3** 
HISTORIAE FLANTARVM> 
&£*■ 
£afituU 
(icam rccepilTe fcribebat, conferuarc tamen non 
po mille. Huius vero iconem, quam commodi 
iicci potuit, ci illa ficca exprimi curabam, vt eius 
hiftoriq ex ficca etiam planuconcinnata, addi 
pollet. 
C Onftabat 
autem ea 
planta ,• qui 
profui ficca, 
Zc folioru ex¬ 
pers, fingulari 
radice , non 
crafsa quidem 
illa , fed dura 
Se lignosa , ra¬ 
ri fque fibris 
praedita, i qua 
terni, aut qua¬ 
terni cauliculi 
exibant bre- 
ucs,qui ftatim 
in aliquot te¬ 
nues virgas, & 
humi procum¬ 
bentes in am¬ 
bitu fe fparge- 
bant,ad fingu- 
os nodos, fre- 
quentes,l 5 gas, tenuefque fibras agentes, inftar 
ramorum Periclymeni vulgaris, qui per terram 
diffunduntur: erant vero cubitalis longitudinis 
illi virga:, interdum ampliores, teretes, lenti, 
quibuldam fpinulis latiufcula bafi eas infidenti- 
buspriditi,quemadmodum in Rubi ramisvi- 
dere licct,nainoribus tamen , rarioribus , minu.fi- 
que firmis : ei rurfusin alics graciliores ramos i 
diuidcbantur , frequentioribus fpinulis obfitos, ] 
quorum nodis inter binas appendiculas alternis j 
exoriebatur tenerrimi ramuli fuis foliolij obfiti,: 
qui numerofa ferie quadam, & pari vtrinque : 
numero, in ala nata erant, nullo fingulari alam 
finiente,tenella admodum>Sc virentia,non difli- 
milia Acacut foliolis,qu^(du primum prodibant, 
tcnui,incanaque lanugine pubefccbant,vt ex ra¬ 
mo fuis paruulis‘ramulis, & foliolis onufto, que 
addiderat,deprebendere poteram,quique fibras 
aliquot adnatas etiam retinebat. Adiunxerat & 
bina capitella, qui, in ea planta nata , ab Uluftri 
fupra ditfto Comite accepilfe feri bebat, cum ali¬ 
quot ramis fua folta adhuc rctinentibus.Confla- 
bant ea capitella e multis,tenuibus, anguftifque 
& fpinofis veluti foliolis, inter qui latebtnt fe¬ 
mina orbiculata, plana, nigra, in medio nonni- 
hd tumentia.Flores ^ me confpe&i non fuerunt, 
^haudfcio, an allati fuerint. Vtrumporrb hu¬ 
ius pianti virentis, & adhuc in terra hirentis, 
folia, manu admota , marcefcant, vt feribie 
Acofta, eiufquereicausa nomen fueritinditum, 
ii referre pofient, qui plantam virentem & cref- 
centcm viderunt, atque erutam capfi impofue- 
lunr. 
ASTRAGALVS VETERIBVS. 
C a P. XXVI. 
JJeferift 
Difje. 
A Stragalus [aVp^ctx©-] inquit Diofc. cft par- 
uus a terra frutex f Q-turUnf^] foliis & ra¬ 
mulis limilis [r:’:tT/V 9 «] Ciceri : flores funt pur¬ 
purei, parui: radixfubefl rocunda.velut magnus 
Raphanus (fas: Lob. &Pcna Adu. 
Colum.jSatb.st;-©- ivuiy(br,f\ propagines habens lo- 
lidas, nigras,duras , velutcornua intet le impli¬ 
catas, guftu adftringentcs. 
Variat nonnihil a Diofc. lc&ionePliniuSjbrc- 
uicer ita feribens : Aftragalusfolia habet longa, 
incifuris multis obliquis [ Columni incifuris 
multis fuperfluum videtur, & legendum obii- 
qua:] circa radicem caules tres , aut quatuor fo- K-tdtx ,■ 
liorumplenos, florem Hyacynthi,radices villo- 
fas, implicatas, rubras, pnduras. 
Gal. lib.i. c.i. fecund.loc. medicamentum ad 
caluefcentes habet, quod recipit liidis Allraga- / r * ^ 
Iitidis, fiue,vtalii, Illyrici fextantem. In quem 
locum ego(inquit Corn.Jin com.med.annotatu, 
videri mihi Iridem Aflragalitidem eandem elle 
cu Aflragalo fimpliciter appellato,e6 quod huius 
radicum fohditas, & vires,Iridis Illyrici folidira- 
ti , ac viribus rofpondeant, ad vetera vlcera ex¬ 
plenda,ac rcpurganda.In ea lententia adhuc fum 
Sc habet .Iridem Aflragalitidem etiam Aedus 
libro tert.cap.tert. Potcfl itaque Aflragalus, Iris 
appcliari , & additione Aftragalitidis declarari. 
Aftragali appellatio talum fignificat > quod radi¬ 
cis figura,& foliditate talum refert. Noftrispu¬ 
tatur ea cire,quam fErbnnorcn vocant. Sed fcedi 
errorisinfimularelicetCornarium,qui,vt aliquid O» • 
noui, &c minime vulgaris in lucem ederet, fibi £ u,t " r - 
perfuaferit, ne dicam Icuibus idearum fornniis 
finxerit , Aftragalum, & Iridem Aflragaloidcm* 
eafdem elfe plantas. An priterca per ibmnS* 
rcr; intelligar Cham.tbalanum quocundam,coti-* 
fiderandum. fi eam intclligit , radix non eft li¬ 
milis magnoRaphano,vt is in Diolc.legit. 
Conucnientius adh.rc nomen , & Etymon, 
quam Cornarius, Columna tradit. Seminum.:n- 
fir,forma «qatjetxeH/uV, pianti huic nomen indi¬ 
dit Aflragali: et/©-quidem talum, & talorij 
lufum fignificat, quorum formam & vlum huius 
piante femina referunt:tereri forma quidem funt 
in fuperna,infernaque parte plana,vcl acetabu¬ 
lorum more concaua: pollet etiam ita appellari 
a tubcro/a, carnofaue forma radicis comprel!a,&: 
melius a multitudine fibrarum nodofarum ad fi- 
militudinc flagelli, vnde etfp&yLKv Tnyaf/'^ Pol¬ 
luce dicitur. Diofc. plantat habitum fimilem Ci¬ 
ceri fecit,non fo!iaCicerifimilia:florem Hyacin- 
thi,colorem intelligc. 
Citctum Aftragalum’ volunt aliqui, vt Tur- Acquit: 
nerus,qucm ante, hoc libro ly.tradidimus,titulo 
Chamibalani leguminofi, hanc forti etiam in- 
telligit per SErbtntdrcn ante diolarn Cornarius. 
; Necdum conflat, auz planta fit Aflragalus Mat- hJi/m 
\ thioli, mfi fit Heaifarum clypeatumper pidto- cljfe^ 
j rem accommodatum deferiptioni Diofcohdis. 
I Adhic Aftragalitide Iridem Galeni & Actii non 
exiftimamus elfe eande cum Aflragalo, & iErbt- 
moren/ vtputauit Cornarius. 
Aflragalus maior dicitur ^ Fuchfio. Aftraga- 
loides autem , & Aflragalus filu. Thalio &C alus. ma,or *' 
Non defiunt prqterea, qui Aftragaloidcm re&i- . 
caulem , hirfutam vocitant. Alii verb Aflraga- 
loides Cicer Poni , Onobrychin quortindam hsrfuu 
purpureo flore. Ahi Aflragalum Monfpelia- ^t^ r4 £' 
cum. Quidam Aftragalum quendam monta""^*^ 
num Aflragalum montano candidiorem. No,n- 
nulli Aftragalum Syriacum appellant. An Aflra- 
galus forte knugioofus Raeticus, Aflragalus 
Diofcoridisquibufdam. Habetur & Aflragalus 
liluaticus vernus a quibuldam, calcga nerao- 
renfis verna, de qua paullb pbfl. 
Creditur tandem Aflragalus Columni, Galege 
ncmorcnfi 
