HISTORIAE 
vernaculofermone Tjmbra dis.luluno dicunt, 
virgultis exilibus, palmum alcis, farmcntolis, li- 
gn*i:s : foi' ab imocrebribus,Thymi Creti¬ 
ci, fed anguinioribus, longiufculis, Ipicam tere¬ 
tem fummo gerentibus , flofc:tlo copiofo intex¬ 
tam : guftu acti & odoro, vniuerfa ex obfoleta 
purpura albicat , Thymo maiore minori ferme 
par. 
Tabem, dicitur Thymbra vera; Gerar. Satu- 
reiaS.Iuliani; H.LugAp.Bpy.Thymbra genuina 
C hmpsdi» Pense, C.Bauh.phvt.Saturcia ;.(iuc (picata. Is a- 
Ctftlfmt. pud Matthiolum duplicem eile ait, in Italia fo¬ 
liorum latitudine Polum differentem : Nos 
Thymbram S.Iuliani eandem exiffimamus cum 
Clinopodio Caefalpini montis S.Iuliani, quod 
ait a quibufdam vocari Hyifopum montanum. 
SAXIFRAGA VETERIBVS 
ac in genere. 
CAP. XL 1 X. 
CotftrarU Aput Saxifraga: in irapreflione' Bafilicnfii- 
e £ IKIO f ‘ i: V—/temque in comm. inDiofc. Cornarianiseft 
^biccr rcic6t.inca > vraiamcttm Marcello plurimi 
fcntiuncalii : Hermolaus tamen retinet,vidc- 
tur etiam approbare M itchiolus, qui variis im- 
prefliouibus de haeverba faciens, aefibi mini¬ 
me, vt fere nufquam, conflans, varia de ea feri- 
pt;s mandauit. 1 cxcus autem Diofc. fic habet. 
Sttxifha- Saxifragi (funt qui ««;'/?*^,alii m ttfopzyp?, 
icsvanli. alii iu7m?3-y Ro.nani tm^i3pttyya.y dicunt) (urcu- 
culofus frutex ( zyj' : ct- mJm; ) eft,in petris & 
alperis nafccns,£pwi>y»j finalis (ita Ruell.locum 
ab Hermolao vacuum relidam reddit: )Codus 
hi vi\\o,moxipoms,fi!bricitanr!biis opitulatur (h»c 
Marccll.nonadfcribir:) ftranguria: prodeft,fin- 
g iltum icduc,calcu!os vefie» frangit, 8 c vrinam 
ciet. 
Saxifragam autem vrinam mouere, & calcu¬ 
los conterere perhibet eria n Aigiueta>qui Saxi- 
phagen (Sarxiphagc.n Andern.) appellat. 
Ctjiron. Quod porro genus Sarxiphagi/habcndum fue¬ 
rit Galeni ^.dc fan. tuenda, Cap.5. quod calculo 
laborantibus commendat, ik Cctron vocari, ac 
inGalliis nafei tradit , indagandum proponit 
lui. Alexandrinus, nec immerito. Sunt enim plu- 
res Saxifragis: , de quibus paulo pofl fuse enar¬ 
randum. 
t Ceterum peregrina Grarcis & aliena vox Sa- 
curdi#*! xifra S* eft » indicantquc id qui ad compofitio- 
nem eius coaluerunt, fimulnomen Sc verbum, 
Romana: voces :& qu»non*aliter,qua;n in Of- 
iifraga aliquotqne aliis Romanorum huiufcemo- 
di vocibusjhcrbamfignificent,qu» faxa frangat. 
Nec difpatandum modo,didaiic licfucrit,qtiia 
in petris nafccns fuo ortu eas difrumpat: au quia 
hominis calculos in vefica frangar. Illud potius 
monendum, legi in hoc capite voces grascas lati- 
, nafquc eiufdem prope foni, fed diucrfie Etymolo- 
* gia:. Sarxiphagon enim, quafi quod carnes exe¬ 
dat .dixeris. 
Saxifrag* Saxifragae autem nomine fequentes donan- 
• ;uoca. cur Piant». Saxifraga vera Diofc.folio Thymi 
Matth. Saxifr.Matth. foliis Cunilae. Saxiframa 
tiinuifol. vmbellif. Matthiol. Saxifrag. afba 
multis rocundifolia. Satureia durior. Serpil¬ 
lum. Saxifr. Antiquorum quibufdam. Pol 
num tf.Dodonari. Daucus glauco folio. Prn- 
piacll* germanica: &c Italic*. Viiuaga. Vifiia- 
plantarvm; 
ga minor. Scfeli Maflilie-.Cc. Saxifraga Pan¬ 
nonica multifido foiio. Libanotis altera Dodo- 
niei. Crithmum. Tali&rum radice lutea. Sa- 
nicula alpina. Polemoni um petrsura. Saxifr. 
alba petraea. Tndadylites fiore albo. Milium 
Solis. Filipcndula. Halicacabus. Adianth.ru- 
bruin. Saxifr.aurea. Eryfimum alterum Mac- 
thioli. Betonica. Polium. Herniam. Saxifra¬ 
gi 2 Caefalpini. Saxifr.Bauarica. Anchcinon 
Plinii. Garyophyllus coronarius. Adianthum. 
Trichomanes. Rura muraria. Alplenon.Tra- 
gepogon. Tormcntilla. Coralloidcs. Mclilot. 
vulgaris. Trifol.prarenfe luteum. Culi genicu¬ 
latum. O nonis. Perchcpier Anglorum. 
Saxifragis cuiufdam miraculoflc meminit A- 
damus a Bodenftciii in Onom.Paracelfico, qua: 
humilis fit & rubra , floribus Centaurea: fimi- 
lis , ac fi vitro vino repleto per nodem in¬ 
datur, vitrum difrumpi, eandemque lapides in 
homine comminuere. H«c qualifnam fit runc di¬ 
cemus, vbi eam videbimus, aut fimilem talia mi¬ 
racula praedantem. 
DE HYSSOPO VETERVM SENTENTIA*. 
Cap. L. 
H Yflopus ex Diofc.hcrba nota,dupIcx ed: al¬ 
tera montana , altera hortenfis. Optima 
clf qu» in Cilicia nafeitur. Hyflopum fiue Hif- 
fopum fiue Hylbpus,Hermolao etiam referente, 
praefertur Hippocrati Cilicium quidem , fed e 
Tauro monte: dcin Pamphylum & Smyrnarum. 
Caetcrum , quale fit folium Hyllopo declarat 
Diolc.cap.de Origano Heracleotico cui folium 
adferibit fimile Hyflopo. Sed & Origanum O- 
nitis appellatum, albidius foliis eft,& magis fi¬ 
mile Hyllopo. Comam habere corymboidem 
apparet ex Chryfoco nes capite , vbi fic legitur. 
pzCJny cT77iQu^a7»y e%cy Xouw xoivui-ttiJ a 
ojxoujm vcjoTu &c. Baccas habere ex Plinii verbis 
infra de vinb.pofins,colligere licebit. 
P011 o Hj flopurh alii Lauer,alii Cadiaiam vo¬ 
cant , ^Egyptii Pcfalem. 
HylFopi demum nomenclatura diuerfis attri¬ 
buitur plantis. Sunt primum quidam, qui inter 
Hyflopum Grarcorum > & Hyflopum Arabum (eu 
officinarum, quem Symphytum petraeum Diofi 
coridiscfll- contendunt, diftinguere conantur, 
non fine occafione. Hyflopum verb Grafco- 
rum quodnam fit non ollvndunt , relinquen¬ 
tes rem furame dubiam , inter tot HylFopi Ipc- 
cicSjdc quibus polthac agemus. 
HYSSOPVS VVLGARIS SPiCATVS 
anguflifolius, flore cairuleo,rubro, 
& purpureo. 
CAP. LI. 
X7 X ra * ice ^g no ^ ; flura, craflitudine digitali, 
J —rVirgit furgunt plures, quadrat», fubhirfut», 
genicular»,dodrantem longas,ramof», ad quaru 
nodos folia oriuntur verticillatim pofita,foliis 
laucnduls fi milia, Fed duplo breuiora , laporc a- 
criufculo , odore non ingrato : fl.res in Ipicam 
longam digelli Funt ad ramorum articulos, in v- 
nam partem fere Ipcdtantesjquorum Fupremum 
folipium bifidum lurFum reflentur, bifidum la¬ 
bellum 
r M/ 
