ï44 J o annis S W A MMERD A M MII 
Tab. IV. 
%. II. s. 
In Cochlea , de qua heic ago, memorata illa 
Membrana fatis quoque valida eft, &C in omni¬ 
bus Teflaecrenis, harumque interftitiisr,unde- 
quaque confpicienda. In aliis ejufdem fpeciei 
Teftis eam quandoque, vifrequentiorisperloca 
lapidofa reptatus, detritam inveni. Ac confpi- 
CLia tamen femper cft circa foramen, e quo Co¬ 
chlea prorepit. Qui Mufaeis deledtantur, Te- 
ftam fi ofiendunt hac membrana inveftiente nu¬ 
datam , indé arguunt, eam in mari, Cochlea fua 
intus mortua, fuifie volutatam. 
Obfervavi nonriunquam, quod Cochlea, do¬ 
mum fiiana amplificatura , prius Perioftium il¬ 
lud fuis denticulis purgaverit, imo fruftula quae¬ 
dam inde demorderit, 8c deglutierit: attamen 
vel aliis etiam temporibus quandoque cernitur, 
quod Cochlea Tellae fuae marginem dentibus 
fuis mundet; ficubi is pelliculis obfitus, & Co¬ 
chlea forte diu alicubi fine motu commora¬ 
ta fuerit. Saepius etiam expertus fum , Co¬ 
chleam ilico , ac quieta faltem ufpiam fedet, 
ejufmodi formare pelliculas, & materie has cal¬ 
caria coiiipei'gere ; quae tum aeque cum aceto 
eficrvefcunt, ac Telia ipfa in pulverem trita. 
Atque omnia quidem haec experimenta toti¬ 
dem fane funt argumenta evidentiffime demon- 
ftrantia,quod ifthaec domuncula vera fit Cutis, 
fcu potius Os lapideum Cochleae, extrinfecus 
hanc inveftiens. 
Quodfi Os hoc lapideum accurate examinatur, 
patet, e plurimis id tenuibus, pellucidis, & ve- 
luti membranaceis conllare putaminibus, quae 
lapideam fenfim naturam induerunt: quemadmo¬ 
dum & in Gammaris ell videre, mox poftquam 
exuvias depofuerunt; imo & in Craniis Homi¬ 
num offeis, quae primo tenues duntaxat funt 
membranae, fenfim deinde in os abeuntes: in¬ 
terim hae fub initium vel aquae inftar fefe ha¬ 
bent, atque ,fubnafcentibus paullatim multis par¬ 
ticulis fibrofis, & angulofis, folidefeunt 6c au¬ 
gentur; prout in capitibus Abortuum quam pul¬ 
cherrime datur confpiccre. In Telia vero Co¬ 
chleae omnia haec quoque obfervari polTunt, fi 
ca ullulata microfeopio fubjicitur. 
Quantum ad modum, quo domuncula e- 
jufmodi increfeit, ifthaec praeprimis depre¬ 
henduntur : quod nimirum corpus Cochleae 
univerfum plurimis veluti oblitum fit glan¬ 
dulis ; e quarum orificiis mucus profluit, Ipe. 
cie minimorum atque fubtiliflimorum exfur- 
gentium radiorum; qui, tanquam totidem ho- 
iolerici aut heteromalli filamenta, in unam 
communem conjunguntur cruftam, atque traftu 
tem- 
/?? ife Slak die ik verhandel is dit gefeyde 'vlies 
meede redeljk fterk , en over ad op en tujfchen de 
kerjkens vm het Hoornken s te Jien; en in andere 
Hoornkens van die felve foort hevmd ik het ook ivel 
afgejchaaft te Jyn^ door het veel krnypen op fteeni_ 
ge pluatfen. Maar otUrent de opening , daar fy 
uytkruypen ^ ts het altyt te Jien. En die Kabinetten 
hebben , die oordeelen dat de Hoorn in zee gerolt 
heeft en dat de Slak daar in is geflurven gevoeeft ^ 
(tls fy dit vlies niet daar op fien, dat hem beklsede. 
Ik heb wel gemerkt dat .y als de Slakfyn hoorn¬ 
ken vergrooten wilde , hy eerft dit vlies met Jyne 
tanden reynigde , en fommigefiukken daar van af¬ 
beet y en die doorflokte ■ dan men fiet ook wel , op 
andere tyden , dat hy deefe rant met Jyn tanden fny- 
vert , wanneer die met vliefen bejet Jyn , en wan¬ 
neer hy lang ftil gejeten heeft. Veelmaal heb ik ook 
ondervonden y dat als de Slak maar fitl fit , hj da- 
telyk diergelyke vliefen maakt, en die 7net een kalk- 
agtige ftofe befproeit , dewelke dan evcit al eens 
?net afin ejfervejceren , als het hoornke gefiooten fyn- 
de feljs doet. Dat alle helder klaare ondervindin- 
gen Jyn , dewelke hewyjen , dat dit huyske de 
waaragtige huyt , of liever het (ieenagtig gebeente 
van de Slak is, ^tgeen hen van buyten omvangt. 
Soo men dit Steen-been wel onderfoekt , Jbo 
Jal tnen bevinden, dat het uyt feer veele dunne 
doorliigtige vliefige fchaalkens hefiaat y die metier 
tyt een Jieenagtigen aart aangenamett hebben. Ge- 
lyk men dat ook fiet in de Kreeften , als Jj eerjh 
vervelt Jyn ; en het is ook te Jien, in de beenigebek- 
kcneelen der Menfehen-hoofden , dewelke meede in 
het eerfie dunne vliefen fuy die metter tyt tot beeft 
worden: hoewelfy in het begin als een water Jyn , en 
met veele dradige en kantige hoexkens vermeerderen; 
dat feer aardig in de hoofden der Misdragten te 
fien is. En in het Hoornken van de Slak kan men 
dit alles fen , naa dat het gebrant is , en dat men 
het dan onder een vergrootglas leyt. 
Ontrent de manier van groeyen y die men on¬ 
trent dit hoornken bevindt y is dat het ganfche li¬ 
chaam van de Slak met veele klierkens als befalt is, 
uyt welkers openingen het fijm voortvloeyt , in ge- 
fialte als feer kleene en teerdere opgaande firaal- 
kens y die als de draden van het fulp of tryp , tot een 
gemeene korjly hy een gevoegt worden y en die met¬ 
ter tyt totJoo een hardigheid verkorfien , en teJamen 
bakken, als men in het Hoornken bevint. Eerjl 
Jlym 
