ïoS JÖANNIS S WAMMERDAMMII 
CAPUT 11. 
Vè L ahiis ^ Ore , 'Dentibus , Lingua, 
Palato, Gula, & Mufculis qui- 
bufdam. 
Tab, 17 . 
Nter bina inferiora cornicula cernuntur Labia 
exteriora c, quae dum Cochlea diducit, 
intermedia cutis parvis veluti denticulis, promi¬ 
nentibus, ferrata obfervatur. Attamen id me¬ 
lius conlpici nunquam poteft, quam quando 
tab.v. Cochlea comedit, aut ubi Os, Palatum atque 
lig. 1. Fauces, una cum cute exteriore, e corpore exemta 
"y diflecantur. Tum enim a. retro iftam cutem 
Tab. IV. naox apparent Dentes b, qui in Cochlea codta, 
Ö- ob cutis & labiorum contradtionem, confpicui 
Tab. V. quoque redduntur r. Hi Dentes omnes cor- 
rig. II. quadam concretione a , in unum coa- 
luere; ipfi enim Dentes de materie cor¬ 
nea fabrefadti, atque fpadicei coloris funt. Unde 
quia Dentes hi omnes inter fe mutuo concreti 
funt, haud quoque nifi pro Dente uno haberi de¬ 
bent. Numerus eorum plerumque eftodlona- 
i>. rius b ; aliique aliis paulo funt grandiores & ma¬ 
gis prominuli: prout microfcopii ope patefcit. 
s. Particula ifthaecin circuli formamfinuata efb c 
conv exa ejus fatie intro rfum, furfum nimirum ver- 
fus cutem, cui firmiter accrevit, fpe< 3 :ante; luna¬ 
ta autem ejus parte dentata, qua morfum exercet, 
extrorfum diredta. In medio fuperficiei con¬ 
vexae hujus Dentis parvus datur Sulcus,cui mu- 
fcLilorum ipfura moventium nonnulli infixi funt. 
Dens deinceps, fenfim magis membranofus 
c. evadens,fefe latioris infiar pyramidis, aut acus c, 
expandit j ficque magnam conftituit partem 
Palati, quod ab utroque latere hujufce expanfio- 
nis minutis pundis, rubefcentibus, & hinc inde 
duriufculas quafdam de cornea materie particu¬ 
las monftrantibus, concinne variegatum efi- at¬ 
que defendendo infervit oris interiori parti, quo 
minus haec faucietur, fiquando Cochlea quid¬ 
quam nimis durum, aut afperum, forte ingefle- 
rit. Particula tamen ifthaec videri non poteft, 
nifi oris interioribus prius dilTedis, omnibufque 
ejus partibus feorfim evolutis. Tura vero tem¬ 
poris pofterius, fuperius, in Palato duo minu- 
ta, angufta , confpiciuntur Foraminula </, per 
quae Saliva e fuis dudibus in os defertur. 
In inferiore oris parte, five ibi loci, ubi in 
nobis maxilla inferior fita efb, anterius binae car- 
f, neae cernuntur particulae e,quas Labia interna 
vocare licet 3 fiquidem haud parvam praeftent 
ope- 
HET IL HOOFTSTUK. 
Van de Lippen, Mont, Tanden ^Tongli, 
het Verhemelte, de Keel, en eenige 
Spieren. 
^ I Djfchen de twee onderjle hoornkens Jiet men 
de uytnvendiige Lippen z., dewelke als de Slak 
openfpalkt^ foo vertoont Jtgh de huyt tnffchen beyde 
heel karteligh , als met kleene tiytjieekende tantkens : 
dan dit is niet heter te fien^ dan als hy eet ^ of dat de 
mont, het verhemelte ende de keel^ met de uyt'erlyke 
huyt uyt het lichaam genomen , ende opgefneeden 
voort a. Aghter deefe huyt Jiet men voorts de 
Tanden b die in een gekookte Slak , door het op¬ 
krimpen van de huyt en lippen Jigthaar voor¬ 
den. Dejè tanden Jyn alle aan een verbonden , door 
een hoornbeenige H famengroeying a 3 voant de Tanden 
felfs die Jyn ook hoornheen en kajlanie hruyn van 
couleur. Hier om alfoo alle defe Tanden tefaamen 
aan een gegreeyt Jyn, foo moet men defelve niet 
als voor een Tam neemen. Het getal defer tanden is 
gemeenelyk agt b. Synde de eene voel wat grooter 
ende uytjl eken der als de andere, gelyk het vergroot¬ 
glas dat ondekt. Dit deelke, is hoepelgevoys ge- 
boogen z, flaande de bogt na binnen, namelyk boven 
tegens de huyt, daar hy aan vajl gegroeitis. En 
fjn ingehooge tandige gedeelte is na buyten gekeert, 
voaar meede hy hyt, In het midden van de uytgebo- 
ge fde defer Tant is een kleen Groejken, voaar in 
eenige der Jpieren, die hem bevoeegen, ingeënt voorden. 
En fpannende fig de Tant allenxkens vliefger uyt 
als een breede pyramide of naait c, foo maakt hy 
een groot gedeelte van het verhemelte, dat met klee¬ 
ne flippelen, die rootagtig van verrww fyn, en hier 
en daar eenige kleene hardigheeden van hoornheen 
hebben, aanvoeer fyden van het uytfpanfel der Tant, 
aardig gefprenkelt is; en voaar door de mont van 
binnen befchermt voort, om niet gequejl te voorden, 
foo de Slak iets quam te eeten, dat te hart ofte fle- 
kelig voas. Dan dit deelke is niet te fen, ten Jy 
het binnenjle des monts eerji open gejheeden, en dat 
alles van een geleyt is. Op voelken tyt men agter 
en boven aan in het verhetnelte, tvoee kleene nauvoe 
Gaatkens d fet, daar het Speekfel oj quyl door inde 
mont uytfyn quylvaten gevoert voort. 
In het onderjle gedeelte des monts, of de plaats, 
daar in ons het onderfte kakebeen geplaatfte is, daar 
fet men voor aan, tvoee vief ge deelkens e, die men 
de Invoendige Lippen kan noemen,om datJy feer veel 
doen 
