HISTORlyE P 
horrier. Io - TaJVjfor/r A«7B/» uaxiyiAa i&fTnv, 
tus de Lttu- o’i/x eV' dLrmyyffx&i m , «A‘ vitffStu. 
fnaris, / , 
A M avi* [SvMv 70 fxer at v<Pfctot Koyn^Ayr.tjrt 
AuTOV i tySfJO/ ytyzutyfVOTK Te Act^ec&cu. 
Senfus eft : Quilquis horum, Loci mellitum 
frudum edillec noluit denunciare quicquam , ne¬ 
que redire, led iftic cum Lotophagis permanere 
malebant, vt Lotum decerperent, rcditufquc 
obliuifcerentur. Exiftimamus autem illos peri¬ 
culi potius (licuc didum , & dodifiimi quique 
fentiunt,) cuicandi cauf#, quim huius frudus il¬ 
licio tra&os emanftlle. Etli enim dulcedine non 
careat, tam macer tamen cft (ii falcem hanc no- 
ftram intelligit) vt fi ad voluptatem efurientibus, 
ad fatietatem vero ijfdem nunquam forte elle 
pollit. Ecqua vero etiam ex ijspolut elfe voluptas, 
tam cxfuccis, tamque adeo [ ad nobiliores lapi- 
diorelquc frudus comparatis ] nullis; Vt mirum 
huius fructus aridam infeeeundamque dulcedi¬ 
nem , nomen Sc genti, & regioni [ vt plerofquc 
fentire videmus ] dedille, atque adeo nimis hof- 
pitali illa aducnarum obliuione, in adagium 
[ Atur ovzep&yc. ] abijlle. Sed forte in ijs regionibus 
carnofior ac vel noftra etiam fiiauior, cum & elle 
Loti homo- credantut qui nucleo carent, vti dicetur mox. 
nymtrt. Elt vcrb Loti apud Antores varia &Z multiplex 
Loti plurcs receptio: immo apud iplos etiam Botanicos plu- 
Jpeeies. res non folum pianti, fed &: arbores hac voce 
comprehenduntur: 
Thcoph. de huius diifercntijs <Sc figtiificationi 1 
bus fic ait: Quidam fpcciebus pluribus conftant, 
quanquam vnum nomen (ornantur , vtitafint, 
quali homonyma iicut Lotus* Huius enim plura 
genera, folio, caule , florc,fruduque ipfo difcfe- 
pantia. Sed dc his poftea , dc fuis quibuique locis 
iiffius. Nunc de hac, d' praecipua, line dubio,in- 
tcr arbores Loto, quam idem autor abunde dcl- 
cribit,his verbis. Eli autem ( A®7* CeltisGaza 
ex Plin. ) peculiare genus, procerum; magnitu- 
dine Piri, [ ] aut paulo minus :fo lio 
^ nc ^°» vr Hicis : (t piva&f : Comar, fufpica- 
r at”folio l- tur l e g en duiti 'srexmuAf'. ferrato: nec dilplicctlc- 
Itcu. dio. Plin. paulo aliter conucrtit, vti patebit mox) 
materie nigra. Genera eius plura, trudibus di- 
Generapht' ftinda. Frudui magnitudo Faba: (xustu©-) qui ve- 
lut vuarum botri maturefeit, colores mutans. 
gnituiT* Nafcirtr altcrnatim , cx aduerfo , veluti Myrto- 
fruti. torum bacci ,fupcr germinibus denfus. In cibo 
Lotophagi, eft Lotophagis didis , dulcis, iucundus, inno- 
aspjremus. x ius } & ftomacho gratus : 'ttpqct rlw v.oiKitiv et;a-%r: 
Gaza vertit, bona: frugis: Dal. aluo ciendi vtilis: 
Anguil. ventriculo bonus: Seal. Ventriculo vti¬ 
lis.) Suauior etiam qui nucleo caret (o d-rvpuvof: 
fic & Plin.& Gaz.& Scal.Vulgat.cxcmpl.wJfw A' i 
ttvpuvoc , fuauior vcrb nucltiu: Anguil. videtur 
legilfe <®e» 7 cf, fuauior autem primus.) exquo 
etiam vinum conficiunt. Copiola illic eft hic ar- 
vinum ex bor, muitumque frudi fera. Quare Ophelli exer- 
Lotis. citum, cum Carthaginem proficifceretur in com¬ 
meatus penuria, eo frudu in plurcs dies vitam 
fuftentallc tradunt. Eft igitur in infula Lotopha- 
te!\otus S* cc »S Uam Pharidcm vocant [ ea nunc Gerbi dici- 
P handis. tur. Dal. ] ca Lotus frequens. Ea infula fita eft, 
haud longe a Continenti.Citerum non illic tan¬ 
tum , fed etiam in Continente multo largius pro- 
uenit. Nam in Africa [a/.S*;;] vti diximus , Loti 
vt& Paliuri maximus prouentus: fed hic Lotus 
ab illa Lotophagorum differt. 
Paliurus Paliurus Loto fruticofiot eft, folio huic no- 
Theoph. ftrati fnnilis, fed frudu diucrfo: non enim latum, 
fed rotundum & rubicundum , magnitudine qua 
Cedri , aut paulo minore , cuius nucleus non 
LANT ARVM- 
fimul editurquemad.acini punici. Frudus vero 
ipfc fuauis eft , cui fi quis vinum affundat ,& 
ipfum fuauiorem fieri tradunt, & vinum ipfum 
quoque fuauius efficere* 
Referunt quidam Lotura arborem fruticofam, 
Famofam, caudice firmo, femine inclulo nucleo , J " n 
exterius non carnolo, fed magis cutaneo , in cibo Sm 
non tam dulci, quam ori grato & 1'uaui, fed vi- i <w> 
num quod cx eo parant minime durabile eft fed 
duos tresue dies tantum , dein acefcit. Frudus L W 
apud Lotophagos fuauior eft. Materies optima 
in Cyrenaea regione , calidiore Lotophagorum 
regione. Radix arboris, multo eft ligno nigrior* 
minus denfa, & ad pauca commoda, nimirum & 
ad pugiones, & ad glutinandas alfulas : Lignum 
ad tibias, & ad alia plura vtilc. • 
Idem Thcoph. tradit Acanthum Aegyptiam li¬ 
gno elle Ka-nva colore. Et paullo poft, circaMcm* 
phim arborem tantae eife magnitudinis, vt tres ^ 
homine? eius caudicem ampledi nequeant, cuius 
etiam marcrics -cxCa operibus fit apta, denfa val- 4rit 
de, & coloris Loti. ( dhAV. ) In Africa vero Lo- 
tum plurimam , optimamque gigni: itemque Pa¬ 
liurum: quin ttealijs quibufdam partibus , vt Naf- ,oc “ 
funonica regione , & apud Ammonem, alijlque 
locis prouenire. 
Porro quod Homerus & Thcoph. de Loto¬ 
phagis tradunt, iftud & Strabo confirmat qui¬ 
dem , fed de diuerfis nationibus id feribit, loca- 
que quamplurima, in quibus nafeitur, memorat. 
i£thiopcs inquit, Mauritani.e accole m Occafum 
{pedantes, Lotophagi vocitantur, loti cibos car¬ 
pentes, gramen &: radkem quandam, nullo indi¬ 
gentes potu, nec facultatem cius propter aqua¬ 
rum penuriam habentes. Horum Natio vique 
in Cyrcnarorum loca extenditur. Alii rurfus Lo¬ 
tophagi nominantur, alteram inhabitantes c re¬ 
gione parui Syrtis infularum Menyngem. Et a- 
libi: Minori Ccrciniti [ Syrtis infula eft ] conti¬ 
nua eft, minor Syrtis, quam Lotophagitim Syr- i, ra 
tim vocant. Iuxta utrumque promontorium, M-n 
qm os efficiunt, infuliadhairefciinr continenti, 
Circiniiafcilicct, dc qua diximus,&Meninx,ma- 
gnitudine xquales. Meningem Lotophagorum 
terram putant, cuius Homerus meminit, & ligna *l ot0( 
quaedam extant, & Vlyffis terra, 8 c frudus ipfc. ' 
Nam Lotos multa in cacft, frudu fuauiffimo. 
Plin. de Loto arbore qui habet cx Theoph. i oro . 
tranfcripfiflc videtur , adiedis tamen quibus- rumi 
damvcldefuojvclcx alijs quibusdam etiam mu- L »toj 
talis. Sic autem feribit. Africa qua vergit ad nos 
infignem arborem Loton gignit ,quam vocant 
Celtin, 5 c ipfam Italiae familiarem fed terra muta- 
tam. Pricipua eft circa Syrtes ( Thcoph. vocat 
Lotophagiten ,& Pharidem,hodie Gerbi: Syrtts 
vero ,los Baxos & Secagne di Barbaria Hilp. Dal. ) 
atque Nafamonas. Magnitudo,qui Piro ,qiian 
quam Nepos Cornelius breuem tradat Incifurar 
folio crebriores: alioquin Ilicis viderentur.(Plin. 
apudThcoph.legit Tp/ra^efialij vcrb irpnyuJifjjal.) 
Differentia: plurcs eique maxime frudibus fiunt 
(Nam alii,qui & fuauiores,cxolIcsfunt,alii nucleu 
continent ex Thcophr.) Magnitudo huic fabx,co- 
lor croci [priufquam perfede maturefeat: maturo 
niger ,Dal.] Sed ante maturitatem alius atque a- 
lius, ficur in vuis. Nafeitur denfus in ramis,Myr¬ 
ti modo, non vt in ItaIia,Cerafi: tam dulci ibi ci¬ 
bo ,vr nomen etiam genti terrqque dederit, nimis 
hofpitali aducnarum obliuione patrii. Ferunt 
ventris non fentire morbos, qui eum mandant. 
Melior fine interiore nucleo, qui in altero genere 
•ifeus videtur. Vinum quoque exprimitur illj, fi- 
mile 
