ipo HISTORIA 
plantas,cibos,& pocula, eoufque vc Athcnicnfcs 
hoc nomine omnigenas fruges oleum,vinum,la- 
riccfque alios, quos diis in ara aiferrcnt,AmbTO- 
fiam nominarent. Nobis inclinat animus vc pe¬ 
regrinam noftra orbi peculiaremque Cappado¬ 
cis herbam exiftimemus,inquit Marcell. Virgi- 
lius ex Ruclliojiuxta quem tamen, Ambroiia no- 
tiflima eft in Gallia nafcens inter fegetes: Ve¬ 
rum eam in Gallia fe nunquam viditle nec fcire 
quid iit refert Bacchanellus, nili fit fpecies Arte- 
nnfis de qua Diolcorides Sc Galenus yerba fece¬ 
rint. 
Italice nunc inquilinam refert Hier.Cardanus 
lib.il.de rcr.variet.c.44.dicens: Ambrofiam pro¬ 
ducere vitam in longiffimum xuum plsrique af¬ 
firmant. Italia quoque hanc herbam,licet rara, 
fert: fcd fi feratur,non reiiciet: facile dignofei- 
rur quod fola fuo femine quemadmod.copiotum 
fert vinum, fu.iuiter redolet: racemola eft, Ru¬ 
tae folio, radice valde longa exiliqiic , nunquam 
floret. Vfus igitur herbee huius vitam producere 
creditur: ncc ratione earet,quod ex proprietate 
fit. Qualis fitCardani Ambroiia perquirant po¬ 
lleri. Itemque qualis Bellonii Obi. lib.z. cap. 
<3. 5 6.8c nz.vbi valde aromaticam efle tradit, his 
verbis. Dum ex Heraclea in Iconium,vu]gb Ct- 
%ne didumiter facerem , nullam herbam inueni 
Ambroiia frcqucntiorcm,adeb odoratam,vt ca¬ 
pitis grauedinem non minus induceret, quam fi 
in cella vin® mullo pleno verfatus fuillem. In¬ 
cola: lignis carentes, eam legunt ad ignem ftrue- 
dum. in pago nomine Saramclividi Scopas ex 
Ambroiia confcdas, cuius manipulum in Gallia 
retuli , pro re lingulari: nam in Europa , quod 
lciam, Iponte non prouenit. 
Horrus porro Sanitatis cap.zi. nomine Am- 
brofis habet figuram alicuius plants vmbcllife- 
rsjqliid autem velit me latet. 
Ainbrofis nominefequentes plantae paflim a- 
pud autores inueniuntur. Arcemilia tenuifo- 
lia,quamMatthiolus in prior.com.pro vera Am- 
PLANTARVM. 
cens potius quam vulgare. Ambrofiam multi MUUfk 
vocant eam herbam , quam nos Scorodotin nu- l,um 
Toxitesin Onom.philofoph. Mille- A Z erat 
cupamus 
folium Ambrofianam cognominat. 
, An LtL 
Ambroiia 
quoque de Agerato dici, liquido condat. Am- da D 
broham quidam Ijiifcfiivurtj putant, fedfallum 
eft,inquit Cordus in Diofcor.lib. 3.cap.iZ9.Hanc ^* no j a . ; 
nos credimus efle Libanotim fecundam Dodo- 
nsi. An Ambroiia Ruellii,quam Baccha- 
neilus fe ignorare fatetur, eft Herba vinofa? 
Botrj. 
Botrj. 
tera- 
Kaflur- 
*ierruco- 
fum- 
Saluta. 
T anace -J 
tum. 
Artemtfa 
tenwfj/ia- 
Ambrofia t _ . 
qutbujdam brolia cxpreflit. Ambrofia quibuldam dicta.a- J 
liis eft Arcemifiae fpecies,aliquibus Conyza Hip¬ 
pocratis. Quam lib.H.n.g.zu. Botryn inferibi- 
4 ' mus, Ambroiia a pluribus cognominatur. Per 
AmbrofiamRheginum exiftimo intelligerc no- 
ftramBotrym alteram. Coronopus Ruellii vel 
Nufturtium verrucofum Ambrolis nomen apud 
multos adeptum eft. Toxitesin Onom.philo¬ 
foph. Saluiam, Ambrofiam Deorum appellat. 
Ambrofiam quidam Tanacetum efle volunt,qui¬ 
bus reclamat ipfamct Ambrofis& Tanacetihi- 
_ Horia. Ambroiia Apulei cap.88. Millefolium 
Achillea. Tragi , vocatur a nobis Achillea. My- 
T^m°Lat- riophyllon quod alii tefte Apuleio , Am¬ 
brofiam dixere , Millefolium fiue My- 
riophyllumMatthioliinfcnbimus. Sunt qui A- 
pium vulgare Ambrofiam vocent , fed magno 
cum errore. Stirpis ramufculum , quidam 
Ambrofiam efle cenfent , Matthiolus vero 
rjrola al- Polygoni e^e genus credidit: cum officinis eam 
Centumgrana vocamus. Amato dicitur ctia 
Pyrola altera. Ambroiia Corinthiis autore Ni¬ 
candro ex Athenso lib.15.cap .11 eft Lilium cro¬ 
ceum minus. In Co Infula ex Alexandri ftatua 
enatam in capite Ambrofiam , qua: nihil aliud 
fit quam Lilium, Caryftius, tefte Ruellio , me¬ 
moris prodidit. Ncc delunt, authote Diofco 
ride,qui Seducn maius Ambrofiam appellent, fe¬ 
cundum nonnullos. Exiftimo ego Apuleium 
ac Diofcoridem vocafle Aizoum maius,arboref- 
thiolt. 
Aptum 
Vulgare. 
dentum- 
grana. 
ter a. 
Ltltum 
croceum 
mtnus. 
Ltltum 
Sedum 
matus. 
Sedum ar. 
borejeent. 
AMBROSIA QVIBVSDAM. 
Gap. LXXX. 
C O mplu¬ 
ri' ' 
jribus fru¬ 
ticat flarim e 
radice ortis 
virgulti i, llri- 
atis , rubenti¬ 
bus, fubhirfu- 
tis, in ramos 
multos didu¬ 
cis : folic.C.ia- 
uec.L-ntia,Ab- 
finthii 
Defcw 
Scsrodtth, 
fpicam faciunt,quos excipiunt echini pavuijiTui- 
ricnti,quorum lingulisgraiuimincft vnicum.ni- 
grum, gigarto vitigineo fimile&fere par. ra¬ 
dix lignoki>liinjplex,fimbris aliquot capillata. 
Lobelio dicitur in Aduerf Ambrofia : in Obf. Syno’i 
p.^qz. a n.brofia latiua hortenfis procerior: In 
Icon.Piant. y.766. Ambrofiafatiua hortenfis. 
Dod.lar. Ambrofia : RauvvoltF.inIrin. Am¬ 
brofia vera apud Iac.Renaudmn vifa : Csfalp. 
Ambroiia, Sc Ambrofiaua vulgo, ( Videtur aute 
Csfalpino elfe Ambrofiam Diofcoridis , qus o- 
pinio minus placet.) Camer.hoit.ConyzaHipp. 
fecundum a nguill. Item: a mbroliapicla a Lo¬ 
belio : Geraido Ambrofia, 0 fc of Cappadocia. 
H.Lugduuenfis mihi videtur quatuor figuras ^ L 
unius planta: pingere, & tres defcriptiones dare, 
qus non placent, ceu nec in omnibus figura:. 
1. eft p^^o.hoc titulo: a rtemiiia monoclonos a- 
lia. z. hoc : Arremilia monoclonos quorundam, 
aliis Ambrofia. au 3. hgura p.950.hoc titulo? 
a rtemiiia Icptophyllos montana? 4. hac inferi- 
ptione p.114^. a mbrofia horrefis procerior Lob. 
Calp.Bauhin.Phyt. Ambrofia i.fiuefatiua, a- 
liquanao ramofa,aliquando vncialis, hinc dus 
icones apud Lugduncnfcm,p.ii48. & p.951. It 5 
Ambrofia 4 .fiue polyfpermos,Lugd. monoclonos 
quibufdam. Dubii fumus nA,vt ex iam duftis pa¬ 
ret ,an H.Lugdunenfis monoclonos figura non 
fit mala, ac etiam deleri ptio,& forte eadem cum 
a mbrofia fatiua ; fi quis extat , qui plantam vi¬ 
derit, moneat. 
Tabern. 2 fmbroften: ober flein traubenfraut/ 
Grsce , &c (Zoilus «’ 'fTtuun st, Ambrofia, 
Botrys,ArtemifiaBotroides, Gefnero Herba vi¬ 
nofa. 
