen hebben, beknoptelyk 
van ons begreepen werden. 
G Elyk wy nu hebben uyt den grond , ofte den 
aard der dingen felve, het waare weefen der 
eygentlyke vertooningen, ofte der genoemde natuure¬ 
lyke uytbottingen, ende fchielyke uytptiylingen in lee¬ 
demaaten , ontrent de Bloedeloofe Dierkens aannierke- 
lyk , opgehaalt , ende als in een nette fehildery ver¬ 
heelt; aangewefen hebbende met eenen op wat manier 
defelve , foo door onfe inbeeldingen , als derfelver 
quaade overleveringen, is als hevuylt ende verontrei¬ 
nigt geworden: waarvan wy defelve ook wederom 
gefuyvert hebben, ft ellende namentlyk een vaflen en-’ 
K dé 
