124 
J o A N N I S S W A M M E R D A M M I li 
Tab. V. 
fc. IV. n. 
O 
Pis?. vi.</. 
hhb. 
e, 
ƒ• 
Pig.vi II. 
a. 
b. c, d. 
Fig. VII. 
a. 
b. 
c. d. 
Pig. IV. 
00 , 
Fig. I. d. 
Pig. IV. 
PP 
eft. Colorc gaudet, membranarum in modum , 
albido &; tranfparentc: ubi vero cibis aut aere 
diftentus eft, illius materiae colorem exhibet, 
quae maxime tralucet. Vacuus oblongis veluti 
ftriis n inftrudtus apparet, quae elegans exhi¬ 
bent fpeétaculum ; 1 unt enim contrafti Mufculi j 
qui tunicam ita corrugant. Ventriculus fenfim 
in anguftum d terminatur, atque fic orificium 
fuum inferius,Pylorum nempe, conftituit; poft 
hunc dein Inteftina tenuia hhb fequuntur, inter 
quae Hepar potiflimum collocatum eft. Poft- 
quam vero Inteftina ifthaec femet, juxta cor¬ 
poris fpiras, bis vel ter convolverunt atque in¬ 
flexerunt; redum dein formant Inteftinum <r, quod 
in Limbum Cochleae f luo foramine aperitur. 
Circa corporis fpiram locus conlpicitur g , ubi 
Bilis in tenuium Inteftinorum principium fefc 
efthndit: quod quidem clarius apparet, fi nu¬ 
dus hi bilarii paululum feparantur a ; ut totus 
Ventriculi /i, tenuium c, & craflbrum d Intefti¬ 
norum tradus ab Hepate fit fejundus. Quodfi 
porro Inteftina, una cum Hepate, invertantur, 
nonnullae memoratarum partium adhuc diftin- 
dius confpici poflunt; Hepar nimirum <7, ejufque 
tenuia Inteftina in fitu naturali tum Inteftinum 
redum f,8cVentriculus d. 
Nunc vero heic animadvertendum eft, quod 
bina elegantia vafcula fecundum Ventriculum, 
& Gulam, five Oefophagum,decurrant o o , quae 
in fupernam Palati Oris partem d femet exone¬ 
rant. Vafcula haec ejufdem fabricae funt , ac 
illa Epididymidis in Homine pars, quae Tefti- 
culis fuperincumbit. Colore Achaten lapidem 
referunt; intus cava funt, limpidumque conti¬ 
nent liquorem, quem binis ofculis, in os hian¬ 
tibus, efiundunt. Unde veri funt Cochleae 
dudus Salivales ; cujufmodi pariter in Homine 
& Brutis obfervantur, vd eodem fere in loco, 
at paulo tamen liumiliorc, fiti. 
Bina ifthaec Vafcula c duobus oriuntur par¬ 
ticulis, claris, nivis inftar candidis, pp, atque 
in medio in unum coalefcentibus, varios in lo¬ 
bulos five lacinias divifis. Adipem elTe facile 
credideris. Superficiem earum elegans pererrat 
Vafculum quod nutrimentum ipfis huraorem- 
que adducensyperalto e loco, fub Limbo, ubi 
corpus gyrari incipit, prodiens huc proficifeitur, 
plurefque cuilibet harumce particularum imper. 
titur ramulos. A lateribus fuis hae particulae 
itidem , variorum ope vaforum, quae totidem te¬ 
nuia & tenella filamenta videntur, cum Ventri¬ 
culo conjunguntur. Quin ipfi dudus falivales 
fin- 
' couleur is vHej^g, mt en doorfchyncnt; en ais fy 
met voetjel oj lugt 'vervult is ^ Joo vertoont jy dte 
couleur , die het meejie daar door fchynt. Als Jy 
leeg is ^ foo Jchynthet, als of fy met lang-iverpige 
flriemen n befet was, die haar aardig aan het gefigt 
vertoonen : alfoo het de famengetrokke Spieren 
fyn, die het vel rimpelen. De Maagh eyndigt al- 
lenxkens in een engte d, dat de onderjie mont , Pylo¬ 
rus , van haar is: waar na de dunne Darmen haar 
vertonen bbb, en tujjchen welke de Lever voor- 
namentlyk Jyn plaats heeft. En naa dat defelxe 
Darmen haar twee of driemaal , volgens de drayin- 
gen van het lichaam, gekrinkelt en omgekrult heb¬ 
ben, Joo maaken fy de regter Darm e, dewelke fn 
opening in de Lip £ of de rant van de Slak heft. 
En ontrent de dray van het lichaam daar flet men 
de plaats g, alwaar haar de Gul in het begin der 
dunne Darmen ontloji. Dat klaarder te Jien is,, 
wanneer nien deefe Galpypen een wynig Jepareert 
a ifoo dat men de ganjehe loop der Maag b, der dun¬ 
ne c en dikke Darmen d, van de Lever affeheyt. 
Maar als men nu de Darmen nejfens de Lever om¬ 
keert, foo kan men nog onderfcheydentlyker fommi- 
ge der verhaalde deelen bef en, als de Leever a, en 
fyne dunne Darmen in haar ftuatie b, gelyk ook de 
regter Darm c, en de Maag d. 
Maar nu foo komt alhier aan te merken , dat 
langs de Maag, en de Keel, oJ Slokdarm,twee aar¬ 
dige vaatjes hopen o o, dewelke haar in het boven- 
fie gedeelte van het verhemelte des monts d otitlof 
fen. Deefe Vaatkens Jyn van maak fel , als dat ge¬ 
deelte der Opperklootjes in een Menfch, "^t geen bo¬ 
ven op de klootjes lejt. Haar couleur is als de 
Agaatfteen. Van binnen Jyn Jy hol, en befuyten een 
heldere vogtigheid in haar, die in de mont gevoert 
wort,waar in Jy haar door twee openingen onthjfen. 
Soo dat fy de waaragtige Quyl enfpeekfel-vaten van 
de Slak Jyn, gelyk deefe Quylvaten ook foo in de 
Menfchen en Dieren teftenJyn; en dat haaf op de- 
felve plaats , hoewel wat lager. 
Deefe twee Vaatkens neemen haar oorfpronk uyt 
twee heldere en witte de eikens,die foo blank alsJheeuw 
Jyn pp, en in haar midden ineen hopen. Sy wor¬ 
den in verfcheyde lapkens of lellekens verdeelt. En 
men fou haar ligt voor eenig vet aanfien. Boven op 
defelve omloopt een aardig Vaatke q, dat haar voed , 
en haar de vogtigheid toebrengt, het geen al heel om 
hoog van de plaats onder de Lip, daar het lichaam 
begint te dray en , van daan komt ; en het geejt 
verfcheyde takken aan yder van deefe deelkens-, 
die ook aan haarejyden, door verfcheyde vaten, met 
de Maag vereenigt worden, dat als foo veel dunne 
en te ere draden fchynen. En de quylvaten felve wor¬ 
den 
I 
