J o A N rs S W A M iM E K D A M U 11 
332 
difdderis, nunqmm deinceps quidpiam ichoris 
fundant. Quapropter certo certius hinc intero, 
partes iftas, quandoquidem infinitus Vaforum 
^anguineorum & Fiftularura Pulmonalium nu¬ 
merus in iis daturj fere rotas vafis conftitui, at¬ 
que potiffimum texto vaforum conftare. Eam 
ob cautam quoque exiftimo , membranas & cu- 
tim aliorum Animantium itidem nonnifi vafo- 
rtim, Nervorum nimirum j Arteriarum, Vena¬ 
rum, Duduum Lymphaticorum fimilium, 
Cbi mutuo implexorum, texta efle: quoad enim 
Embryones Pullique, tam Elominum, quam Qua¬ 
drupedum, in utero haerent, univerfa eorum 
cutis infinitis vafis intertexta confpicitur: quin 
vel in ipfis ofiibus id locum habet. Unica igi¬ 
tur ifthaec obfervatio fane toti huic Iiitloriae 
momentum addit. Nimis longum facerem heic 
nunc inferendo, quam mirae mutationes circii 
membranaceas Papilionum Alas confpiciendae 
dentur; & quomodo Natura nudilllmam fefe 
praebeat in minimis hifcc Animalculis, atque 
ineffabilia fua miracula apertiffime oculis expo¬ 
nat. Omnia profedto in fuam gloriam nofiram- 
que utilitatem creavit Sapientiffimus atque Ter 
Maximus Conditor 3 qui hinc in omnibus, vel 
minutiffimis etiam, ftupendam Majeftatem at¬ 
que immenfam Potentiam fuam offendit. 
Quocirca ubi admirandas ejufraodi mutatio¬ 
nes, membrorumque fuccrefccntiura tranfpofi- 
tiones in nobis aeque, ac aliis Animantibus, 
obfervamus, omnino fas dl , ut cum Propheta 
Regio exclamemus: ”Non celata efl vis mea Ti- 
„ bi, ex quo fadfus fum in abdito, artificiofe 
5, confedtuSjVelut in imis partibus terrae. Maf. 
j, fam meam vident oculi Tui, in libro Tuo 
„ haec oinnia feripta; ex quibus diebus forraa- 
„ bantur, quum nondum ullum ex cis extarct; 
„ quamobrem apud me,0! quam pretiofac funt 
„ cogitationes Tuae, O! DEUS fortis! quam 
numerofae funt fumraae earum. 
Illuminatiffimae intelligentiae Vir Jacohus 
Bobme, in Myfterio fuo magno , dum in Ge- 
nefin commentatur, feribit: ”Adamo immortali 
3j haud fuifle verminofum ejufmodi Ventrem, 
„ aut talia interanea ■ qualia nos hodie, ad in- 
„ flar Brutorum, circumfeiimus. ” Nec fane 
difficile hoc cft comprehenfu,fi quis naturam In- 
fedlorum contemplatur : omnia enim haec Ani- 
malcula, quo tempore perfedlrioribus potiuntur 
corporibus, interanea eorum tantopere mutan¬ 
tur , ut Ventriculus atque Inteftina, quae grofla j 
craffia, ^ yafta erant, fub hac mutatione tenucn- 
tur. 
non geen vogt meet uytloopi. Waar nyt ik jekW^ 
lyk hejluyt^ dat aljoo de Bloelvatc?}^ en de Long^ 
pypkens, in een ennoemelyk getal in deefe deeleh 
fyn^ dat /y U'el het greotfte gedeelte derfehe maa- 
ken, en edfio meefl uyt een fimemveeffel van vaten 
bejlaan. Soo det ik ook vertrou , dat de vliefen en 
de huyt in andere Dieren rneede niet en fyn als 
een geveeeffèl -van vaten , als Si ntun^ Arteriën ,d- 
deren , Watervaten tn andere , daar (y uyt hefiuan. 
Want als de Vrugt en de Jongen , foo der Men- 
fchsn als der Viervoetigen ^nog in de buyk fyn; foo fiet 
men haargekeele Imyt met onejndige vaten dvcrivee- 
ven; dat je Ijs in de beenderen .plaats keej't: foo dat 
door deefe eenigc ohfervatie deefe gekeele hiflorie 
haare aanmerking verdient. Hetfou ie lang vallen ; 
foo ik hier veilde invoeren , iPat feltfame verande¬ 
ringen omtreilt de vü'efige vleugelen der Kapelletjes 
te jienfjn, m hoe naakt fg ds natuur, omtrent deefe 
kleene Dierkens, en haar onnocmelyke voonderen on- 
dekt heeft; hebbende de Groote en Alvoyfe Schep., 
per alles tot fyn eer en onfen nut gefchaapen-.en fynds 
in alles , hoe kleen het is pvcrivonderlyk Groot endt 
Almagtig. 
Soo dat dan , als voy diergelyke vüGnderbMrelyk^, 
veranderingen en vergroeyingen in leedematen , Jho 
voel in ons als in de andere Dieren , bemerken, voy 
met den koninklyken Propheet voel te regt mogen 
ujtgülmen, „ Myngebeente cn voas voor Uniet ver- 
„ holen , als ik in het verborgene gemaakt , en- 
,3 de als een borduurfel gevorocht hen in de 
„ nederfie deden der aarde. Uvoe oogen heb- 
„ hen mynen klomp ge jen , ende alle deefe din- 
„ gen waren in Uw boek gejihreeven; de dagen als 
5> fe gejoïtnecrt Jóuden worden , doe nog geen van 
„ dien en was. Daaromme , hoe kojielyk fyn my , 
„ O GOD, uwe gedugten! hoe magtig vele fyn ha- 
„ re jommet 
De Hoog verligte Jacob Bohme fihryft in fyn 
groote Verborgenheid over Genefs, „Dat Adam, nog 
„onfierfeljk zynde, fuik een madenfak nog darmen 
„niet gehad heeft, geljkwy nu als de Dieren hef tien; 
dat ligtelyk uyt de natuur iet InfeBen te hegrypèn 
is. Want alle deefe Dierkens, wanneer jy verheer- 
lykter lichaumen krygeh , dan Werden ook haare In¬ 
gewanden foodanig verandert, dat haar» Maag en 
Darmen, die groj, dik, en Jwaar waar en, in die 
veramUrJng verdunnen , fubtiel worden, inkrmpen, 
' en 
