BIBLIA NATURAE. 
quodam colorato replere; quae quidem encheire- 
fis, ob maximam harumce partium fubtilitatem 
tenuitatem, operofa fatis atque difficilis ed;. 
Cui volupe eft iftlioc negotium imitari, ejuf- 
modi is pigmenta, quae fubfidere polTunt, li¬ 
quori immifcere debet tam fubtili, qui per vafo- 
rum poros tranfpirare, & in auras abire queat- 
Quod fi enim homogeneoquis utatur liquore co¬ 
lorato; tunc in unum omnia rediguntur colorem? 
nec difiindi quidpiam oculis exhibetur. Multas 
heic encheireies-atque artificia,ad rem hanc per¬ 
ficiendam requifita, nunc poflem exponere; ni- 
fi tradatulus hicce , praeter exfpcdationem 
inftitututp, fiib manu jam fatis excrefceret. 
Difcrimen, quod Sanguinem inter & Mucum 
datur in Cochlea, perquam notabile eft, & vel 
ex iblo colore atque craffitie cognofci valet. 
Quantumvis enim fanguis in venis fuis latis te¬ 
nuis atque fluidus fit; attamen paulo, poftquam 
e vafis depromptus eft, tenax evadit. Quin &, 
licet is ftatim in aquam conjiciatur, haud tamen 
expedite adeo, nec nifi tantillum prius concuf- 
fus, illife mifcet. Mucus contra, quem glan¬ 
dulae excernunt, non in aqua folvitur, nifi lon¬ 
go poft tempore; quum tenax fit & craflus, at¬ 
que praeterea coloris albi; quibus equidem do¬ 
tibus facile is afanguinedignolci poteft; liquando 
vulnerata Cochlea in aquam conjicitur, ut fan¬ 
guis & mucus fimul fe aquae mifceanr. 
Sanguis chartae albae illitus nullum omnino 
fplendorem relinquit; cum tamen mucus ean¬ 
dem veluti vcrnice, Argenti inftar, fplendente 
obducat: unde, tonum conciliandi gratia, non¬ 
nullis pigmentis remifceri is polier. Qui Co¬ 
chleas in cibis habent, fanguinem earum vel ma¬ 
ximi faciunt, vocantque Cochleae jufculum, 
follicite curantes, ne pereat. Quod quidem ab 
ipfis aeque, ac ab Oftreophagis, haud fine ra¬ 
tione fieri mihi videtur. 
Quonam modo Mucus e Glandulis cutaneis 
exftillet, hac ratione confpici poteft : primo 
oportet cutem charta bibula, grifea, tam crebro 
& diu abftergere, donec Muci nihil cernatur am¬ 
plius , aut exftillet. Tum dein cutis inter digitos 
prehendenda, atque, fine ulla vi illata, compri¬ 
menda eft. Qtiod quidem fi fub microfeopio 
perficiatur; fenfim e poris cutis glandulofis ex- 
ftillans confpicietur Mucus, fpecie minutorum 
pundulorum limpidorum, quae, preffione con¬ 
tinuata, exiguae evadent guttulae , haeque tan¬ 
dem confluentes infignem Muci efficient colle- 
ftionera; ut univerfa cutis eo humedetur, atque 
glutinofa reddatur. 
Cavum 
eerjl moei vol fpuyten , dat een 7noeyelyke huntgreep 
is ^ om de groot e fuhtielheid en dunte deejer dee^ 
len. 
En die dat foti nvillen naadoen , die moet fedanige 
verwen onder een fubtile vogtigheid mengen , dat 
fy kunnen Jinken ^ ende dat ook de vogtigheid lan 
doorpajferen en uytdampen ; anderjins foo het 
eenparige gecoitletirde vogtigheden fyn , die maken 
alles van een couleur ^ dat alle onderfcheyt van ge- 
figt wegneemt. Ik fou hier veele hant^en knnfigree- 
pen om die uyt te werken hejchryven kunnen , in^- 
dien dit tra&aatke alreede 'onder de hant niet 
merkelyk ^ en boven myn oogmerk , quam aan te 
groeyen. 
Hei onderfcheyt van Bloet en Slym ii feèr aan^^ 
merkelyk in een Slak ^ en ligt aan fyn couleur en 
dikte te onderketmen. Want hoewel het bloet re^ 
delyk fubtiel ende vloeybaar in fyne aderen is , foo 
worthet kort daar naa lymerigh, als het daar is uyt 
genomen. En niet tegenflaande men het flrax in het 
water werpt ^ foo wil het daar foo ten eerfen niet 
meede mengen , dan naa het een weynig geroert isi 
Het flyin.y dat uit de klieren komt, dat fnelt in 
tegendeel, niet als naa langen tyt in het water, 
om dat het tay ende dik is , Jynde ook wit van cou¬ 
leur; waar door het ligt van het bloet te onder¬ 
kennen is ; wanneer als men een Slak in het water 
werpt , die gequetjl is , en dat het bloet en flym 
fig daar te farnen in vermengt. 
Het bloet op wit papier geflreken Jynde laat ganfeh 
geen glans naa ; dat het flym al doet , dewelke het 
papier als met een blinkent vernis verfllxert: foo 
dat men het met eenige verwen fou kunnen mengen , 
om die op te helderen. Die de Slakken eeten , efii- 
meren leer het bloet , dat fy het Jap van de Slak noemen, 
en neerjlig beforgen, dat het niet verloren gaat. 
Waar in ik oordeel, dat fy ende de Oeflereters^ geen 
ongelyk hebben. 
Hoe het Slym uyt de Klieren van dehuyt fypert^ 
kan men op deeje manier Jien; men moet eerjl de huyt 
met graauw vlak papier foo dikmaals en lang af. 
veegen, tot dat daar geen flym meer geflen wort t 
nog uytfypert. Dan moet men de huyt tujfchen de 
vingeren vatten , en hem te fijnen drukken , fiondcr 
hem gewelt te doen. Wanneer die nu onder een ver¬ 
grootglas gefchiet , foo fol men allenskens het flym , 
in gedaante van kleene heldere puntkens, uyt de 
klieragtige pori van het vel flen Jyperen: dewelke 
als men in het drukken aanhout, tot kleene droppelen 
fullen worden, die in een en tot malkanderen vloc- 
y ende, een ganfche verfanieling van Slym fullen jjtaa- 
ken ,dat de ganfihe huyt fal bevogtigen, en lymcrig^ 
doen worden. H h Ds 
