191 
re- 
>u»u- 
£ d - 
re- 
ru¬ 
ri pttr- 
4 fero- 
(Ast- 
t pur- 
> ojh- 
LIBER II 
Jam flauedinem inclinant, fipore pre exteris fua- 
ui ac dulci,cutc obteda dura <Sc membranofa, vt 
melius pacer inconditis, pulparccenribus hrmiu- 
Icula, &. a nuce contenta iibera. Nux hxc feuof- 
flculum aliquid peculiare prx exteris habens,vo- 
cia longius,gracile, copreflum, lcuiter incuruum, 
vtrinque acuminatum, nucleum gracilem , nec 
valde amaricantem continet. 
Hac arbore nihil fruduofius : fruduum nu¬ 
mero ipfa vincente folia, ingenti nihilominus ca- 
terua humi iacencia : nec extremis cantum furcu¬ 
lis, fed craflioribus etiam ramis immediate hx- 
rentcsquamplurimosobferuauimus. Magna his 
gratia in cibis, flue crudis huc decorticatis cx 
laccharo Sc vini modico aquauc rofacea codis, j 
Sed modicum addi melius,quod ipfa per fe cale- ! 
fadafatis fucci fundant,&vc natiuapeculiarem- 
que fuam fuauitatem non amittant. 
Prxcipua gratia conditis. Condiuntur audem 
faccharo' integra, etiam cum officalis: fed non 
perfede matura clfe oportet, maturitati tamen i 
proxima. Sic firmiufculi caro etiam conditis, ! 
mirum quanta gratia atque, dulcedine. Habet 
quidem Dadylicaalba Curtius, qua* ita forte vo¬ 
cat ad Purpureorum differentiam : Sed hxc ciuf- 
modi viriditatis fpcciem ac colorem habent, vt 
alba dici non jnercancur : cx viridi tamen albc- 
fcunt, ptxierti.n probe matura, fed de Curtij no¬ 
bis ignotis noftrum flatuere non cft prxfcrtim 
Ciam lua non dc-fcribat. 
Pruna dicta Lugduncnfibus , Prunes bl^ncbes, 
longa funt fatis magna,lutea, cum quadam rube¬ 
dine, carne fatis molli, acido dulci. Oflicula lon- 
ga,comprelIa,ab vna parte ad fphxricam formam 
tendentia, iicut « 5 c ipfa Pruna. 
Pru.ies de Rjj y magna quoque funt, rubra vel 
potius punicca, rotunda fere , valde odorata,car- 
nc dulci, tunica Licis dura <Sc acida. Caro faci¬ 
le abfccdit aboflibus, qux magna & afpera. Ma¬ 
tura lulio. 
Montbclgardi habent Pruna Augufto matura, 
rotunda, fatis magna , rubelli coloris, carne ofli- 
culis hxrentc non ingrata. Plantari curauimus 
in horto 111 . E. C. 
In horto .iam dido abundat Prunus, frudu 
purpureo, fatis magno , ferotino , fublongo, aci¬ 
do , carne ofliculis adhxrente, qux noitra cura 
plaatata. Hxc funt ea qux Lugd. prunes D’Aouft 
dida expoilremis maturefccnt, fimilia.Damaf- 
ccnis, minora, qua: etiam viridia plane concolo¬ 
ria funt, vt videantur matura. 
Pruna purpurea vel coerulea magna, nonnihil 
fublonga, oUiculo nudo manente, maturefamt 
Augufti fine. Damafcenorum genus quoddam elfe 
videtur, olliculo incuruato. Montb. in horto E.C. 
fatis copiofe prouenit. Talia obfcruauimus Goep- 
pingx in Ducatu Wirt. vbi copiofe coluntur & 
exiccancur ad vfus medicos (k culinarios. Hunga- 
ricis non cedere videntur, vocant gfocfcpfcit. 
Eadem nobis vifa in U>iferijtcicj / horto 111 . Co¬ 
mitis. 
Aliud pruni genus prxcox in horto Montb. ha¬ 
betur , quod ciid matureicic , colore purpureo. 
Pruna fublonga, parua, alba, vncix, digitiue 
latitudine , interdum non maiora , facile nu¬ 
cleum linquentia , acidodulcia, optima &c delica- 
tifs. cruda &c exiccata. Hrc ex diuerfis Burgun- 
dix locis conquificain horcum Montb.plantata 
funt. Maturantur fere Aug. principio. 
Pruneolorum cereorum vulgo 2 tparten didoru 
arbor plerumque vulgaribus Prunorum arboribus 
minor eft, # iIuG caudice fpcdes,flue ramos tk folia. 
Vrun* par- 
»>/ ftrj.UHj 
firmius. 
Pr?cipuu vero eil fniduu difcrimen,qui autumno 
primum maturefeaut, colore cereo , cui glaucedo 
aliqua afperfa, non multo maiores Prunis illuc— 
ftribus, pediculo fefcunciali hxrcntes , faporc 
dulci, olliculo facile a pulpa fcparabili, cui ab 
altero latere crifta fecundum commifluram non¬ 
nihil elata. Hxc Bafiled acceriita, vbi in lautiori¬ 
bus hortis coluntur , in hortum E. C. Montb. 
plantari curauimus. In pago Raupach Beifordix 
vicino copiofe coluntur , ik in magnas arbores 
excrefcunr.Maturefcunt Scpt. In Ducatu quoque 
Wirtemb. potillimum circa fontem ad.n. haben¬ 
tur prxdido nomine. 
Anno 1607. principio Septembris offendente 
Char. fratre C. Bauhino vidi pruna valde fpecio- 
fi , magnitudine fere paruorum Perficorum, 
cum fulco in medio , qualem habent Perfica , co¬ 
lore funt rubra, carne firmiufcula, faporis grati, 
lucundi, fubaciduli: pro proportione fructus 
paruus, a carne feparabilis, aiunt plures in hor¬ 
tis haberi, ac inter alios honorandum noftrum 
affinem D11. Fcfchium Confulcm meritifllmum* 
Hoc genus Prunicxiltimo elfe PrunidadyU Clu- 
fij. U \ctenus de generibus & dfferemijs Prunorum. 
Prunus in genere , folo Lxto gaudet, ik humi- Iccus & 
do : Cocio tepidiore melius adolcfcere putatur, lcni P Uk 
quamuis & frigidius polfit fuftinere.Non temere P runoruIR 
in montibus viia Prunus,inquitPI111. Locisgla- Ne %ermi* 
redas & arenofis, nili iuuetur ixtamine, caduca <*/<>/* f,«*4 
Poma ik vcrmiculofa non grandefeunt: autor 
Palladius. Gignuntur hodie in omnibus cogniti 
orbis regionibus , fed potillimum vbi terra fit fo- 
luta hortcnfis. Quapropter paucos videas in 
Europxo tradu hortos paullo cultiores , in qui¬ 
bus non Pruni aliquod genus reperiatur : quam¬ 
uis Tragus feribat. Pruni varia genera tarde ad 
Gallos ee Germanos commigraue : funt tamen 
hodie apudcpfdcm vbiquefere locorum notiiij- 
ma. 
Pruna omnia , poft Catonem coepifle manife-* 
ftum cfTe , ait Plinius: fpecialia loca in diiferen- 
tijs dicta fune: Damalcena tamen ficca terra &i 
ccelo calidogaudenr, vt Pamphilus feriptum reli¬ 
quit. 
Florentplxrumque cum Cerafo, Aprili, aut 
etiam citius. Nos Prunum etiam vidimus floren¬ 
tem Septembri in pago Admcourt , comitatus Mor- 
bclgardici, Anno 1580, & denub non vno in loco 
An. iyjo : quemad. & hoc quo hxc comcntamur, 
\6o ;. quo ik frudtus vidimus magnitudine auel- 
lanx: Ex quo patet promptitudo germinandi flo- 
rendique huius arboris, fi vitra confucrum tem¬ 
pus Xitiuum extendatur. Frudtum diuerflmode.’ 
maturant, Iui. Aug. &?Sept. menfibus , vt parti¬ 
cularius didtum inprxcedentibus. Monfpelij ob- 
feruauimus Prunum habentem magnum fructum 
dc florem fimul menfc Aprili: eftqae contumacis 
vitx Prunus. 
Pruna Columella poft mediam mefFem, vfquc Satloais 
ad Idus Fcb. feri prxeipit. Plinius vero ltalix fe- cem P us ‘ 
rendi tempus Prunis poft mediam hiemem & I- 
dus Fcb. indixit: oportet autem Prunos diftantio- 
res fere re Piris, aurorc Thcoph. fi oflibas feratur, 
vt tradit Pallad. autumno,menfe Nouembrj folo 
putri &: fubado, duobus palmis oba^mtur. eade 
ponantur menfe Feb. fed tunc prius lixiuio funt 
maceranda per triduum, vt cito germinare co-i 
gantnr. Ponuntur & plantis, quis cx caudice 
menfe Ian.exeunte, vei Feb. circa Idus fumemus 
radicibus limo oblitis. 
Extirpandx funt ioboles a radice, exceptis 
redioribus , qux feruabuntur ad planu.. Si lan- 
f 
