LIBER 
Crediderimus nos cum Docti**. Dalechampio | 
* hanc herbam dici apudMarrh. in prior.comm. 
Ambrofiam: inpoftr.vero vbi recinet priorem 
pidtura, Ambrofiam alteramfibidemque depingi: 
Etfi in (uis illis eomentariis, quos primum Itali¬ 
ca lingua confcriptos ediderat, ingenue confcf- 
fus eflet,(e nunquam vidillcAmbrofiam in Italia. 
Gebi.de hort. Artcmifia leptophyllos quadam 
circa Bafileam fponte nafcens. Gerard. Abro¬ 
tonum campcftrc K7ilbe0otl)crnn)oob. C Bauh. 
phyt. Abrotonum ij.fiuc campcftre tenuifolium. 
Tabern.Hift.part.i.p.tfi. Abrotonum campe- 
ftre. Abrotonum 3.in deferiptione & inter no¬ 
mina , vbi ait ad Herbariis vocari germ.felSt 
&£ejcniraur/ a 
copia virgularum, e quibus Icopx fiant. Latinos 
quofdam appellare Herbam camphoratam.Idcm 
p.37.vocat A.-temifiam minorem, FlcincnBcy^ 
fue/ Artemiiiam peregrinamrp.38.inter nomina, 
Artemifia: quartum genus e Gallia: prouinciao- 
riunduin, Arccmifiam minorem,& Artcmifiam 
tenuifoliam minorem : Germ. mdfcfier Bcyfus. 
Tandem p. 60. nominat Ambrofiam tertiam,bafs 
brk 21 mbrofien fraut. p.(Ti. Ambrofia: tertium 
genus dc Ambrofiam tenuifoliam. Artcmifiam 
igitur minorem Tabernamontani, eiufdcmquc 
Ambrofiam tenuifoliam non feparo 5 ab Abroto¬ 
no eius campeftri, quia ex aliorum fentcnria de 
iis feribere videtur , nec earum pidturas propo¬ 
nit particulares nili Abrotoni campcftris, quam 
etiam in Icon.p.itf.pi&am exhibet. 
H.Lugd.p.^o. Artemifia3.leptophyllos Pe¬ 
na:. Item p.1148. Ambrofia altera Matthio!i,quze 
multis cite videtur Attcmifia tenuifolia. Exifti- 
mamus nos H.Lugcluncnkmponcrc duas figu¬ 
ras vnius planta:: ac eam quoque indiftindtckri- 
bcrelib.10.cap.32.de Ambrofia. 
Artemifia tenuifolia Bafilcx ad Rhenum qua 
itUr in Krent7.ack,proucnit.Monfpclii paflim in 
fepibus & agrorum marginibus, vbi totam Hie¬ 
mem fert, &c Autumno floret. Menfe etiam Scp- 
Lembri florentem obfcruaui Lugduni : inter 
tTIuIf)aufcn&0tintitfefi in vitibus ad vias : in 
itinere Argencina verius Stutgardiam multis in j 
locis: Bononia in Italia ad montes Apcnninos. , 
Repcri quoque in muris CaftelliSponeck lll.E. { 
C.ad Rhenum, plantaui Montbelgardi in Horto 1 
eiufdem E.C. vbi Hiemem pertuhc,foliis cineri- 
tiiSjliirfutis, quibus menfe lunio depofitis , in- I 
duit longiora & tenuiora, viridia , vc quis dice¬ 
ret aliam e(Le plantam. Brifaci abundat, florens j 
adhuc O&obri & Nouembri, in collibus areno- | 
fis & fecus vias profundas: &c iuxta agrorum j 
margines radiis Solis illuftratas. 
xxvi. ... 
do. Verum deferiptio eft alterius piante , dc 
qua egimus poft Ablinthium. 
ClufiiK quoque in poft. Hift. eandem iconem 
exhibuit pro Arcennha fecunda tenuifolia , cu¬ 
ius deferiptionem ante pofuimus ex ipfo Clufio. 
Tabern.Icon. & Hift. Brcit 0raba'urn/ A- 
brotonum latifolium , Abrotonum quartum. 
Abrotonum fatuum , Abrotonum inodorum. 
Merito nominat Tabem. Abrotonum fatuum. 
Eft enim fatua figura ex Lobcliana nonnihil- 
mutaca : & cum latioribus foliis : fatua etiam 
deferiptio & amplificata ex paucis verbis Lobel. ^roi. U\ 
C.Bauh.phyt. Abrotonum n.fiue latifolium, 
maius dc fecundum Trago i latifolium Taber- 
namontano. Ego Tragi Abrotonum aliud non 
puto a vulgari, fi hoc ei cognitum fuit. Et hine 
diueifum Tragi ftatuo , a Tabernamontani la¬ 
tifolio. 
Gerardus , qui Abrotonum inodorum vocat, 
Angl.Tnfanmc 0 orljcmtuoob / imitatur Ta- 
bernamonifanum. Ponte. 111 Baldo, Abrotonum 
inodorum Pena:. 
ARTEMISIAE TENVIFOLIAi, SIMILE, | 
fi non idem. Abrotonum inodo¬ 
rum Lobclii. jj 
Cap. LXXXIV. 
, . ' 
? h Brotonum inodorum & infipidum , vultu, j 
' J\_folto,flore , & femine Artemifia: tenuifolia e [ 
collibus Gallo-Bclgii alunt Mutonus , Couden- 
bergius & Iacobus Plateau, harum ftudiofiffimi \ 
& cultiffimi , inquit Lob.Obfp.444. vbi figura ■ 
cumiiacinfcriptione. Abrotonum inodorum. \ 
'Eadem Icon.Plant.p.759. 
Dodon.lat. in fol.p.26.iconem eandem habet 
cum Lobclio pro Abfinthio inodoro & infipi- 
Tom. III. i 
RVTA SIVE nirANON VETERIBVS. 
CAP LXXXV. 
T Hcophraftus de caufis lib.5. vult Rutam Ruu pUrt 
plantari, vtqiue fub vmbraFici arborisli- e * 
bentiusacquiefcitjvelut Palladius ait in Martio. T hcoph. 
Hoc menfe Ruta feritur locis apricis, felitis ci¬ 
neris infperfionc contenta.Loca dcliderataltio- 
ra,vndc humor elabitur. Si ponas femina eius 
adhuc claula folliculis, fingulatim manu debe- 
bis affigere. Si lam minuta iunr, fparfa iadabis, 
&raftro obdudta cooperies. Caules eius, qui 
inclufis feminibusnari fuerint, fortiores erunr, 
fed fero nafcenrur. Ramuli eius cum aliqua 
corticis parte conuuHa verno tempore pro plan- 
tisccnebunt: tota vero tranilata morictur.No- 
nulli ramulos cius per tufa: Faba: inferunt vel superfliti»\ 
Bulbo,atque ita obruunt alieno vigore feruan- 
dos. Profeqtiuntur etiam malcdidis, & ma¬ 
xime in terra foluti lateris ponunt , quod 
prodclle cerriffimum eft.Scd[vt afleruntjmelius 
furtiuaproueniet. Sub Fici arboris vmbra libe- 
tius acquiefcit. Non effodi herb.i, fed optat a- 
uelli.Immundte mulieris formidat attadhim. Et 
hoc eft,quodantc ipfum Plutarchus quoque feri- 
plit. Curantem dicatur^fiavoi/daclaratidem his 
verbis. A' 4, -n myz/cv 'arrn 7i5V S\j/ luito f covOfM- 
ojAI : Tfry/VGJ fyieoTVTJ cJ}% 0:?U.O7})7Zl 70 <r7J?fft4 , ^ 
cheos -mhyjLtcv 7cus Mitrati. Aiunt facultate 
fu a Tnjcivov didhim,qu6d ficcitace Sc calore coagu¬ 
let dccondenlct lemen. Hinc vrerum gerenti¬ 
bus inimicum eft. 
Rutam duplicem agnouilfe videtur Hippocra¬ 
tes. Et quidem lib.38.m.m.dicens. Acrius fub- 
dititium ad menlcs efficies , fi Braflica: & Rura: 
vtriufque [ Wja:-» eVj.7tp»] &c.Quales autem fint, 
non oltcndit, id quod Diofcorides fecit. 
Ruta inquit, montana & filueftris, fatiua 8 C 
hortenfi genere aptior efui.quae iuxta Ficospro- 
uenit. Vtrumque porro genus vrendi uim ha- 
bet,calfaGit,exulcerat,vrinam ciet,menfes ducir, 
at cum cibojtum etiam potu alnum fiftit. Semen 
acetabuli raenfura e vino bibitum contra letha- 
lia medicamenta efkpro antidoto. Quin & folia 
per fe pradumpta aut cum nucibus Iuglandibus 
aridifue Ficis, venena irrita Sc inefficacia red¬ 
dunt. Sed & fimili fumpta modo contra ferpen- 
Bb 3, 
y m 
1 
