JO ANNIS S W AMMERDAMMlï 
2po 
ld cü. 
iVc0 mefinniftis Vennes ms ejje ^ tn hoe natos ^ 
ut Angelicum formemus Papilionem? 
Ulterius animadvertendum cft, quod Natu¬ 
ralium rerum Scriptores , Arijioteles^ Moufetus ^ 
Harveus alii, qui hancce in Aurelils muta¬ 
tionem Ovum vocaverunt, haud penitus a via 
aberraverint; modo ipforum verba fenfu mox 
expolito accipiantur. Verum id tamen quoque 
adnocari velim, eos omnino hoc refpedlu a ve¬ 
ritate deflexifle dicendos efie, quod modo didtam 
fignificationem haud adfixerint Ovo fuo Aure¬ 
liano, fed hoc duntaxat ut limplex Ovum,nul¬ 
la caeterum habita ratione membrorum elïèn- 
tialium, propofuerint; id vero fane Viris, qui 
mutationes naturales circumfpedle pertradlare 
adlaborant, vix condonari poteft. 
Caput, Pedius , Venter, 6c reliqua hujufce 
Animalculi membra, tenui quadam membranu¬ 
la invelliuntur, atque ardiffime adeo undequa- 
que ambiuntur,ut vel extremi Oculorum,Cor¬ 
nuum, Dentium & Pedum apices limul inclufi 
fint. Interim laxe nihilominus fupra fe mutuo 
jacent hae partes ; neque fibi invicem ardius 
commiflaefunt,nec in cruftam veluticutaneam 
uniformem compadae: quemadmodum in Pa¬ 
pilionibus praeprimis obtinet. Verum mem¬ 
brana illa, quae Nymphae Formicae partes in¬ 
cludit , haud ubique tamen aequabilis ell craffi- 
tiei: ibi fane minime, ubi membra, circa Pe- 
dus, corpori adplicata haerent: at ubi haud 
preffius inter fe compofita funt, uti in extre¬ 
mitatibus Pedum &C Cornuum, ibi inveftiens 
membrana quaquaverfum aeque crafla eft. Quod 
equidem in Aureliis quam rariffime oblervatur- 
nec nili unicum unquam hujufce rei exem¬ 
plum vidi in Chryfallide Papilionis perniciter 
volantis, cujus Probofeis ex parte a corpore 
dillat: ibi enim membrana inveftiens undique 
aequalis cralfitiei obfervatur j prout inter Nali- 
cornis icones in Tab. XXIX. eft videre. Atta¬ 
men hoc in Chryfallidibus inuCtatum eftj in 
Nymphis autem conftanter obtinet. 
Verum tamen, hifce mifis,'manifefto inde 
patet, quod inter membra, quae in Nympha 
Form.icae fpedantur & repraefentantur, atque ea, 
quae in Formica ipfa comparent, haud aliud de- 
l;ur diferimen; quam quod horumce membro¬ 
rum apparitio in Formica nonnihil fit clarior, in 
Nym- 
^at is. 
Denkt gy niet dat wy Wurmen zyn, hier toc 
gebooren, op dat wy tot een engelachtig 
Kapelletje worden? 
Aof moet men hier aanmerken , dat de Naunir- 
Schryvers,als Ariftotcles,Moufetus,Harveus e» 
andere^deixielkedefe verandering in de Gulde-Popkens 
een Ey genoemt hebben^ niet Peenemual van de voeg 
fyn afgedwaalt gevoeejl ; indien men maar haare 
vüoordeti defe verhaalde fin geeft: maar men moet 
ook voeeten , dat fe daar in ganjehelyk de waarheid 
gemifl hebben , volgens dien dat Je deefe betekenis 
niet aan haar GuldePopkens-Ey hebben gcgceven 
maar dat alleen als een eenvoudig Ey , fonder verders 
conjideratie van effcntiele leedematen , hebben voor-' 
geflelt,dat cnverfchoonelyk is voor die denatuurely- 
ke veranderingen met omjlgtigheid wil verhande¬ 
len. 
Het Hooft, de Borfi, de Buyk., ende vordere le¬ 
dematen in dit Dier ken ^ Jjn met een dun Vlies ken 
bekleet , dat haar /eer nauw omvankt, ende om/lu^t , 
tot de alderuyterjie tippen der Oogen , Hoornen , 
Tanden en de Beenen toe , die redelyk los op het 
lichaam leggen^ en niet in mulkanderenJluyten^ 
nog als tot een eenpaarige veilige korji vereenigt 
werdenyils in de Kappelletjes hefonderlyk plaatsheeft. 
Egter is dit vlies, "^tgeen de leeden van het Popke 
des Miers omvankt, niet over al van eenparige dik¬ 
te, als op die plaatzen bevonden wert, daar de lee¬ 
den hy de borjl tegens het lichaam aan Jluyten: maar 
\daarjy los Jjn, als in de uiterjle dtelen der voeten 
ende der hoornen , daar is haar hekleedende vlies 
van defelve eenparige dikte. Dat feer felden in de 
Gulde-Popkens geobferveert wort; en ik heb daar 
noit meer als een voorbeelt van gejien , dat in het 
Gulde-Popke van het fnel vliegende Kapelletje was 
die fyne Snuit voor een gedeelte van het lichaam af 
(laat, alwaar fy dan over al met een huyt van een¬ 
parige dikte meede bekleet wort , alsjn de figuuren 
van de Neusheornige op de XXIX.Taf el te fen is. Dan 
dit is extraordinair in de Gulde-Popkens, daar het 
in de Popkens altyt gebeurt. 
Maar dit daar latende, foo hlykt dan , dat tuf 
fchen de vertooning en de uytbeelding van leedemaa- 
ten in een Popken van een Mier , en mifchen die 
in de Mier felve,geen ander onderfcheyt is; als dat 
de genoemde vertooning van leeden wat klaarder in 
de Mier , en wat dujjierder in het Popke bevonden 
wort. 
