sfrbcr, 
j#*. 
Hos. 
• '/ udus, 
' ' nfome- 
U 
! , uocion. 
Sviiony- 
hrmenta- 
n&cojua. 
Armenia. 
Bertcbcea. 
Pruni ge- 
Hcrmol not. 
Pracoc/a. 
J)ifFcrcn- 
S./pernas. 
Vulgate. 
Abr/ccca. 
C.orn not. 
Perficarum 
genus. 
Perjicum 4. 
Trecaci- 
num. 
Xon eJlPer- 
fea. 
Prscocta 
mula. 
D.girunt 
Pra oiia a 
Perfias. 
HISTORIA PLANTARVM» 
t 9 uoc I ue srbor a prxdi&a nonnihil euariat: 
Nain prxtcrquam quoct infitione hxc comparata 
ctcdarnr, raro in proceram cxcrcfcit arborem. 
Matih. 6; Dalcch. Folia, populi nigra: xmub • 
cp.im prxdi&x rotundiora, quaterna, quinave fi- 
11 emergunt. Fios albus Ccraii florum figura, 
cui liicccdiinr fructus Periicorum quaeante- 
nus lpccic aureo colore cum purpura mixto,vnde 
Chi) iomcla Romanis nuncupata. 
Gal. qu: v;s ■ l&e , Melcan A’nxniccm 
vocat, Rribit hiuiis vetus romen dcicerc: vo¬ 
care enim omnes tu:n frudum tum rrborem .??£;- 
yJxy.sot, Prxcocion. 
( Diolc. M;?Aa «.uny/ajif ■ puuzl-;' A' nrftu- 
y.oy.:tL: Armeniaca, Latine rrxcoqua , vel pixco- 
cia vt alij volimt, minora iunt Pcriicis. Galeno 
tamen Armeniaca& Prxcoqua diueria fuille vi¬ 
dentur ,qui 2.de alim. fac. Prxcoqua facit Arme¬ 
niacis praeftantiora, licet eodem capite de ambo¬ 
bus agat: addit tamen, qui Prxcocium nomen 
fugitant, vrraqucMala Armeniaca vocitant, alij 
vero Armenia. A r -«k',«Aiginetx. Dicuntur d ,&ez- 
*>**•«-, Bcricocea, vel, vt quidam fcribant Beri- 
coca, aiij Bericoccia. 
Palladio quoque Prxcoqua differunt ab Arme- 
nijs , vt vulcf Innouus, cui Armeniaca liuc Ar¬ 
menia Prunorum generis fune, percgrina.Sola e 
Prunis odore commendantur, tidem:( nos ta¬ 
men multa Pruna odorata nouimus ) Armeniaca 
vocari delita prxcocia luie prxcoqua tantum 
dici ia.n dictum ex Gal. Gr.vci iion prxcocia, led 
Bcrioccia fere pronunciant. Qux Yk.ta.cs de Ar- 
menijs ct prxcoquis Icrip ierunt prxcedenti capite 
lunt annotata, quia pixriquc iimul dc ijs cum 
pei iicis feribunr, vt commode ii nobis fi. parari 
haud potuerint, nifi inani repetitione Lectorem 
obtundere voluiflemus. 
rorrb rlinius prxcocium duo genera indicat: 
alterum Supernas, amplum & magnum, quod e 
Sabinorum locis aduehebatur, vulgo gros Abncots : 
alterum vulgare, panium & ftngolum, etiam Ar¬ 
menium dictum , vulgo des Armcgues > vc notat 
Dalcch. Ruellius putat dcvocc Bericoca traCtum 
nomen vulgi AbncocA vtrinque (ait) poriiis pru¬ 
ni quam perfici d naturam faciGn referre, 
quanquam diuerfi generis cile mulcis placeat. 
Cornar. po/aV^ai feu Rhodacena (lic enim le°i 
yult apud paulum, quam ledionem tamen fupra 
improbauimus) exiflimat elTc qux Germanis pro 
locorum varietate alibi fcTlcic trcn alibi«f artemo 
Icn , alibi iTlarifltdjcn appellantur. Idem prx¬ 
cocia Scthi ac etiam Armeniaca ad Ccrafa refert, 
veluti capite de Ceraiis dicetur. Cordus Arme¬ 
niaca Periicorum generis facit. Perficam quar¬ 
tum Trecacinum I rago: & Lonic. quidam ( ad¬ 
dit ille - ) volunt reducere fub caput Diofc. Per- 
fex: vcrimi deferiprio apud Thcoph. dPlutarch. 
facit vt aliam exiitimem. 
durn. uiuA-i , quam Gal. Paul. & Ar¬ 
tius mox Perlicis fubiungit, nccnon Diofcorid. 
Plinius larinus Scriptor vocat Prxcocia mala, & 
inter Perfica rcccnict. Differunt tamen. Prxco- 
cious folia latiora, quam Perficis, citiuique mul¬ 
co maturclcunt. Periicorum oiia rugoia*, cauer- 
noia. Prxcociumplana,lxuiaatque horum fru- 
dus totus minor Perficis. 
Armeniacorum,vc tradit Matth. plura vifuntur 
genera, magnitudine potius, quam genere diffe¬ 
rentia, quod cuenirnon modo corii dementia & 
terrx admodum frugiferx dotibus, fed & culto- 
liim mangonio. Omnia vbi maturitatem fenfe- 
lmt aereo colore iplendent : iccirco Romanis 
| vulgo Grtfmde, quafi Chyfomela dicuntur, ©nque dh-jfiu 
pr rcipueqnxm cotradu cum Perficis magnitu- u, '“ tXn 
dine ccrrant.Matureicunt incunte xflatc, menfe 
lunio ante alios fugaces frudus: vnde merito 1 'fZT 
Prxcocia dida. Os in quibuidain amarum repe- os .-Tar 
ricur , vr in Perficis, in aliis vero dulce, vt in A- tr dula 
mygdala. Eli d alia differentia prxdida minor, 
A rmcHuc* Hun.. r dida. 
Amarus , Armeniaca dicir a Prxcocibus dif¬ 
ferre, quanquam nullam inter illa differentiam, 
ob miniam quam habent fimilitudincm, faciat. 
Gelncrus quatuor differentias ponit, i. Malum 
Armeniacum vel prxcoquum (Duracinum) com- Gr J rtCri ’ 
muiie,^imwrilen/ BariUelt. 2. Mala A rmeniaea p I 
ex Hungaria magna d optima,V Voyfello.Ma- co ™t\ 
laArmen. candicantia, gUftuluauiflima, nucleo 
oblongo , dulci, vt Amygdala videantur clfe. Armem 
Mala Armeniaca alia longe maxima , qux ille 
ex illimat dfe vera Vctermn Armeniaca, ex an- h , rmen 
nor.ciulHcm VVoyrdii. ArA.' 
Do 4 .MaIa Armemaca quadam parua.ncc rr« - maxtm 
nis vulgaribus maiora : alia ad mediocrium per- P* 1 ?**. 
ficorum magnitudinem accedunt. vel etiam x- 
quant. Ex hac arbore gummi cliluit. Cumum 
Rcccntiorum nonnulli hanc differentiam fa- 
ciunc, vt quxdam maiora ac inlita Armeniaca f,t« 
fint j Gallis tudntpefcbes: minora vero prxcocia, 
Gallis i bricots. 
I Lob. & penx : Armeniaca malus maior Sc mi- 
I nor : Mala Armeniaca prxcocia dida, qux figura I 
dc folio referunt pirum, pomo autem ipfo Ala- 
ium perficam. 
1 Denique plerique Herbariorum duas has dif- 
- ferentias agnofeunt, non tantum magnitudine, 
i fed & faporis fuauitatc differentia , palmam rri- 
• buentes maioribus, quod non folum cceIo folove 
\ tribuendum, fed infitloni & cultorum induflrix. 
Maiora leu prxcocia , vt Hili. Lugd.vocat,Gallis 
dicuntur Gros Abricns, quodinlita tucrint: mino- 
ra Armenia, qux in Gallia Narbon. Annegttcs vo- 
cantur : Gallis exteris FttilsAbriats, quod fpon- 
1 te gignantur. 
| Solcrius ait in pliiiij Armeniacorum &z rrx- 
i coeiorum hirtoria dubia dic multa, fed qux libi 
1 dubia videantur, non addit. 
Mauritani Hermtx vocant, feu Mirmix ,Mrx, N™» 
I Mefmts , Mi/inii. Gcrm. Ufarcllcn / 6omm(rt l ' n S™ 
pfcrefen/tTlalatjiein/ ffio!t>pfcirifcn/-irmctf a/.T" 
ndlcn / tTtalcrlin / iTlollcIm / iOtolfcten/ dlma« 
relbatim/iTIanllcn/ 0-3o|)anspfafit^ / BariU 
UU / Sommcrpfcrficb / S. 3 oI)aiispfcrfmsj/ 
(fiolbpfcrfmct/ iTlorcIIen/variantibus nomini¬ 
bus Sc idiotifmis, pro varietate prouinciaru: In 
Colonienfi agro, ipla arbor mirabili voce, Hat* 
butnclfenbaum. Gal. Abricotttcr: ipfe frudus, 
Abncots , Armegnes, AU4mpcfibej,Pejches deTroyrs, 
CAWuignolc :■ Maiora Aiiberges etiam dicuntur 
prouincialibus. Icai.Armellim.Baccxht Hc-trufcis, 
Moitiache.Armcnidcbe , GrifameU. prxcocia Roma 
Albricacbi dicuntur. In Syria Anum F rmchi. 
J Barb. Cljryfimela. Hilp. Albiricoques. Caftil. Alnar- 
j loques.Aludruoques , & Alumbigas.Catcl.Atbercaes. 
j quibufdam etiam Albirchi/ra. Caflilienfium JI- 
I xarcoqucs refpondent Diolc. Armeniacis, &Lati- 
: norum prxcoquis,autoreLacuna. Bclg. Koob» 
| pcerfc/D|-occtl;e peerfic/dibricoquc/dlualltijecre 
| fec/Droecr^eperfcfcna. Angl.dlbtccocf trte / fru- 
dus dlbtccocfc/rcdius ldt)lye pec^ea/id cfl,prx- 
j cocia p eri ica dicerentur, aucore Turnero. 
| Recenriores quidam lic diflinguunr: vt Taber. 
Armeniaca minora^lcmVnandlcn/illalleyfen/ Mmora 
Diofcor. prxcocia: &&\bc ©oinmerpferfintj/ 
Schvvencf. 
