PLANTAGO 
P Laurago quinqucneruialongiufculam & fi- 
brofam radicem demittit: caules Maiori pa¬ 
res , profunde ftriatos,fubhir(uros :florem Maio¬ 
ris amnii urn : folia vero plurimum differentia, 
lancea; mucronem referentia, longis pediculis 
appenfa, oblon¬ 
ga, ftridta, raris 
crenis leuiter 
ferrata, hitfuta. 
quinque neruis 
longitudinem 
folij percurren¬ 
tibus , auerfa 
parte conlpi- 
cue elatis : fa- 
por fubdulce 
quid mandenti 
offert, cum ad» 
ftridtione. rin- 
fgivJjpov grxee, 
Quinqueneruia 
latine cogno¬ 
minare folent, 
eo quod eius 
folia , fibris 
quinque 
quam neruis, 
diftin&a fune: 
Officina: quoniam folium ardius definit in acu¬ 
men , &c veluti in lancea: mucronem faftigiatur, 
Lanceolatam i vulgus autem Lanceolam appel¬ 
lar. Germani fii ,11 o?KT tt.vqcrt;f) 
vocant, quia fc.at ummatior & longior eft: &ad 
equina: coftx fimilitudinem JvO,h).>p : Galli Pe¬ 
tit Plantain. 
Brunfelfij figura Plantaginis minoris tom. /. 
rhapf i. non placet. Fuchfiuspro minore me¬ 
diam pingit. 
Dod.gall.& lat.Gefn.hort.Schvv.Lon.& Lac. 
Plantago minor. CafL.Plantago media.H.Luad. 
p. i .55. Planrago minor, longa Matthioli: Item, 
Plantago minor Dod.Corn.Lob.Adu.Obf.p.t^. 
Ic.Pl.p, 5o^.& Gerardo Plantago quinqueneruia. 
Cordo in Diofc. Plantago anguftis oblongifque 
foliis. Trago,Plantago lanceolata. Piant.<. vel 
minor, & Lanceola , Quineruia Manli), Herla- 
rum, Mcgebora Sc Herba Martis Phryfij. 
Matth.germ. Plantago longa, vulgo lanceolata. 
Anguill. Plantago altera dida Lanciuola. Tab* 
lc.Plant.Lanceolata : E;d.Hift.Lanceola & Lan¬ 
ceolata, Cofia canina. C.Bauh.phyr. PJantaao 
5).fu:e anguftifolia maior: Eid.pin. Planrago an- 
guftifoha i.fiue maior, LanceolaMaior Cxfalp. 
Plantaginem minorem, feu lanceo- 
lam,Thnliusduplicem facir. Maior, inquit,fo- 
Jiaprofert bipalmaria, fiepe duarum vnciarum 
latitudine fere, qua: quandoque in ambitu vel 
pinnullis quibufdam paruis exornantur, vel om¬ 
nino fine illis exiftunt. Altera minor folia bre. 
uiora habef d fhidiora.C.Bauninus variare ait, 
Ipicis aliquando bifidis : aliquando loco fpica- 
rum,capitulis mire variantibus. 
Paflim prouenit locis ik viis incultis. Ploret 
initio Artatis , femen Augufto legitur. 
Sicciore eft & commendatiore dote ad vulne¬ 
rarias potiones, vnguenta& hernias, etiam vul¬ 
gi experimento. Ebrio datam copiofain incra- 
Adice pra:dira eft parua, ad foliorum exor¬ 
atum valde villofa: folia graminea: anguftie, Dcfcriptio 
duum aut triu 
vnciarum logi- 
tudinexaulium 
, palmo longio¬ 
rum cacumini 
capitulum bre¬ 
ve & veluti 
glomeratum 
infider. 
Hanc efle x- 
ftimamus, qui» 
Tabern. in Ic. 
Sc Hift. item- 
que Gcrard. 
Plantaginem 
anguftifoliain 
minorem in- 
feribie: Cxfalp. 
Lanceolam mi¬ 
norem : C. B. 
phyt. Plantagi¬ 
nem iz.fiue an- 
guftifoliam 
minore:Idem pin.Plantaginemanguftifoliam 6. 
Facile crediderim i Lanceolata magnitudine 
tantum diftcrre,idque ratione loci. MonfpelTuli 
Septembri menfe floret. 
PLANTAGO LATIFOLIA MINOR. 
pLanfagimmdorim omnibus fimilem fecit DefcriftidC 
Tabernamontanusjtjui cumGerardo Planta. 
ginem latifo¬ 
liam minorem 
inferibir. C. B. 
phyt. Plantagi- 
dem {. fiue lati- 
fol .minorem,& 
media: genus 
minimuThalii: 
Idem pin.Plan- 
tag. latifoliam 
11. fine glabram, 
minorem. 
Dubium mi- 
bi eft an Tha- 
lius & Tabern. 
de eadem Plan¬ 
tagine feribant. 
Tabern. fuam c s , n>ii 
refert ad rubra, 
quam nos lati¬ 
foliam glabram 
maiorem voca¬ 
mus : Thilius vero fuam videtur ad eam referre 
quam mediam Dodonxi vocat, & nos latifoliam 
hirftitam interibimus. 
