BIBLIA NATURAE. 
dit. Ab eo latere, quo Inteftino obverfa eft, 
paululum fplendens apparet, & quali materie 
magis vitrea conllans: id, quod 6c hinc inde in 
ejus medio obtinet j ubi veluti in glaream & 
granula, quae fubtus tranfparent,dillindta vide¬ 
tur. Sapore cinerem in ore detentum refert. 
CAPUT VIL 
Ve Hepate, Bile, Ventriculo, Intefiinis^ 
Vafis Salivalihis Cochleae. 
H Epar j pro maxima fui parte in Teliae po- 
lierioribus collocatum , cum Inteftinis 
^a'b^ iV^' corporis fpiras abfolvit a : uti vel extrinfe- 
fi». I.X’. cus etiam videri potell k. Porro diverfimode 
Tab. V. in Lobos dividitur pro vano curfu intelli- 
IIcr, VI . . . , * , . 
^ bbb. norum, quae totidem illi foveas imprimunt, quot 
ibidem in finus 6c gyros contorquentur. Cae- 
terum plenilTimum eft vafis Jecur, tam majori- 
Fig.ix. a. bus,quam minoribus, undique per id difperfisr.!. 
Fig.Yiii. Gaudet &; peculiaribus fuis dudlibus Choledo- 
chis ^,abfque intermedia Fellis veficula,inlnte- 
ftina fefe exonerantibus j quemadmodum Sc in 
Equis locum habet, & in Columbis, aliifqu^ 
Animantibus, quae Bile carere contra omnem 
veritatem perhibentur. In Bile Cochleae nota¬ 
bilem quandam amaritudinem haud potui perci¬ 
pere. 
Hepar ipfum minutis videtur conftare granu¬ 
lis, aequaliter difleminatis, magno Anatomico, 
D. Malpigbio , in tradfatu de Hepate, Glan¬ 
dulis vocatis; cujus equidem Viri judicio per¬ 
multum lane eft tribuendum j quum parem fibi in 
counitione Anatomes vix invenerit. Color He- 
a 
patis eft obfcure fufeus , paulifper ad virorem 
vergens. Durities vero atque materies ejus eft , 
uti Lienis in Homine. Succo five humore 
abundat ex flavefeente viridi. Superna parte, 
qua in gyrum it Hepar, extima ejus tunica, quae 
minimis veluti punólis , albicantibus, granata 
eft, magis viridefeit. Internis lobis quam pau- 
ciflimis gaudet. In Cochlea co6ta fapidius ni¬ 
hil eft, quam Hepar , quod digeftu perquam 
facile efle mihi videtur: cum contra omnes fere 
Mufculi Cochleae duriufculi fint & tenaces ■, ex¬ 
ceptis vafis Spermaticis, quae itidem comeftu 
haud funt injucunda. 
lig. VI. c. Cochleae Ventriculus c in cavo Colli & Ven¬ 
tris fitus eft,aeque ac in Hominibus, tunicis tribus 
conftans; utut perquam tenellus fit & tenuis. 
Numerofis praeterea Venis Arteriifque inftrudlus 
eft. 
J2J 
maakfel, en Jcisagtiger, en ook hier cn (kur in het 
midden , daar het Jig vertoont , als in grujs en greint^- 
kens verdeelt, die daar door Jcbynen. De Jhiaak 
is , of men afch in de mont heeft. 
HET VIL HOÖFTSTUK. 
Van de Lever, Gal, Maag, Darmen, ei 
van de Speekfel- of Qtiylvaten des Slax. 
D e Lever is voor fpt grootjïè gedeelte ag‘^ 
ter in het Hoornken gelee gen , daar Jy 
met de Darmen de drayingen van het lichaam maakt* 
a. Vordérs, dat men ookuytvoendig pen kaiihi,voort 
fy verfchejdentlyk in Quahbesgedeelt bbb,«<3^ dé 
loop der darmen , die haar foo vêelê groeven in^ 
drukken, als fy daar hogten en drayingen in ma** 
ken. Vorders is de Lever vol van Vaten, foogroote 
als kleene, die daar door verfpreyt voorden a. Sy 
heeft ook haar befondere Galpypenz,of du&usCholk 
dochos , die haar in de Darmen , fonder dat daar 
een galblaaske is, ontloffen; als ook in de Paarden, 
de Duyven, en andere Dieren plaats heeft, die men 
tegens alle vo aar heid fegt geen gal te hebben. In dé 
Gal van de Slakken heb ik geen merkelyké bitter*^ 
heid kunnen proeven. 
Het voefen der Lever felve fchynt ujt kleene e** 
V enge de el de graintkens te bef aan , die de groot é 
Ontleeder ,de Heer Malpighius, in fyn traBaat van 
de Leever, Klier kens genoemt heeft: en aan voelkers 
oordeel veel is toe te geeven , om dat hj feer fooaar*^ 
lyk jyns gelyk in de kennijfe der Anatomie fal vin¬ 
den. De couleur der Lever is donker bruyn, naa het 
groene een voeynig trekkende. Haare hardte,en fubflan^ 
tie, is als die van de Milt in de Menfchen. Sy is 
vol fap oj vogtigheid ,'‘t geen geelagtig groen is. 
Boven daar de Leever draayt, is haar uyterfle vlies 
meerder groenagtig, dat als met Voitte kleene fip» 
pelkens gegraint is. Sy-heeft heel voeinig invoen- 
digeQuabben. Hetgeen dat het alder aangenaamfe in 
een gekookte Slak fmaakt, dat is de Leever, die ik 
oordeel heel ligt om ie verte er en te fyn; maar meejl 
alle de Mufculen fyn hardtagtig en tay, behalven dé 
Saatvaten: die meede voel om te eeten fn. 
De Maag der Slak c is in de holte van den Hals 
en Buyk geleegen ; fy beflaat, als in de Menfchen j 
uyt drie vliefen, hoetvel fy teer en dun is. Met 
aderen en fag-aderen is fy rykelyk voor/ten. Haar 
H h 2, cou^ 
