i**. 
■S» 1 
r 4 l HISTORIA 
fceniculacea,foliis Abrotoni /imilia, vr ouu ouo 
magis limilc non fic. Infummis cauliculis vm- 
belhc,&: in iis fijculi multi,albi,compadti,qualcs 
in vulgariMiiitfolio cernutur,vt infpicietespri- 
mafrore lacile deludat,Millcfol.clFe indicaturos. 
Planta: fapor 
amarus eft, & 
odor grauis , 
fimilis vulgari 
Parthenio , 
quod Matri- 
cariam vocat. 
Quare conge¬ 
neres efle pia¬ 
tas Myconus 
putat. Et quia 
huius fo¬ 
lia pania funt 
cum vulgaris 
Parthenii [ id 
cft, Matrica- 
rix ] foliis co- 
parata, exifti- 
mat, fi Veteri¬ 
bus planta hqc 
nota fuerit, 
Parthenium 
efle ff(s.ty.£c- 
av>Mv, cuius meminerit Hippocrates (licet non 
defint qui Cotulam foetidam id efle Velint) his 
verbis. Herba cft paruis loliis prxdita, cui no¬ 
men eft Parthenium fffu/.&fuH.ot . H«ec verrucas 
de pudendo tollit.Quanquamidnon aflerit My¬ 
conus,fcd dodtis xftimandum relinquit. Quis c- 
nim fit eius vfus, 6 c quo nomine ab incolis nun¬ 
cupetur , nondum Icire potuit. 
Huius figuraextat apud H.Lugd.pag.954. hac 
inferiptione : Parthenium Myconi, 
teftaturquc hoc ex Hilpania primo delatum. 
C.Bauh.Phyt.dicitur Macricaria 6 . lrue foliis 
Abrotoni maris. 
AGERATVM VETERIBVS. 
Ca i*. XXX. 
A gcratum.ita defcribenteDiofcoride, frutex 
e — 
. . ^ j^eit farmentofus (e cremiorumgencrc,Sar- 
e cnptio j-jc.^ humilis , palmi altitudine [-«wHycV , anA*- 
pia»/#*] fimplex,Origano maximdfimilis,vmbcl- 
lamgerens,in qua flos aureis quafi bullis emicat, 
Helichryfo minor (g htnloy txtxfie *, his vet.ca- 
ret) Agcrati nomen illi inditum eft, quoniam 
flos diutiflime in fua coloris fpecie conferuatur. 
Vis decodtieius eftfcruida( rr^umd: fedCord. 
& Rucll.calorc fouentctSarrac. fotibus apta )Et 
ipfa herba fufHta Herba: ipfius vfta: nidor , Sar¬ 
rae. ) vrinam ducit, Sc duritias circa vterum 
emollit. 
Geterum quamuis Lacuna in vetufto codice 
lcgat.pro , hoc cft, duum 
palmorum altitudine : Et ita quoque legi con¬ 
flet apud Oribafium : & Plinius lib. 27. cap. 4. 
Ageratum ferulaceum efle feribat, duorum pal¬ 
morum altitudine. Attamen viderint ledtores, 
quam redte vox , cum procedenti vo¬ 
ce, nuTiwof , conueniat. 
Plinius eafdem vires Agerato ,quas Diofcori- 
des,tradit. 
Galenus vero Ageratum efle fcripfit Jbvdy.cas 
J)*90pnvKi/f> oLfiu*. ttcJV o.QKtyyA.n* , id cft , vim 
PLANTARVM. 
habere difeutiendi, & leuiter inflammatione^ 
arcendi (legunt quidam frhtpxzyiMtvT *, leuiter v- 
rendi, &c inflammandi,quod conuenit voci Di- 
ofeoridis 77i/3a>77xi5V.)Qu^ vis contraria videtur ei 
quam Diofcoridcs mf«77>u;V dixit, id eft, feruida 
tk. inflammantem. Quidam legendum cenfent, 
vtSarracenus,3vetei77x«V> ad fotus vtilem.Et hoc 
varietas alicui ambiguitatem parere pollet, an 
Diofcoridcs & Galenus de eadem planta loquuti 
fuerint,profertim cum etiam hodie dubitetur, i- 
mbcontroucrtatur,quo omnino illa cxiftat. Co- 
fideratione tamen dignum hoc,an legi poflitm/- 
pi&Trxjv , calore fouentcm,qna ledtione iorte tol¬ 
letur omnis difticultas. 
Agerati nomine, quod fciam,donato funt fe- 
quelites planto.Heroa Iulia a plerifque exiftima- 
tur Ageratum, de quo Veteres verba fecerint. 
Non rari etiam inueniuntur, qui pro Agerato 
Veterum , aliud Agcrati genus tradant,minus ac 
etiam album. Ageratum purpureum Dalecha- 
pii,genuinum efle non credimus>fed alterius ge¬ 
neris plantam ftatuiinus. Manifefto in errore 
verfaniur,qui Stcechadcm citrinam Germanica, 
volunt verum Ageratum. Nec miniis a vero 
aberrant ii, qui per Stcechadem citrinam angu- 
ftifoliamAgcratum verum intclligi volunt. Oc¬ 
currit apud Hift- Lugduncnfem planta quodam 
StOBchadi citrino aflinis, quo ab ipfa Ageratum 
aliud quorundam p. 778.cognominatur. Age¬ 
ratum ferulaceum Dalechampii k fuperioribus 
diuerfum elfe,cognofcet is facile,qui deferiptio- 
nes contulerit. Ageratum , authore Trago, 
funt nonnulli imperiti,qui Thymbram vocent. 
A Marcello Virgilio, eodem Trago tefte, Agera¬ 
ti nomen Satureite tribuitur. Marinclli Agera¬ 
tum , in Mefuem cfe purgantib js,quod non abl- 
que ratione forte reiicitur a Kiatthiolo ,Ledtori7 
bus quale fit confiderandum proponimus. 
Ageratui 
ptenfjue\ 
Ageratum 
mtnus. 
A gerat, 
furfur.' 
Stcechat u 
trina ger « 
{tue latifn 
Sferoh.cni 
Stcech cu\ 
Ager at u' i 
ferulacei» 
Thjmbra 
Satureim, 
Ageratum 
Marmelh 
AGERATVM PLiERISQVE , HERBA 
Iulia quibufdam. 
CAP. XXXI. 
R Adicp con- 
ftar ligno- Defcripi: 
la, minimi di¬ 
giti craflitudi- 
ne , varie im¬ 
plexa, ex qua 
complura nir- 
gunt virgulta* 
cubitalia & al- 
nora, tenuia , 
colore alijls 
fubrubente, a- 
lias ex viridi 
pallefcentc, 111 
ramos diuifa: 
foliis numero- 
fiflimis ab imo 
ad lummum 
ftipata , Corti 
hortenfis , vt 
odore , ita & 
forma fimili- 
bus,fed duplo aut triplo minoribus, profude fer¬ 
ratis : in fumrnis ramulis corymbi emicant Mille- 
folii,fed colore luteo. Semen fuccedit exiguum, 
oblongum,& paleaceum. 
Pnefentem plantamTragus Eupatorii Mefu* 
titulo pingit & deferibie, quod Norimberga ad 
fe mif- 
i 
