BIBLIA NATUUAE. 
rum Bedes tantopere extenduntur, ut Clutius 
cos pro Corniculis habuerit. Qi-iin cogita, 
quanto opus fit adparatu ad coitum in aëre infti- 
tuendum! Uti in Mufcis ÖC praecipue in Libellis 
efl: videre , quae in aëre divagantes atque voli¬ 
tantes mirifico quodam modo inter fe coeunt. 
Concludo igitur ex meis obfervationibus, 
quod Ephemera nec in aëre , nec intra aquas, 
unquam fefe conjungant: verum quod Foemclla 
Ova duntaxat fua fuper aquam excutiat ^ Mafcu- 
lufquc deindefuos fuper hisLadtes effundat,quos 
hinc, aeque ac Foemella fua Ova,dum volitat, 
penes fe circumfert. Ut adeo ifthaec generhtio 
abfque ulla, ne minima quidem, utriufque fe- 
xus commiftione perficiatur. Omnia autem haec 
in breviflima illa vitae celerrime tranfeuntis perio¬ 
do tam propere peraguntur j ut forte accuratius 
eorum inflitui examen haud pofiit. 
In toto vitae fuae curriculo haud comedunt 
iflhaec Animaicula: prout pluribus aliis infeëtis 
kidem commune efi. Ranas etiam, Lacertas, 
Serpentes, & Chamaeleontes, aliquot feptima- 
narum, quin menfium,jejunia ferre, experiun- 
do didici. 
CAPUT IX. 
^amdiu Efhemerum vivat , & quid¬ 
nam mortem ejus acceleret, 
E 'Phemerum , ut ante dixi, in aquae fuperfi- 
j cie volitans &: oberrans, moxque furfum, 
mox deorfum per aëra fefe agitans , haud ultra 
quatuor vel ad fummum quinque horas vivit • 
id efl, ab hora fexta vel fefquifexta vefpertina 
ad undecimam ufque no£lurnam. Quod qui¬ 
dem expertus dicoj quandoquidem Ephemera, 
capfulae inciufa, mecum in cubiculum meum 
detuli, ibique longitudinem vitae eorum accu¬ 
rate adnotavi. Intra breviffimum ergo & pau- 
ciflimum illud tempus ea moriuntur omnia : ne¬ 
que, quod apprime dignum efl obfervatu, eo¬ 
rum ullum mortem naturalem in terra fubit. 
Quin potius omnia ilico rurfus aquas petunt, 
quando fecunda mutatione cutis funda funt. Efl 
ergo vitae brevitas, omnem fuperans admiratio¬ 
nem, quam DEUS,immenfus ille Artifex, A- 
nimalcLilo huicce adfignavit. 
Verum quis mortalium vel tanta pollet ingenii 
acie, vel in feribendi arte adeo exercitatus efl, 
ut aerumnas atque calamitates, quibus Ephe- 
merum vel angufliffiiiios etiam intra cancellos 
fiiae 
mannekens fio Jlerk ujtgerekt ivorden ƒ dat fi Clu- 
tius voor Hoornkens heeft aangefien. Doet hier hy , 
veat voor een toefiel dutter al van doen is om vUe-^- 
gende in de lucht te teelen. Als omtrent de Vlie¬ 
gen en voornamentlyk de Puyjle- byters te fen is^ 
die de vermenging heel wondcrbaarelyk in de lucht 
otnfiivevende en fvcemelende volbrengen. 
Ik befluyt dan uyt myne ondervindingen , dat 
het Hajt noch in de lucht , nog binnen in het water^ 
oyt ofoyt fig koppelt : maar dat het Wyfke aV 
leenljk haare Eyeren op het water uytfchiet; daar 
het Manneke dan fijn Hom op uytftort , die het , 
terwyl het vliegt, hierom by pg draagt-, gelyk ah 
het Wyfke haare Eyeren doet. Soo dat dan dit tee¬ 
len /onder eenige of de minfte vermenging in het 
werk wort geflelt. Hetwelk alles, in de gefwinde 
kortheyt van haar leeven , foo haaftig in fijn werk 
gaat j dat het mogelyk niet nauwkeuriger te onder- 
fieken is. 
In den heden loop van haar leeven foo en eet en 
deefe Beeshgns niet, gelyk als aan veele van deejè 
Dierkens gemeen is. Ende ook voor eenige weeken 
en maanden, omtrent de Kik-vorfchen, de Haagdif- 
fen, de Slangen , ende de Chamelions, van my on-^, 
dervonden is. 
HET IX, HOOFTSTUK. 
Hoe lange het Haft leeft, en wat fyn 
doodt verhaaft. 
H Et Haft, als hier te voorengefiyt is, op dë 
vlakte van het water vliegende ende [we¬ 
vende , ende dan weer om laag door de lucht weme» 
lende , leeft met langer als tujfchen vier en Vjf uit¬ 
ren. Dat is van fis uuren , of half fivenen, tot 
elf uuren in der nacht. Het welk ik ondervonden 
heb, wanneer als ik defilve ,in een doosken opgefio- 
ten hebbende, in myn kamer meede nam ; ende al¬ 
daar nauwkeurig, de lankheyt van haar leeven aan¬ 
merkte. Binnen die feer korten ende geringen tyt 
komen fy dan alle te fierven. En dat aanmerkens 
waardig is, ge ene van allen ontmoeten haar natnu- 
relyken doot op hetlant. Want fy vliegen dadelyk 
als fy ten tweeden maal vervelt fyn, weer naa bet 
water. Het is dan een meer als verwon der lyke 
kortheyt van leeven, dat dit Dier ken van GODT ^ 
dien onbegrypeljkenKunflenaar, toegefihikt is. 
Maar wat verjlant en pen is nu nog magtig, om 
de rampen te befihryven, die het Haft , binnen die 
enge paaien van leeven bejlooten fijnde, komen te 
I overdwarfin ? Wat my belangt, ik beken daar te [wak 
