HISTORIAE PLANTARVM; 
jnaius Cordi, Seriphium Dioicoridis AbrOtom j Santolinx femen guftu amarum,potentia calidu- 
f fpmi n ^ r-l n / 1 T 11 A Ur/\rr\n i i i Imp ti-r> _ I l. _— _ ' ‘ • l I - r 
loca« & 
tempus- 
Vires 
Vfus 
Scabies. 
Trtfiuui* 
albiti 
fcemins facie Lobelii. Abrotonum $. liue fcc 
minafloremaiorc alterum maius , Abrotonum 
fcemina Salmaticenfis 1. Clufii. Abrotonum 4. 
iiue fcemina flore maiore alterum minus. Abro¬ 
toni fcemina: Salmaticenfis prima: altera fpecies 
Clufii. Abrotonum 5. fiuc famiina odore vn- 
■tftuolojSanrolinaj. Dodonxi, VnguentaricE no¬ 
mine Lutctix colle< 5 la. Abrotonum 6 . fiuc fce¬ 
mina foliis minus denticulatis, Santolina 4. Do- 
donxfquinotar & alteram differentiam Sabinq 
folio. Abrotonum -.huc fcemina repens cane- 
fcens Sancolma 5. Dodonxi. Abrotonum 8.fi¬ 
uc fcemina tota viridis. Abrotonum fcemina Sal- 
hianriccnfis fecunda Clufii. 
Non placet nobis corii opinio , vt libere dica¬ 
mus, qui Abrotonum fcrminam volunt: hanc o- 
pinionem olim oppugnaui,non visa ncc Dodo¬ 
na i , nec aliorum fententia » qui nobis af- 
fentiuntur. Chamarcyparifliis non eft vsn/xei/x©-, 
led candidior: non clt foliis Ki-nvyjficnv aamp <n- 
exzr-.-j: in Chamarcyparillo folia non diuilaaut fc- : 
cfa inflarSeriphii : non intclligo Lobelii Seri- 
phium, quod nulli Abfinthio limilc , ncc etiam 
abrotono vt voluit Matthiolus: qux fimilitudo 
obfccroChamxcypnriffi fpccitbus, cum Abfin- 
thiis vel Abrotono : placet argumentum Dodo- 
nsei in Chamarcyparillo non elic vku/io. 
p-:f eifcr. funt enim nonplurcs circa ramulos,fed 
fingularcs in fingulis virgulis : mirabilis ello¬ 
pi™ 0 D.LconhardiKrctfchneri a SrrccKenbach 
Medici Snidnicii in Silefia, afferentis inepiff.ad 
fratrem C.Bauhin.contra Matthiolum, non clfc 
Abrotonum,fcd Ariftolochiam Clematitim. 
Chamxcy par illum fpontenafccntcm&fyluc- 
flrcm inucm prope Nemaufum inter E ufau fccus 
viam copiofam florentem mcnfc Maio& Iunio, 
hirfuris foliis & candidioribus quam exprimit 
Matthioli figura. Satiiiamvidi MonfpcIii,Pata- 
im,Fcrrarix,Bononix,Bafilcx,Lugduni, Gene 
ucr,vbi Hiemem fert,Se alibi in hortis. In horto 
lil. E.C.tatam copiam habebair,vt fimbrias mul¬ 
tas curarem plantandas, qux aliquot annos du¬ 
rarunt : tandem quadam Hieme omnes planta: 
rtim in horto E.C.tum in aliis Montbelgardi, vbi 
abimdauit,pericnmt, ita vt nulla reflaret. Anno 
1595.CX Alfatia allatam plantandam curaui.par- 
tim in arcis relivtam, panim repofiram, quarde 
tciius habuit. Qua: Vngucntaria dicitur, mihi 
vifa Lutcrix,vnde etiam a Fratre mihi milia, &c 
plantata in hortum ill.E.C.Montb. Abrotonu 
fcemina Chamxcypariifos Lobelii in hortis fre¬ 
quens colitur & Gallia: Narboncnfis Nemaufcn- 
iibus vinctis & capis patentibus fruticat plurima, 
via prxfcrtim qux Monlpelium ducit,fcfquileu- 
caab vrbe ad dextram. Seriphium Diofcoridis 
Abrotoni fa-minx facie in Galloprouincia mon¬ 
tis celfiD.Magdalenx celebris accliuibus qua S. 
Maximum Ipedlat oppidum : redeunti item Ol¬ 
bia maritima vulgo Galloprouincia: Hycres di¬ 
tia multum obuium illud AbfintHium Lobelii. 
Santolinx Dodonxi in Belgio omnes peregrina: 
funt, neque alibi in hortis reperiuntur: primum 
genus familiariffimum : reliqua rariora. 
Abrotoni fceminq dccodtum aiebant Sa’ Iti- 
cenfes Clufio, vtiliter propinari ad fcabicm pro¬ 
fligandam : quod fi itaefl, proculdubio haben¬ 
da elf ratio naturij illorum,quib. datur. Matth. 
feribitillius folia ficca,ad fiftendaalba fcemina- 
ru profluuia conferre , fl continuis decem die¬ 
bus aut pluribus fumantur a ieiunis,& deinde in¬ 
terpolatis diebus. Eli autem, authorc Dodonco 
ficcumque tertio ordine: ventris lumbricos fum- 
ptum interimit quotidiano expcrknento mulier¬ 
cularum , & aduerfus eofdem efficax eft. 
MILLEFOLIVM STRATIOTES 
pennatum terrcllrc. 
Cap. XXVI. 
V Bique viarum obuium eft Millefolium, do¬ 
drantalibus cubitalibus, & altionbus ramis 
furgens, rigidis licet tenuibus,angulofis ,hirfu- 
tis,lubrubentibus,qui circa fummitatem in ali¬ 
quot furculos diuiduntur, atque hi rurfum in 
plurcs petiolos, qui flores in vmbclla ferunt o- 
doratos,paruos, colore albos,velfubpurpurcos> 
qui nque, fcptem,paueioribus,aut pluribus foliis 
conftantes,excalyculo fquammato : folia pinna¬ 
ta ad collam alligantur, tenuibus Chamxmcli 
diuifuris,fedcompofitioribus,rigidiufculis, fua- 
ueolentibus , gullu acriyfculo : radix lignofa 
& fibrofa nigricat. Millefolium maius purpu¬ 
reo pulcherrimo flore ex horto nobilis ab Ha- 
gcnbach attulit Hortulanus Ill.E.C.quod ob co¬ 
lorem .qui fumme intuenti arridet, plantauit : 
Hoc forte idem cum rubro Clufii, de quo po- 
ftea,<Sc C.Bauhin.purpureo magno. 
Stratiotes millefolius {^gaTiaTur 0 
ira deferiben- 
teDiofcoridej 
pufillus eft 
frutex, palmi 
altitudine, aut 
etiam ampli¬ 
us affulgens: 
habens folia 
pulli pennis 
fimilia ( vi°T* 
'srrjfwpro quo 
vet.77i/jaj>/(»,alii 
vite TiJ 'TTtelcPi > 
i. eft, recenti 
ac tenellx Fi¬ 
lici.) Sunt au¬ 
tem foliorum 
exortus [eu ex- 
, pro cu 
VCt. legit aW] 
breues admo¬ 
dum &incifu- 
ris diuifi. Fo¬ 
lia maxime Cuminum agrefte rum breuitate,tum 
etiam lcabritia [ tpo-xothv 3 quibus vetus ca¬ 
ret] fimulant, fcd fune etiamnum breuiora paul- 
16 , denfiore plcniorcquc vmbclla. Surculos in 
cacumine gerit exiguos, in quibus vmbcllx in 
modum Aiicrhi,florcs parui candidique. 1 
Plinius de hoc Millefolio inquit: Etruria hoc 
nomine appellat herbam in pratis tenuem, Ma¬ 
teribus cappillamenti modo foliofam : eximii 
vfus ad vulnera : Boumneruos abfcilfos vome¬ 
re folidariea, riirfufquc iungi addita axungia, 
affirmans. 
Oftendcrnnr Herbarii pro Millefolia ftratio- 
xtare Marcelli, coliculum breuibus & exigui-s 
foliis undique vellitum. Relponderuntque hi- 
ftoricxDinfcoridis omnia,cxcepris ymbellis»quas 
author dicit Anethi modo in lumino eius effe. 
Quos enim Marcellus vidit flores magis longi- 
ufculis 
Defcri 
