I B L 1 A N A T U Pv A E. 
Tab.XVL ^ d. Primum par Pedum fub Cornibus 
%• complicatum. 
e e. Alterum par, fub primo pari confpi* 
CLium. 
ff. Par tertium , fuper Ventrem compofi- 
tum. 
Praeterea etiam cernitur, quomodo validiffi- 
mi omnes articuli horumce fex Pedum in Pe¬ 
dore inter Cornua collocata fint. 
g. Annuli Abdominis, una cum Ventris 
margine utrinque. Attamen in quarta figura 
id manifeftius apparet: ubi êc margo ifte, jux¬ 
ta ac Lumborum Noduli,diftindius exhiben¬ 
tur • fimulque patet, quanam ratione corpus 
totum complicatum èc incurvatum fit. 
Animalculum hac fub forma exiftens, prout 
indicavi, vera eft Nympha Tertii Ordinis jux¬ 
ta modum priorem, quae membra fua omnia, 
nullis exceptis, clare Sedifiinde internofeenda 
exhibet: ita ut omnes illae partes in ea videri 
queant, quae in Formica vulgari Operaria,cujus 
Nympha eft , animadvertuntur. Nympha 
igitur haec Formica eft,6c Formica eft Nym¬ 
pha; fed Formica hadenus fub peculiari mem¬ 
brorum difpofitione veluti latet : atque hoc 
praecipuum eft, quod heic datur, dilcrimen. 
Cum Vermiculus vel Animalculum iftud 
noviflime cutem fuam exuit; tunc omnia ejus 
membra iiiftar coagulati ladis albiftima funt, 
& , uti aqua, diffluunt: ut hinc hocce fub ha¬ 
bitu ita debeat confiderari, ac fi in Ovo fuo 
haereret; quandoquidem ibi fimili modo difpo- 
fitum, itidemque Nympha eft. Id folum in¬ 
tercedit difcrimen, quod in Ovo membra ejus 
haud fuerint confpicua; quae contra manifeftc 
apparent, cum fecunda vice id in Ovum denuo 
redadum eft. Unde Animalculum hoc bis ve¬ 
luti foetus eft ,bis in incunabulis conftitutum ,& 
bis quafi nafeitur. At vita tamen , quam id 
vivit, haud femper eadem eft ; imo maxime 
diferepat; prima enim vice ut mifer Vermis in 
lucem prodit; verum fecunda vice, quae renovatio 
ejus quodammodo atque regeneratio eft,inperfe- 
dum Animal reficitur. Idque in Papilionibus tam 
commemorabili modo peragitur, ut Mortuorum 
Refurredionem ibi veluti ante oculos noftros 
depictam, exemploque vel manibus palpando 
repraefentatam videamus : unde Poeta Italus 
quam veriffime cecinit. 
A’s?? v’accoYgete voi, ebe mi ftarn Vermi ^ 
Nati a jormar Pangelica FarUdla. 
iU- 
d d Het eer^e paar Beenen onder de Hoornen tè 
famen gevoimen. 
e e Het tixteede paar , dat fig onder het eer fle paar 
vertoont. 
t f Het derde paar , dat op de huyk nijl. 
Voorts fet inen , hoe alle de flutaarfle articulatien 
defer fes beenen op de berji tuflehen de hoornkens 
ingeplaatfi fyn^ 
g De Ringen des Onderhuiks met de rand des 
Btiiks aan weerfyden. Dan dit wort klaarder ver¬ 
toont in de vierde figuur , alwaar men deje rand j 
te gelyk met de Knoopkens van de Lendenen fiiflin&er 
afgebeelt fiet: als ook hoe het ganjehe lichaam ge¬ 
vouwen ende geboogen is. 
Het Beeske in deeje gefialte Jynde is, gelyk als 
5 veaaragtig Vopke in de derde Order, op 
de eerfle vtyfe, dat jyne leedematen klaar, diflinB^ 
en kennelyk vertoont, f onder eenige ujt te jonder en ^ 
foo dat men daar in alle die deelen fien kan, die men 
in het gemeene Werk-Mierkenfiet, daar het het Popke 
van is: En welk Popke de Mier is , en de Mier is 
het Popke; jnaar onder een particuliere jehikking 
van leeden als verborgen} dat het voornaamfie onder-^ 
jeheyt is. 
Als dit Wurmke of Dierke eerfl vervelt is, foo 
fyn alle fyne leeden wit als geronne melk, en ook 
foo vloeyhaar als water: foo dat het in defe gefiaV 
te moet aangemerkt worden even al eens, als of het 
in fyn Ey lag, alwaar het die felve confiitutie heeft, 
en jnedc een Popke is. Alleen met dit onderfcheyt 
dat het in fjn Ey fyne leeden niet en vertoonde, dat 
het in tegendeel doet , nu het voor de tweede maal 
als tot een Ey weer gereduceert is geworden. Waar 
door het als tweemaal een kim is, tweemaal jong 
ts , en voor de tweedentaal gebooren wort. Dan in 
een feer groote verfchillentheid van leeven-. want de 
eerfiemaal wort het tot een ellendige Wurm gebooren^ 
maar de tweede maal, dat als fyne vernieuwing en 
wedergeboorte is, foo wort het tot een \olkome Dier 
herfchapen. Het welk in de Kapelletjes foo over^ 
aanmerkelyk in fyn werk gaai, dat wj daar de op- 
fianding van den dooden als voor onfe ogen afge- 
fchildert fen, en in een tafibaar voorheek vertoont, 
Soo dat de Italiaanfche Poëet met alle reden gefen- 
gen heeft : 
Non v’accorgete voi, che noi fiam Vermi, 
F- 
Nati aformar Pangelica Farfalla. 
Dd dd 
dat 
I 
