III 
Tab. I 
ïig. I. 
BIBLIA NATURAE. 
rigandas. Iftliaec enim machina perelegantem 
effingit pluviam, minimis guttulis deciduam. 
Quamprimum vero Cochleae aquulam hanc per- 
fcntifcLint; mox ad reptandum fefe accingunt: 
interim vifu fimul jucundum eft ,quam velociter 
fua illae Cornicula norint introverfus vertere, at¬ 
que intus in corpore fuo recondere j&ubi guttulae 
quaedam in haec forte delapfae fuerint: eotifque 
tenero gaudent fenfu haec Cornicula. QLiin to¬ 
tum Cochleae corpus haud aliter comparatum 
eft: nam timoris plcniffimum hoc Animalculum 
mox femet in domunculam fuam recipit, ubi 
vel minimum quidpiam ipfi non confuetum pe¬ 
nes fe commoveri fentit. Alt fi etiam tunditur 
aut contredtatur j tum vero non ocyffime folum 
in tefiam fuam fefe abripit, fed vel mox corpus 
fuum glutinofis humoribus perfundit. 
Utrum & Auditu polleant Cochleae, experiri 
mihi non licuit 3 quin ejus nullam in iis notam 
animadverti , ,quantumcunque fragoris atque 
clamoris circa eas excitaverim. Interim varia 
quidem Animantia,quibus Audtores auditum ne- 
garunt, hoc tamen gaudere comperio: uti v. g. 
Chamaeleontes. In Ranis etiam atque in Pifei- 
bus hunc fenfum adefle Obfervavi. Imo in 
Pifcibus Labyrinthus miro quodam modo fa- 
brefadlus efi:. 
CAPUT IV, 
De fabrica & ufu Limbi vel Labii Cochleae-, 
de Cochleae Refpiratione, Sono, aliifque 
experimentis. ‘Tum ér deipjius Glandu¬ 
lis, Vafis, eo que, quod ipfi Pedtm lo¬ 
co eji. 
O Culis, Ore, Dentibus, Olfadtu 6c Guftu 
Cochleae deferiptis, ordo jam exigeret, 
de foramine partium Generationi inferventium 
diflerere ; quod tamen exfequar, quando de ipfis 
his partibus aól'urus fum. Quare nunc potius 
de ejus Velabro vel Limbo, hujufque Foraminu- 
lis, tum de Marginibus vel Fimbriis corporis, 
atque Verruculis fuper eas confpicuis, Vafifque 
inter verruculas has decurrentibus, nonnulla 
feorfim dicere conftitui. 
Labium feu Limbus e, qui toti Cochleae 
corpori in ambitu applicatus eft, haud tamen 
infra aeque latus, ac fupra, femper ardtiflime ad 
marginem teftae tam interne, quam externe, 
defixus haeret. Quum vero is pluribus & diver- 
fis inftrudus fit mufculis, hinc multivariis 
cie- 
I looje Dierkens de kofi te verjbrgeii. Want dit iti- 
ftrument maakt een feer aardige reegen , die met 
kleene droppelen neervalt. Soo draa dan de Slak¬ 
ken dit water gevoelen , foo begeven Jy haar flrax 
aan het kruypen; maar vermakelyk is het te fan , 
dat als daar eenige droppelkens op haare hoornkens 
vallen, hoe dat Jy die datelyk weten inwendig om 
te Jlropen , en binnen in haar lichaam te verbergen: 
foo teer fan deefe Deelkens van gevoelen, Gelyk 
.ook het ganfche lichaam van de Slak is , want het 
is een feer vreesaghtig Dierke , dat fig datelyk 
verbergt , wanneer hy maar het minjle ontrent fig 
voelt beweegen, dat hem niet gewonelyk is. Maar 
foo men het foot of aanraak], datelyk kruypt het 
niet alleen weg in Jyn fchulp , maar het befproeit 
ook voorts fan lichaam met fymige vogtigheeden. 
Of de Slakken ook. Gehoor hebben , dat heb ik 
niet kunnen ondervinden : en felfs heb ik dat in 
haar niet bemerkt , wat gedruys en geroep dat ik 
ontrent baar gemaakt heb. Eghter vind Ik in ver- 
fchey de dieren het gehoor, daar de Autheuren dat in 
lochenen , als in de Chameleon. Ook heb ik het in 
de Kikvorfchen, en in de Vijjehen ge fan, in welke 
laatjie defoo genaamde Doolhof des Oor sfeer aardig 
van maakfel is. 
HET IV. HOOFTSTUK. 
Van het maakfel en gebruyk der Rant of 
Lip van de Slak : van fyn Aaflemhaling^, 
fyn Geluyt, en andere ondervindingen. 
Als ook van fyne Klieren^ Vaten, en 
wat fyn Voeten fyn, 
D e o ogen, Mont, Tanden, Reuk en Smaak 
van de Slak bejehreeven hebbende, foo ver- 
eyjle nu de order , om van de openhig der Teel- 
deelen te fpreeken, dat ik doenfal, wanneer ik die 
cleelen flj's verhandel.^ Waarom ik nu van fyn LuiJ- 
fel of Lip, en fane Gaatkens, nejfens van de Somen 
of Boorden van het lichaam, als ook van de Vratkens 
op dejelve, ende Vaten, die daar tujfchen beyden ko¬ 
pen, iets in het hefonder fal fpreeken. 
De Lip of Rand e, die om het ganfche lichaam 
van de Slak gaat, hoewel foo breet niet van on¬ 
deren als van hovenen, die faiyt haar altyt digt te¬ 
gens de kant vmi het hoornken aan , foo wel in¬ 
wendig als fa uytwendig doet. En alfoo fa met 
veele en verfcheyde fpierkens verf en is , foo heeft 
Ee z Jy 
