1 l 
HISTORIAE PLANTARVM. 
Santoni¬ 
cum. 
xTheophrafto legendum , ex qua lua partim 
muratus eft Plinius. Illa etiam verba, coaui^oi 
Abfnth. 
mannum 
Abroton. 
Vulgare. 
Abroton. 
filueftre. 
Abrttnum 
fecundum 
Abrot- eum 
fulchru ea- 
rymbtt 
Lumbrico¬ 
rum Jemar, 
dJvr/JQ-wm :aliterlegillc videtur, quiAdoniu 
latinc reddiderit, perinde ac fi herba: cuiuidam 
peculiare nomenellct. Vocantur autem Adoni¬ 
dis horti, •ei ;/ 87 Si)£c/ Kj olu^qi Kj utj rjt , qua¬ 
les funt qui tcftis ac h&ilibus, c fcneftris ad So¬ 
lem exponi folent. 
Galenus tertio abfcc(Tu calfacerc atque iicca- 
rc Abrotonum dicit,habereque vim dilcutiendi 
acficcadi, vt quod minimum acerbitatis habeat. 
Quam porto in duobus Abrotoni generibus 
differentia ex fexu Dicfcoridcs indicauit, ex lo- 
corum,in quibus nafctintur, diucrfrtate Nicadcr 
tradidit. Siquidem in Thcriacis de co ait. Et A- 
broroni quod filueftre in montibus frondet.nxc 
enim manifefto argumento funt,montano oppo¬ 
ni campeftre & ftuiuum. Ita Plinius, & hunc & 
illum autorem fecutus, vtroqj diicrimine diftin- 
xic Abrotonum , duorum generum nadi dicens. 
Campeftre ac montanum: lnrelligique hoc ma¬ 
rem,illud fceminam. 
Abrotono funt qui Abutono,qui Ablinthiu m 
(ab amaritudine quam cum co haber,)qui Hcra- 
clium (ab Heraclea Ponti ciuitate, ad quam, to¬ 
toque cius agro plurimum nafceretur, 6 c proba- 
tifiimum vocatum fuit:) quiCholoparon , qui 
Procampylon(quod in terram fc fledftat, & cacu¬ 
mine fuo fe propaget. 'SfOx.dxTnyia enim in piatis 
Grxci dicunt,qux cum fc erexerint in terra rur- 
fus feincuruant: )quiCynanchitem, quiThcli- 
thamnon, qui Dulcem Ancona (eadem ratione 
qua Proc.unpylon: iy/Mnn enim cubitos dicunt, 
quorum limilitudinc ic flcdlit Abrotonum) ap¬ 
pellent. Magi Neura pha:nicos,Romani Abfin- 
thium Ponticum dicunt. 
Cxtcrum cui-n voces hc duq 
( quarum hxc quod tenue femen habet, 
altera quod tenues ramulos & fiuticola cft , li- 
gnificat,) in Abrotono hoc varie in Graecis li ga¬ 
tur, &Diofcorides Abfmthii modo aktw ../, poy 
eftt dixerit,fiuticofum vertere cum Marcello le¬ 
gere maluimus. Fides penes Grxcorum codices 
ftt. Cur autem Acftatc naici Abrotonum Dio- 
fcor. dixerit, non multb ante ex Thi ophrafto, 
reddita ii nobis caufa cft , quod alfiol i herba lic, 
frigoribtilque facillime peteat. Obleruandiim 
pr^terea, a Paulo Aegineta , Galeno, Serapio¬ 
ne & plerifque aliis Diofcoridem in Abrotoni 
decretis legentibus, pleralquc alias vires a cun¬ 
ctis & ab aliquibus eorum Abrotono dccerni[vt 
ex Galeno patet,] qua: in Diolc. defiderari forte 
poftunt,tcmporum imuriis & librariorum incu¬ 
ria omiffie. 
Pamphilus,autore Galeno,a quo etiam repre- 
henfus, vt Hermolaus coroll. 453-teftacur, Abro¬ 
tonum a Romanis Santonicum appellari credi¬ 
dit. Abrotonum (vt vult. Rhegin.in cxcrc.) cu 
Abftnthio marino vel Seriphio videtur Galenus 
facultatibus inter fe confundere. Abrotonum 
nigrum Cordi,eft nobis Abrotonu mas liue vul¬ 
gare, Matthiolo horcenfc. Abrotonum filueftre, 
li Fuchfto credimus,eft Barbaris Abrotonu, quo 
hodie paflim pro mare vtuntur officina». Pro A- 
brotono fcemina Dodon. pidam dedit plantam, 
quam H.Lugd.Abrotonu lilucftre, Fuchl. Abro¬ 
tonum marem,nos Abrotonum fecundum nomi¬ 
namus. Abrotonum odoratum humile , dens£ 
fruticofum Lobelii lnfcnbiinus Abrotonum cu 
pulchris corymbis. Lumbricorum femen dici¬ 
tur Abrotonum mas Diofc. Anguillaiar. Avte- 
mifiam tcnuifoliam quam vocamus, alii Abroto¬ 
num campeftre <5c filueftre vocant. Abfinthiu 
vulgare Ponticu, Abrotoni minoris nomincTra- 
gus , Abrotoni lilucftns fuie albi Cordus,fosmi- 
nx Gcfncrus & Fuchfius.intelligunt ac depingut. 
Abrotoni farimnx nomine (dicic author annor, 
in Cordi Hift.)aliqm depingunt Chamecyparyf- 
fum de quo ante dixiirms,eiufque plures Ipecies 
conftitbimus. Numeratur > tcftcCaefalpino , k 
Syluatico Tanacetum inter fpecies Abrotoni. 
Abrotonum filueftre, funt vt cxiftimamus,qui a- 
chillcam conftituant,autore Csfalpino. Abro¬ 
tonum peregrinum Cuprdfi foliis, Sabinam j£- 
gyptiam vocatum a Lobelio,pertinere nos quidc 
crediderimus ad Arborem vit.r,de qualib. 9 . A- 
brotonum mas quidam volunt cftc Abfimhiutn 
Seriphium A'.gypcium. VDcllfatnen (Seriphia 
Germanicum,liue Sophia) huc ipecies Abfiuthii, 
liue Abrotoni fir,parum interdie putat Tragus. 
Abrotonodeficiente,Syluius in Atitiballomc- 
nis fiibftiruit Ablinthium : idem Aiiiccnna,Pla- 
CQtomus & Fauardus. Pro Abrotono Galenus 
in lublt. accipit Origanum , Abrotoni loco Po¬ 
lium quoque liimit Auicenna. Pro Abrotono 
immilcetBorgaruccus,vt apparet in cius Antibal- 
lomcnis>Thus. 
Abfin', 
Peritu • 
C hun 
p"‘t 
T.1fi, 'l 
tum 
Achni 
An 'ii 
V«.« 
Ar m 
Seri fi 
gertri 
■ ubt i 
<‘Al 
Ortfil 
iW 
Thu,' i 
ABROTONVM VVLGARE. 
Cap. LXXX 11 . 
C Rebris 
cx radi¬ 
ce lignofi fru- 
tclcit firme li¬ 
tis i tres qua- 
tuorue cubi¬ 
tos altis, du¬ 
ris,fragilibus, 
medulla alba 
plenis, lubru- 
bcntibusjftri- 
atis, ramofis: 
fjia per alas 
multa, tenui¬ 
ter diftcda , 
faeniculaceis 
paulo latiora, 
canefccntia , 
odore vehe- 
menci, faporc 
amaro de acri, 
atque inferio¬ 
ra quidem 
multifida Cha 
mxmeli mo- 
dojfupcriora, 
vno atque al¬ 
tero fegmen- 
to diuidutur, 
non ravo ni¬ 
hil quam vni- 
cum tenue a- 
mentum funtr 
flores fecundu 
ramulos con¬ 
ferti corym¬ 
bos Abfmthii 
xinulantur , 
colore luteo¬ 
lo prediti. hoc 
Abrotonum 
videtur milvi 
cultura 3 c pro 
anni 
