144 
HISTORIAE PLANTARVM» 
r Marum Marum tamen elfe contcndic Lobelius. Ait 
\.ebelto. enim in Adu. p. 113. Marum, eft Ma/tic Gallorum 
St Anglorum. Regi Thracia , cui nomen 
Maroni eflet, funt qui Mari herba: appellatio¬ 
nem acceptam tulerint : verum tamen potuit e- 
tiam ab Amaraco per apocopen diciivtpote cum 
Amaraci fpecies videaiur Marum, adeoque tan- 
c topere afhne lit vt multi hodie Maioranam legi- 
timum elTe Marum in literis mifcrint: iidemque 
aufi fmt Marum receptum, fiue Maftic Gallo¬ 
rum decernere Clinopodium: qui tamen her¬ 
ba parum-Glinopodio congruit: odor , fipor,& 
color Marum fatentur: eoque Galli vocant M<*- 
y?it, quia odoratior & gratior eft , quim Origa¬ 
num aut Sampfuchum,vti Galenus vult Marum, 
libro de Antidotis. Idem in Obf. p.zt^. in Icon. 
Piant, p. 499. vocat Marum, quiritque aivfit 
Helenium odorum Theophrafti. Figura autem 
cius eftDodonii. 
Huius meminit Cluf. inHifp.lib.i. cap.64.v- 
bi ait: Tragorigani duo genera (latuit Dmfcori- 
des , quibus pcrlimiles duas plantas vidille me- 
'Sar/lU m i n i* Vnam, Tragoriganum 1. [MaftichinaGal¬ 
lorum intellligit]quod Caftellani Sarilla vocant, 
incanam omnino. Eadem in Hili:, poft. vbi figu¬ 
ram ex Lobclio proponit, hicque prxterea ad¬ 
dit. Non defunt etiam qui Clinopodium nomi¬ 
nent: plerique tamen pro Maro habent, aliqui 
Helemum Helenium Theophrafti clfc augurantur, &c. 
Theeph. Apud H. Lugd. p. 884. planta noftra pingitur 
St deferibitur pro Maro vero quod Gallos prx- 
fertim Andes, St Cenomanos Mdjltc appellare 
perhibet. Ac denuo deferibitur , led line icone 
p.889. pro Tragorigano primo Clufii, fiueTra- 
gorigmi Diofcoridis periimili planta prima. 
Vindicatur bauhini cenfura in H. Lugdunentem, ini- 
H.Lupd.nb qua quidem, vindicanda ac offendenda. Marum, 
inturin C- inquit, Matthioli p. 884. Tragoriganum Dodo- 
Sauhwt. na q p.$gg. vtrobique deicribitur. Tragoriganum 
primum Clufii, deferibitur denuo, fcdfineicone 
p.889. nulla nifi in Horis colore diffcrentia:hoc 
candidis , illud fubpurpureis, ycI purpureis.Item 
Mari huius Matthioli deferiptio reperitur p.889. 
fine icone fub Tragorigano altero Peni. En v-v, 
mus herbx fignri dux St deferiptiones quatuor. 
Scden iniuftam animaduerfionem inH.Lugdu- 
C B*»k. nenfem. Ecce duplicem lapfum feucri cenloris 
duplex Up- q Bauhini. Marum Matthioli p. 884 itemque 
Tragoriganum alrerum Pena:, eft Marum C01- 
tufi. Trogoricanum verb Dodonxi, eft Trago¬ 
riganum nigrius. Setis ita credo cenforcm,Leo¬ 
nem ftimulalfc. 
Maior an*' C. Bauh. phyt. dicitur Maiorana5. fiue Mafti- 
Ma(hchem ehem redolens. Et hanc Sampfuchum Diofco- 
redUem. ndis St Theophrafti credidit. Ludit foliis modb 
Varietas. l on gioribus, modo rotundioribus, modb angu- 
lofis hederaceis, quemadmodum Lutetia: in hor¬ 
to Robini hortulani Regii fc obfcruaire feribit. 
Item: Tragoriganum 9. fiue anguftifoliumpri- 
C.Bauhw. mum . c ttr feparat Frater? 
, Tabem, vocat tam in Icon, quim in Hiftor. 
MaruTab. . , * * 
Marum, -dmberrraut. 
locus & Clinopodium Dodonxi Lutetia Maftichno- 
tcropus mine mihi mifit frater C. Bauh. Multis annis au¬ 
tem durauit Montbelgardi in horto III. E.C. ra¬ 
mulis propagatum, florens Augufto St Septcm- 
bri,femen nondum maturuit apud nos. Lugdu¬ 
ni colui in horto St Geneux: Monfpelii St Lu¬ 
tetia: , ac etiam Bifantii magnos frutices obfer- 
uaui. Floret autore Clufio, cum Thymo St Stm- 
chadc multis Hifpanix locis:prouenit folo arido I 
St petrofo : nunc inquilina fadta multorum 
hortorum, cum in Gallia, tum in Anglia, St 
Belgio. 
FABREGVE. 
CAP. XX. 
F A bregue Gallis dnfta, autorc Oliuerio de Ser- 
rcs,odorequodammodb accedit adThymum, 
Satureiam duriorem. St Serpyllum. Sed delica¬ 
tior eft, quam vel Thymus, vel Satureia,ideo- 
que non nifi culta in hortis prouenit: feritur fe¬ 
mine: tum plantulx nouellx Hictne tranfabla, 
femperque Lunacrefcente tranfplantantur. Hoc 
peculiare in hac obferuatur, quod valde gaudeat 
aquis. Nam St euulfa radicitus & in phialam vi- I» <il 
tream aqua plenam i m mi lia, radices fpargit St e- u,r > 
mittit in ipfaaqua, ac haud fecus nutritur,quim 
in terra, led ea lege ac omine, vt phiala inter¬ 
dum Soli exponatur non aprico :Ita miraculo vi¬ 
deas hancplantula in humidillimo Elemento vi- 
uere ac nutriri,& radice ten 9 per vniuerfa aqua» 
ceu per terram diffundi tanri tenuitate, vteas 
vix per vitrum fit videre. 
Nobis nondum conftat quam plantam intclli- 
gatOliuerius : le£torcsconfidcrent,numconuc- 
nire pofTit cum herba Maftichina (fiue Clinopo- 
diojDodonxo olimdi&a. 
OCYMVM VETERIBVS ET IN 
genere. 
Cap. XXI. 
T HGophraftus fparfiin de Ocimo inter cicera 
hxc habet. Sementes hortenfium, quibus 
feri fingulafolent, tres certe notantur, vnahy- 
bcrn.i, alia xftiua, tertia qui inter eas cadit poft 
hybernumfolftitium, fiue brumam ,acIanuario 
incipit: quas ita appellant,non ratione fatus,fed 
ortus, vfulque cuiufque. Tertia verb, quam xfti- 
uamappellant, menfeMartio agitur, quaOci- Teit 
mum jSaturcia , &c. feruntur : germine etiam 
defigitur: nam hoc quoque tranffertur, cum ad 
palmum, aut plus quoque altitudinis venerit,di- fert 
midio abfcillo: radix huic , vt Beti, vnica data 
eft, qui crallacllet, altequc defeenderet: exte¬ 
rn verb quq de latere prxtenues orerentur,admo- 
dum prolixe adhirerent: hic quidem omniu ra¬ 
dicum lignofiflimacft, ficutetiam caulis. Parri- 
culatim vero primum inferius,deinde cum ea de¬ 
floruerit parte, florere fuperius incipit : vnde fit, p/«,j 
vt diutius iftud florear, vt Faba: femen cortice tem t 
continetur : Ladtucx lanugine obducitur. Om¬ 
nia feminis gcrmimfque largefcecunda : led fo:- 
cundifTimum omnium Cuminum [Corn. vult le¬ 
gendum oK-juov.j eft. Peculiare etiam quod de h,oc 
dicunt: imprecari namque St maledicere feren- M/Ki 
do oportere aftirmant, qublirius, copiofiufquc j er e 
proueniat. Soli expolitum tranlit in Serpillum, 
quod fupcraccedente ficcitate fit,&c. 
Ocymum nondeferibit Diofcorides. Ex aliis 
tamen locis colligi poteft foliorum eius forma. 
Ocymoidi namque, Mercuriali, Heliotropio, 
Solano hortenli (huic tamen maiora St latiora) 
St Erino (cui minora St parte fuperna diuifa )/o- 
lia tribuit Ocymi. Ergo qui vel Ocymoidem, vel 
Mercurialem, vel Heiiotropion maius , vel Sola¬ 
num horcenfe. 
