tyx* time/hc, 
H I S TOR Iv£ 
b'uclej 
Qe/fiU.i. 
Myx* filueftri 
jirbsns t />- 
fcrtpno 
differenti*. 
mucrones acu¬ 
tos finditur, ger¬ 
minis ueiuti ru¬ 
dimentum exi- 
• lit : Nuclei tri- 
! bus loculis feor- 
fim tres conti¬ 
nentur, oblongi, 
triangulares, al¬ 
bi , Melonum 
vulgari magnitu¬ 
dine & b-rpore, 
quique eodem 
modo vctuftate 
ranccfcunt, qui 
non inliiaiies in 
recentibus: alias 
vnicus nucleus 
©fticulo claudi¬ 
tur. Eligenda 
plena , maiora, 
pinguia, carno- 
ia,q usque fitum 
non redolent, 
calyci adheren¬ 
ti teredine fion 
arrofa. 
Arboris ipfius 
duo { inquit Al¬ 
pinus ) lunt ge- 
n.' ra : alterum 
filucflrc , Pruno 
fimile : alterum 
Domcfticum , 
folijs latioribus, 
ac craflioribus, a 
filueftri diffe¬ 
rens. Vcraque ar¬ 
bor fiores lert al- 
bos,paruos, Gc- 
ranij proximos. 
Silueftrs fructus 
fert minores,tar¬ 
de maturcfsen- 
tes, imperfectio¬ 
res ijs ,quos do- 
mcftica febeften 
profert, qui lunt 
HyUx. 
Synonyma 
aim-tumcp 
placita. 
Mjxx. Pru¬ 
rior i* Syrtx 
populares. 
maiorcs,mcliorefquc. 
Serapio Scbcftcn arburtum dicit altum cortice 
«lbr ante , ramorum extremorum verb viridante, 
tolrjs rotundis.magnis : frudum racematum ma¬ 
gnitudine Nucis , rapo re dulci, qui glauccfcat 
cum maturatur, intus continentem pulpam vif- 
colam , granum oliuar. 
Hxc etiam profert Cardan.de varict.Myxa,nec 
auditu olim cognita Antiquis, iamnunc in Italia, 
Viamlque regionibus colliguntur, vt recentia 
dcguftare liceat. Arbor cft, vtMatthiolus refert, 
pruno hmilis, aliquando minor, cortice trunci 
ltibalbido, ramorum autem 1'ubunidi , folio ro¬ 
tundo firmoque.frudus minor pruno, viridis, fuf- 
cuIquccummaturucrit,oira triangula : guftus dul- 
cis.led adeo lentus, vt vifcum gultalTe viderer,nec 
ab re forfan: referunt enim, in Oriente ex his 
fructibus optimum vifcum confici. 
Syria: Prunorum inquit Plin. dici polfunt po¬ 
pulares eorum Myxa:, qua: &: ipfi nunc coepere 
cok,rc naf ° ZX 15 ’ ACg> pn l ,Cr,CJ: 
Deliis Graci antiqui nihil prodidi* putantur 
lcu poitcr.ores tantum, veluti Pairius / Aerius. 
hantarvm. 
Pleilus , Aduarius: /nj* quidem t>aulo, uv^ia, au 
Aeno & Acfuario. Oft/f» est P Wr i,~, ur,,l-n ? Q- uh ■“* 
B»«n : iu,i,u,n I,,®.. fruCtus mi- 
norpruno, fcd facultate fimilis. Dicfa volunt 
Tih-vafer, id elf, a muco lento, e naribus ftil- 
labtc : nam & hunc fructum limili lentore refer- 
rum cllc. 
Sebelkn vulgo officinis, Arabicam appellatio- „ 
nem magis quam Graeam retinere male,itibus ■ 
quod nonnulli in Caffiuis honorem fadum arbi¬ 
trantur, qui mHtis, id cll honorabilis didus. 
AkrtbMj* vel Unbciu, fruftus ferens dulces, ,, 
quos gentes Pharas nominant febeften, Serapio- J' 
ny UuKM» liaaco apud eundem, Sc cft Rnh in A- <”■ 
1-abi.i. Mnkent .febeften, Auic. MyxaGr*civo- ” 4 ' 
eant, non Myxas, quibus limilis eft perficus Ae- 
gyptia , nili quod poma Agyprii rubefeunt, Her- rL 
molao. qua: poftenora verba ex Plinio fumpliflc Prr, 
videtur, quamuis in eo non ita legatur, fed rube- Vfi 
dinehmiliaellc, fcu.vtille ait. Myxis rubenti¬ 
bus. Myxi vel Scbefti Cordo. 
Quidam Serica Galeni putant, notante Tra»o J«* 
aut Arabes hunc frudum nobilitauifle, Veteribus 
minime defcriptum,tradit. 
In nominibus habet Matth. u» 5 ,V& febeftina M*. 
Pruno proxima febeften, id eft fi Lar. interprete 
tis , Au^u^Ia , Amato. 
Sebaftos Lacum, qui ait, pofterioribus Bar- 
baris corrupte febeften dici. 
SiliAjh, m Augufti honorem didos putant Ru- 
ell.& Ryff. StliAjton ex quibus in Syria fit Vifcum, 
Damafccnum didum, Lonic. SclujU quibufdam: 
Hanc vero eam cfle quam duaetvip, Macron Paro- 0 
dus in coena Attica apud Athen. appellat, fiifpi- “ 
cari quidem licet, fed adfirmare non cft ptomp- 
tum.prafcrtim cum Sc exemplaria quidam S....L 
S" habeant: pef,’, de frudu Dod. «'At» & My- "t 
xusGeln. Prunum Aegyptiam Theoph. & Plinii 
arborem quidam putant qui Myxa gignit. 
Hift. Lugd. duas habet icones : priori titulus, 
PnmiufibcjtimA Matth. alteri Myxjj <uhi,fiue fi- p ' 
Ifi-fienA nojlra. At nobis non videtur differentes 
eifc arbores: altera icon cft ex Trago. 
Pruni Aegyptii Theoph. & Plin. deferiptiones 
dedimus cap. pncedenti, cui Myxa non perora- Z 
nia conucnirc videntur. 
a Sebeifcn Perficam vocem, Syluaticus Mammil- M 
lam canis dicit, etii 01^««V Grteca fir, ideo Portus c.% 
icbcftcn iimilitudincm tribuit mammillarum ca- 
num.Gcrm. 6d;frart 5 cbruftbcrIm. Arborfebe* 
fienbatim. loan. Lang. Epift. mcd. 1 . ,. Epift. 
6t>. circa finem, Myxa a Sebafta Samarite metro¬ 
poli , vbi olim crefcebant, patrium nomen febefli 
retinere rradic. 
Pruna in Damafco nata & Myxa vtraque fami¬ 
liaria luo tempore Italis ait Plinius. Alpinus au- Lc 
tor eft , nafei in ^Egypto, toto autem anno in ar- ^ 
bore fructus cerni : Vere florere, autumno fru¬ 
dum maturari. Hodie raris admodum hortis & 
viridarijs Italii virent: apud Syros quoque pro- 
ueniunti *que ac -Egyptios , ex quibus locis ad 
nos conferri Matth. reflatur. Aegre vctbfolol- 
talico vel Narbonico afluefeit. Noftra .itate in 
Monfpelienfis agri vtbecula , vernacule Mallil- 
larges nominata , quidair. aluit fed negleda, Sc 
non diu illis fuperfuit, & tantum arbufcula fuit. 
teilc Lob. Ex Alexandria Venerias defertur Vit¬ 
eum : Lacuna. 
Calabrice, inquit rlin. 1.17. c. 10. fpiqa eft fil- Iu(< 
Hcftns,qui nunc optime &Myxas recipit. Inlj- 
^tur Sc lorbis. Vnde Idem Plinius 1 .15. c. ii. My¬ 
xi & ipfi aunc capere Romi nafei, infiti Sqc- 
bisa 
nj 
