LIBER 
confundit Paftinacam germanicam cum Carota, 
nec agnofcit, quam pingit ex Macthiolo , Carota.n 
cflc. Libro vero 3. c.55.Staphylino lativo quatuor 
trifinit colores,acquatuorconftituit Ipecics. Qua¬ 
rum tres prima: a Trago enarrantur,alba (c.rubra,& 
crocea.quartam ait/oris nigram, intus (anguineam. 
Miror eum inter figuras retinui fle Matthioli figu¬ 
ram Paflinaca: fativx ac omiliTe Carotarum effi¬ 
giem. 
Trag.I. LC.r47.de Staphylino egit hunc in modum. 
Staphylinorum fecit mentionem Colum.l.ii.c^.li- 
' cet ignorem, utrum eo loco intelleicerit Paftinacam 
[,germanicam tnteHigitTrag ] an vero ea raporum ge¬ 
nera, qua: nunc commemorabo. Triplici autem co¬ 
lore diftinguuntur h;e rapitix radices. alia:enim 
crocei fiunt coloris,alia: candidi,alia: poflrcmb pur¬ 
purei. Galenus &c Aigincta,uecnon AverrhocsSca¬ 
phylinum,lati vani Paftinacam dixerunt. Quia au¬ 
tem Diofcoridcs IcribitPaftinacamhabere alperum 
caulem,umbellam Anethi, & in medio florum pur¬ 
pureum quiddam :&hxcin tribus Staphylinis no- 
ihis (quos G rmani,(Dclc Kuben/Kof^c Kubctt & 
XDeifje Ktibcn vocitantjorania appareant,maxime 
vero polterius , quod omnesfateri nccelTe cfl, ma- 
nifeftumclfe puto , nihil cum Daucis, quibus nul¬ 
la: ex praedidtis notis inftmt, Paftinacx efle commu¬ 
ne, fcd has plantas juxta Dio/coridem Paftinacas, 
fcu Staphylinos hortenfes appellari, quarum men¬ 
tio fada apud Plin.I.19.C.5. cum feribie Paftinacx 
quatuor cllc genera,tertium cx his Hibifcum,quar¬ 
tum vero Gallicanam Paftinacam, GrxcisDiUcion. 
Iac. Manlius exiftimat luteum Scaphylinum , qui 
Germ.<Ucel Ktibcn dicitur eam cflc, qux Gh uiota 
& Lezar &a Lombai dis Guijfo nuncupatur. Platina 
candidam Sc rubram Staphylmum Cariota m vocat. 
Libro autem 2. c. 60. hxc habet Tragus. Sunt qui 
per Siler luteam Paftinacam fitivam intelfigant, tk 
credo Plinium Paftinacx jam dicftx mentionem fe¬ 
ci Ile ,cumferibit Siler Tib rium omnibus annisa 
Germaniaflagitafle. Hxc ille, apud quc-m uocan- 
dum in hift.germ. lib.i.c.147. pro Koljrc Ktibcn/P*- 
ftinaca fativa rubra male po fi tam efle figuram Be- 
tx,radice rubra, errore Typographi. 
Pa’ftinacx vulgo Carotxdida*,tria genera repe- 
riri tradit Gcfn.hort.radicibus fcil.luteis, purpureis, 
&: albis:Carton vocabulum accedere ad vocabulum 
Cariotx vulgaris, cfsequc Paftinacam magnam , ac 
forte Paftinacam vulgo didam, ii Carotis diverlam. 
De coli.ftirp.vocat Paftinacam. 
Anguillara ait Paftinacas fativas ^ fylvcftribus 
tantum cultu differre, quia illic omnia majora linti 
Nxandrunx eas Daucum vocafle. item Theophra- 
ftu.n I.9.C.22. [ uii{Ani D um nihil aliud ejlyjuam Ca¬ 
vata] item Dioclcm de Salubribus. 
Dodonxus exiftimat Paftinacam rubram & cro¬ 
ceam ellc Daucum Galeni lib.tf.firapl. Cu jus etiam 
opinionis cft Anguillara, qui Been album & ru¬ 
brum Galeni Daucum exiftimat. Dodonxus qui¬ 
dem in hift.gall. deferibit & depingit, duas figuras 
Fuchfij alfumens. su<fv\/v@- nu.v.Q- P.ifti naca fativa: 
Neotericis,inquit, Siaphylinus luteus , gcrm.jani 
paffency/ jam Paflinadjen / & jjeel Ktibcn /gall. 
Pastina de laulne , Bclg. (Bccl Decrt / pooten / & 
(Deci VPortelcn. S eunda fpecies etiamStaphyli- 
nus lativus, & Staphylinis niger dicitur ,gall.P<i//f- 
nade rougc , Gcrm. Kotl) paflency / Bclg. (faroten. 
Hx dux Paftinacx videntur Tbeoj hrafti Daucus 
I.9. cap.i<j. Ac Gal. lib.9. fimpl JojjzQ- sai.e. 
Daucus Paftinaca. Lat.infol.duas icones Lobclij 
alfumit Ac delcribit, his titulis: Paftinaca tenuilolia 
fativa. i.Paftinaca laciva rubens. Eft vero hxc pro¬ 
prie a Grxcis sa<puA/*®*.di&a. Hujus autem (ati- 
vumgenus wtLatinis Paftinacafa- 
Tom. III. 
XXVII- 
tiva dicitur. Theophraltus autem lib.9.{lirp.hunc) 
Staphylmum Damon nominat,& apud Arcades 
nafei refert: ac in Sparten fi Achaix laudati/Iimam, 
r ad i cem que ai t fanhivav , i. c. 1 u t e ai n e fle : c x e m p la i i a 
quxdam«!ihcuv<tv legunt, quod de altera fpccie veri¬ 
tatem habet. Galenus d« fiinpl. Daucum quoque 
ficit, led tamen non (impliciterDaucum, f.d com- 
polito nomine Daucum Paftinacam appellit. Nos 
autem hanc Paftinacam tcnuifoliam, ad diiferen- 
tiam alterius latioris Accandidx radicis vocavimus* 
Priorem autem harum Germani jam pcftcnacfcn/ r * 
&0cel Ktibcn appellant. Brabanti^ccl pecti/ Cfeel 
pooten/0ccl VDortclen. GaM.PaJtinade iaulne. Ic.Pa- 
Jiinaca. H\lp.<:.inab. ia Vajbnagucs & Cetu uras. Alte- 1 ' 
ram vulgoCarotam vocant. Iacob.ManliusCaryi - 
tam, Ac Paftinacx, cujus radix citrma cft, fpeciem 
facit. Veteres autem Caryotam inter Palmx fru¬ 
ctus numerant. Carota autem hxc Paftinaca dici- c*rot.i >**- 
ttir, a gctmanica voce 0ar rotl) / quod eft, i n totum de dia*. 
rubens :qux non modo ad firuban£os,vcru.n&ad 
Italos,Gallolque vox pervenit. 
Lonic. I.5.C.303. hanc depingit & delcribit, r\ot\.Lonic.mt. 
diftinguens rite a Paftinaca Germanica lati va. vo-*- 
cat Staphylinon & Paftinacam : meminit albx , ru- 
brx>Aclutex. 
Eiich.Rocfl.his nominibus(Tlorcn/iflturdlcn/ RoeJJ.chaot 
ITinrclcn /SeflcnaiV/jam VHorcljlcn/Bauciado- 
mefticapingitp. 35. iconem Carotx leuStaphylini 
lativi, quam poftea p.8o.repetit pro Dauco fiiveftri 
Sc Dauco Cretico,Ulorcit. 
Lob.Adv. de P.dtinacis, live Carotis hxc (criptis *>*• 
mandavit. Fecit fimilitudinis cognado,qux Daucis^J^"'^ 
cum Carotis intercedit,ucTheophr :ftus harcDau - 1 , 0[t J a ' ui 
cum nigrum cenluerit. Eft tamen duplicis a colo -^ruLefitU 
re radicis differentix Cauotta: ifthxc namque fla¬ 
vet , altera purpureum atrum remittit fuccum: me¬ 
dix videnturincer Daucum tk Paftinacamnaturx: 
utrique congeneres : neutra tamen dici polfunr. 
His qui Bchcn album & rubrum augurantur, luo 
ex Lobclio relpondecui loco. Illis nomenclatura 
inditaftiifte videtur, ab illa, cuam cum Carvilimi-* 
litudine&cogratione fortitx fuiit. In Obf p.41^.^ 
Paftinaca lativa Diolcoridis , DaucusTheophralti 
(ita etiam in Icon, vocatur p.-^ij.) (Bccl Kuberi & 
0cdjain paflmcy/Belg.0ccipecn£v 0ccItDoi te^ 
Icn / Gall. 'jfdjlmades &: Caruttes latdnes. Itcin p.. 17. 
(in Ic.p.722.) Paftinaca fativa atrorubens: Daucus 
riger Theophralti ,'Belg.ablolute tTarctcn/Gall Sc 
Gallo-Belg s Paftinadci & C 'arotes rouges, Germ.Kot 
Ktibcn A: pcftcncy. 
Cxlalp.Carota vulgo in Etruria appellatur ra-C tjUfyx 
dix Paltinacx fimilis , colore (anguineo intus & 
extra, itemque & Buxei coloris : doliis prxlongis, 
craffius divifis ,auam Fosniculi, tenuius quam Ci¬ 
cuta’, lubhirlutis : caule cubitali : umbellis clau- 
fis , vafculimodo : flore candido : femine parvo, ut 
Anethi, hirluto , lubamaro. hxc ab antiqui^ non 
deferibitur , quia forte illis,ut nobis,notiflimae- 
ratinterolera, puto autem apud Grxcos Staphy- 
linum fativum ellc, fic appellatum a colore uva 
nigrantis. De hoc inquit Diolcorideseaidcm vi¬ 
res habere , quam Staphylinum lilvtftrem , led 
minus efficaces , & cibo aptiorem clfe. Plinius 
Paftinacam vocat, quod Grxci Scaphylinum.Theo- 
phraftus hanc ut puto Daucum vcavit , quam 
Theodorus Paftinacam vertit, colore Croci in Ar¬ 
cadia, in Agro Pratcnfi,ut &: alibi in agro Spartcn- 
fi,radice nigra. 
Lugd.p.72i.Carotavulgaris. Item:Carota Mat -Lugd. 
thioli altera. Sufficiebat una figura: color, in quo 
Carota rubra Ae lutea differunt , ftulptura non 
poteft demonftraii. Caftoridicitur Carota. 
Bauhir-.pfiyt. Pariinaca 2. live cer.uifolia la -ryncS 
‘F 5 
i 
' 
«Pl 
■ 1 
:L' ■* ■ 
