MPW 
HISTORIA PLANTARVM 
Scabiofa 
ZM.nor Hi' 
{panica, pri¬ 
ma Clu/io. 
nefit candicantes j quibus deciduis , in me- ( 
dio quafi fifigulorum caliculorum vmbilico , 
exigua quxdam fleila fubnigra confpicitur, 
quatuor , quinque , aut fex interdum radio¬ 
lis conflans : paulatim verb hi caliculi excref- • 
centes expanduntur , donec femen hirfutum 
& cralTum [ quo caliculi fuflinentur ] matu- 
refcere incipiat : radix candida , crafla, vul- \ 
C iuf.ttota. gari fimilis. Clufius in hac fua defcriptione 
v*r. tam in Hifp. qu^m in poft. Hiflor. non memi¬ 
nit foliorum longorum floribus fubie£torum 
ftellnm difpofitorum, vt in Aftere Attico lu¬ 
teo Monfpel. montano : icon quoque eius, 
qux eadem apud Lobelium , ea non de- 
monflrat : an cultura id faciat confideran- 
dum : nos cultam . Clufius filueflrem exhi¬ 
bet, ac vocat fcabiofam maiorem Hifpanicam 
primam, pingitque in pofl. Hift.folo Scabiofx 
' nomine. 
Lobcl. Obf. p’.i9i.&Icon, piant, p. 559. Sca- 
biofa maior Hifpanica floribus albis. 
H Lugd.p.ino. Scabiofa Hifpanica Clufij ma¬ 
ior. Dodon. lat. infol. Scabiofa peregrina. An 
Cxfalp.hb.15.cap. 58.Scabiofx genus peregrinum 
breue : foliis non adeo fciflisicapitulis fph^ricis, 
amplis:feminibus crcundantibus, craflis,quibus 
lingulis flylus infidet, ftellam gerens , iucundo 
afpe< 5 tu? Tabern. Icon. & Hift. S ;abiofa 5. ma¬ 
ior Hifpanica, 0 panifc£e 0 cabiofen. C.Bauh. 
Phy*. Scabiofa 15. live peregrina llcllata maior. 
F *b. Columna p. 100. Scabiofa Hifpanica maior, 
femine in imo hirfuto. An Lanaria herba vel 
^ n L * n *' Struthium ? Semina huius plantx ad noflram fe- 
%el ftru- P arat ‘ m a pp*& a funt. Camer. hort. Scabiofa 
thtum? Hifpanica elegans planta. 
Crefcit iuxta vinearum margines & femitas, 
Locus & locifque incultis agro Salmanticenfi , per reli- 
tempus. q Uam c tiam Hifpaniam,haud dubie Sc in aliis ca¬ 
lidioribus. Floret iftic menfe Iunio. Apud Ger¬ 
manos vero, qui illam femine ex Italia miflo in¬ 
terdum natam colunt, ferius: fcdciimmagna ex 
par;e circiter Autumnum flores prxbere foleat, 
plerumque inanefuccedit femen, [licet aliquan¬ 
do bene maturum colligere meminerit Clufius] 
& fubfequens hyems flirpes corrumpit. Vidit 
tamen qui ramis in terram demiflis propagare 
&conferuare fluduerunt: fcd operam luferunr. 
Vidi Bafilex in horto Di Zvvingcri femine vix 
maturo Septembri, & habeo Moncbelgardi O- 
dlobri florentem, raro autem apud nos matu¬ 
ritatem acquirit femen , nec herba hiemern per¬ 
fert. 
SCABIOSA MAXIMA DV- 
mctorum folio non 
laciniato. 
Defcriptio 
R Adices habet perennes fibrofas,Iongas,etiam 
ad cubitum,fatis craffas,ac multas capillar 
. .,-,-capillare., 
intus albas,extr^ nigricantes.-fapor ingratus cum 
dulcedine & amaritudine aliqua, odorindicibi- 
hs: folia priora palm,um longa vel breuiora ,ac 
etiam longiora, lata duos aut tres digitos, fi- 
milia foliis Succi fx,maiora,molliora:qux per cau¬ 
les folia per geniculos modo bina, interdum ter¬ 
na, qux verfus fuperiora redduntur glabra ,& 
minus mollia, ferrata, non chlTedta vt in vulgari, 
pulchre virent: caules bicubitales vel tricubita- 
leSjcrafiTpIures» 
ab vna radice 
oriuntes , caui, 
circa inferiora 
purpurafeentes 
& hirfut’, in fu- 
perioribus par- 
-, /W tibus & ramis, 
glabri: & iuxta 
* ~ flores iteru hir- 
futi. Flores in ex¬ 
tremitatibus ra¬ 
morum , fimiles 
Scabiofx vulga- 
ri,necnon etiam 
Scibiofa: mino¬ 
ri . Differunt hi 
flores h floribus 
Succi lx cui tota 
fimilis herba: 
quod maiores 
[vti & folia her- 
bx maiora ] flo¬ 
res in circumfcietia magni hiantes, qui non fune 
in Sucrifa, color etiam dilutior qu^minea& 
Scabiofarum xmulus, iucundi odoris:flore deci¬ 
dente inter femina non funt foliola vt in fuccif.i.' 
Semina funt longa, hirfuta, comprefla, cum qua¬ 
tuor angulis. Icon raeliita exprimit Scabiofam 
folio fere integro Clufij , qui deferibit. 
AnCxfalp.lib.1-.cap.59. Scabiofa alia in fyluis Synon.' 
fuccifaefimilis. Gefri.horc. Scabiofa tertia maior 
quam ab duibusaliqtti denominant [ vtDodo- 
nxus] fcc. Per Gefncri maiorem Scabiofam in- c *f*' 
telligo noflram dumetorum diucrfam a Dodo- r r ' 
nxi Oiflna. 
C. Bauh. Phyt. Scabiofan.fiuc Muttenfis lati¬ 
folia maxima Clufij: Scabiofa latifolia purpura- 
fcente flore.Hxc \ latifolia rubra non foltim ma¬ 
gnitudine differt fed etiam hirfutie: in hac enim 
caulis afperrimus cfl, folia etiam hir futi ffima,fre- 
quens in no.flris montibus. Clufij Scabiofam 
latifoliam purpurafeente flore huc non refero. 
An Thalio Scabiofa i.integrifolin. Hanc verius 
Scabiofam latifoliam vulgarem credimus. 
P!xc Scabiofa inter dumeta&in pratis humi- locus & 
dis montium iuxta S. Hippolitum abundat, vbi tem P us > 
vulgarem non vidi:quamvis minor fit ibi copio- 
fa. Abundat etiam montofis locis circa Tigurum: 
Florebat adhuc copiose Auguflo & Septembri,- 
Eandcm inueni cum effem Bafilex in Monte 
Moutets, flo retem Oclobri.Itefnin monte Kop* 
berrf prope Mafmunflcr. Tranfluli Montbefrar- 
dumin Hortum E. C. vbi facile prouenit & du¬ 
ra uit. 
SCABIOSA MINOR INTEGRI 
folia feu maculata. 
S Cabi ofa 2. Tliali j fiue integrifolia minor feu 
maculata, rarids obuia, coliculum producit te¬ 
nuem, teretem, fcabrum, dodrantalem : folia. 
pauciora circa radicem, odlona fere, vncias duas 
longa , femilfem laca , non hirfuta vt priora, flig- 
matibus quibufdam nigricantibus cxafpcrata, a- 
li^s Ixuoris quid obtinen tia, carnofa, quorum ex 
fuperiori ordine vnum atque alcerum quando¬ 
que in ambitu paucas dentatas imprefliones re¬ 
cipit : flore vt in exteris Scabiofx fpeciebus ex 
cyaneo fubrubicundo. 
SVC- 
Defcriptio 1 
_ 
