B 1 B L 1 A N A t U R A E, 391 
Nympha autem paullo obfcurior. Id ipfum ve¬ 
ro pariter in Formicae Vermiculo, qui eadem 
iichaec, membra fub cute nondum depofita re¬ 
condit 5 ita obtinere animadvertendum eft. 
Revera enim Ovum, Vermis, Nympha, & 
Formica, nonnifi unicum idemque omnia lunt 
Animalculum , at aliis & aliis, accidentalibus 
tamen, fub formis delitefcens. Formica hincs 
ut difcrimen, qua par efr, accuratione expri¬ 
mam, in principio, cum Ovum eft , oblongo- 
globofa & fplendente pelle ambitur; deinde au¬ 
tem, ubi Vermis fub habitu comparer,annulari 
& piJola cute veftitur • tertio quando Nympha 
cxiilit, divifo atque articulato reperitur vela¬ 
mento obvoluta j donec quarto tandem tertiam 
quoque cutem exuat, atque ultimam hanc fuam 
formam habitumque deinceps retineat, in quo 
pcrfedfum ea Animal eft, omnibus integumentis 
nudatum; ut adeo omnibus illis operimentis ,per 
determinata intervalla depolitis, Formica tandem 
nunquam amplius mutetur. Id vero fimili quo¬ 
que ratione intelligendura eft de reliquis omni¬ 
bus Vermiculis pedibus deftitutis; imo vel de 
pedatis etiam, utpote qui tamdiu totielque cutem 
mutant, donec haud amplius formam mutent, 
& peifedfa veluti Animalia, libi llmile dunta- 
xatpoftmodum generantia, evaferint. 
QLiodll Nympha haec ultima vice cutem fuam 
deponit , notabiles admodum in ea mutationes 
obfervantur; Oculi enim in capite lenta accre¬ 
tione ex albis in nigros abeunt: Cornua, Pe¬ 
des, reliquumque corpus magis magifque co¬ 
loratur: humiditas fuperflua exhalat: membra, 
quae hactenus robore & motu caruerunt, mo- 
veii incipiunt j donec poftremo inveftiens cu¬ 
tis ab hifce membris efirada exuatur: tum ve¬ 
ro demum, nec prius. Nympha haec Formi¬ 
ca vocatur. 
'voort. Hei ^elk felfs in de Mtev-WurfH ^ die dee fè 
eyge en defelfde leeden onder hei onafgelegde vel ver»- 
bergt, meede moet geconjidereert voorden. Wunt 
in der voaarheid, hei Ey , de Wurm , hst Popke en 
de Mier, is niet als een en het felve Dierke, dan 
onder verfchillige ende toevallige geftaltenijjen ver¬ 
borgen. Synde de Mier, op dat ik het onderjebeyt foQ 
veel mogelyk is uytdrukke, in het eerfi , of als hy 
een Ey is, van een langvocrpig-glebeus englimment 
vel omvangen ; daar naa, als hy de gedaante van een 
Wurm vertoont , in een ringvoyze en hayrig vel be- 
flooten; en ten derden als hy een Popke is, in een 
verdeelt en gearticuleert vel betoonden j tot hy ten 
vierden dat meede aflegt, en dan voorts fyn laatfis 
gedaante ende vertooning behout; waar in hy een 
volkome dier /onder alle bekleetfelen is. Soodat ,als 
alle deefe overtrekfelen op befondere tyden afgelegt 
fyn , de Mier dan niet of noit meer verandert. Het 
welk ook van alle de vordere voeteloofe Wurmkens, 
en felfs van die met voeten, nu et verfiaan worden; 
die foolang vervellen, tot feniet meer van gedaante 
ver ander en,en als volmaakte Dieren gewordenfjnde^ 
alleen baars gelyke voortteelen. 
Wanneer nu dit Popke voor de laatfle maal ver- 
velt , joo ftet men daar confiderdble veranderingen 
in; want de O ogen in het hooft die vergroeyen al^ 
lenxkens van wit in fwart. De Hoornen, de Bee- 
nen, en het vordere lichaam , dat wort meer ende- 
meer 'gecouleurt: de overtollige vogtigheden dampen 
iiyt; en de leeden , die fonder kragt ende beweeging 
waaren, die beginnen haar te verroeren; totdateyii- 
delyk het hekleedende vel van haar gehrooken ende 
afgeleyt wort; en als dan , en niet eer , noemt 
men fe Mieren, 
Fig. VII. 
Tab.xyi. Hcic nunc Formica eo lub habitu reprac- 
fentatur, quem induit, quando ,rejedis aliquo¬ 
ties exuviis, ultimam demum pelliculam depo¬ 
nit. Remota jam funt omnia obftacula vifum 
praepedientia: unde Formicam, haud amplius 
perfonatam, in vera fua forma licet contueri. 
Neque haec deinceps ulterius increfeit, nec 
mole augetur , aut mutatur ; quandoquidem 
aetatis fuae pleqitudinem, fummumque vitae 
robur eft indepta!^ Id ipfum quoque in aliis 
omnibus Infedtis fmili modo obtinet: eorum 
enim nullum, poftrcma cutis fuae mutatione 
defunctum, poftea unquam magis increlcit aut 
mutatur. Hinc dubio procul petenda eft ra¬ 
tio, 
Fig. VII, 
Alhier wort nu de Mier in die geflatte vertoont, 
dewelke hy aanneemt , foo als hy fyn alderlaatfle 
huytken aflegt, en fyn vel verfcheyde maaien ver- 
wiffelt heeft. Soo dat alle de hindernifjen , die het 
gefigt henaamen, nu weggenomen fynde , men de 
Mier in fyn eyge regte geftalte kan hefchouwen. 
Waarom ,alfbo hy nu tot vollen ouderdom en fyn befte 
levens kragt gekoomen is, hy niet meer aangroeyen, 
grooter worden, of veranderen fal. Het welk meed* 
van alle de vordere Infe&en moet verflaan worden 
van dewelke geene naa haare laatfle vervelling oh 
meer komen aan te groeyen, ofte te veranderen. He^ 
welk fonder alle twyfel de reedefi is , dat wy ook 
in andere landen diergelyke ïnfeplen niet grooter als 
D d d d X hisy 
I, 
1 
