, 3 S HISTORIA PLANTARVM, 
fanare etiam iam puttefccntia. Hermolaus Pii- cum viribus Ari & Dr -cuncub nvuon, 
. . • 1 _ 15 na 1 1 ■' il C Open 1 
PliwrroY. 
/tquiuoca 
nii limia eadem quae ille Habet. Ruefiius verba 
Diofcon Jis, Plinii & Hermolai repetii: fuo mo 
re pro Tuis. 
Officinae,inquit Cornarius Britannicam non 
nottere: nec Herbarii, nili quod quidam de “li¬ 
torea appellata conjeSatir. Ac quanquam, ait 
Matthiolus , Rutilius tradat Britannicam elle 
plantam Itali* cognitam, atque tbi vul -5 ft*t* 
,,w,o appellari: mihi tamen liadtenus non lo- 
lim nomen illud incompertum eft, fed nullum 
etiam inuenire obtigit, qui Britannicam olten- 
^Errafle Plinium ait Goropius illo in loco, vbi 
citra h te litationem de nomine afferuerit Britan¬ 
nicam ex Oceani infulis , extra terras pofttis, 
afferri. 
Sedad Britannice rc qui uncationes diligentius 
animaduertendum. Pro Britannica itaque Diof- 
coridis Rucllius perhibet plancam, Italis Piata- 
mana di&a. Qiue aurein haec fit, nec nobis hac¬ 
tenus confiat. Ali^s Britannica dicitur Biftor¬ 
ta. Conlol. media. Prunclla. Betonica. 
Herbaparalyfis. Auricula vrfi. Pulmonaria 
Italica. Afier luteus. Pyrola. Perficaria. 
Cochlearia. Damafonitun. Beton. coron. 
Caryoph. marinus Halimus. Eryngium ma¬ 
rinum. 
BISTORTA MAIOR RVGOSIO- 
libuifoliis* 
C a : 
Dcfifi 
iptlO* 
lappa mV 
■p irdana 
'tuor. 
'■T.uraltu. 
XXV* 
C Vbi tum 
nonnun" 
quam altitudi 
ne fuperant ^ 
Biftorta: caules» 
tenues .glabri, 
geniculati: in 
quorum fifti- 
giofgica florum 
coloris carnei, 
Perficari$;quo- 
rum fmguli ex¬ 
plicati quinque 
foliolis confiat 
oblongis, api¬ 
cibus in me¬ 
dio , flori con¬ 
coloribus : qui¬ 
bus fuccedic 
femen rufium 
8 c fere nigri¬ 
cans, triquetru 
Lapathorum modo. Folia Rumicis feu Lapathi 
acuti, minora, fupecne in atro virentia , inferne 
«dauca, pediculo vtrinque foliaceas appendices 
anguftas largientia: Rxdix articulum digiti refert 
in fe contortum , ittbta, fapore adllringente 
ftrenue. 
Biftortam fudte, qui fecundam Catanances 
fpecienjapudDioicorideelfe putarent, fed, Agri¬ 
cola tefte', repugnant radix de folia. Aln mi¬ 
norem Lappam alii minorem Bardanam vocant. 
Litant qui radicem Bcen rubri putant. Quidam' 
Aftragdum exillimaiunt, fed erronee. Qui 
Serpentinam putajlt.frigidum pro calido ponunt 
Ap allinatis pingit quidem Biftortam, verum 
adicri itis viribus nullus lidat , quas confundit 
.... , ., , . 
Britannica quo nomine vocetur: n hau , co¬ 
llare ait Cordus, nili quis Biftortam leu Herbidi 
paralyfeos eam elle dixerit quorum neutrum ne- 
queaffitmat.nequenegat.Ruellium errate qu >d 
Biftortam , alteram Catanancen eife crediderit, 
ait. Item Dracunculum magno erroreBiftortam 
cfte hadtenus credidifte tetatu fete Medicorum 
Sc Pharmacopolarum multitudinem. Abtllo 
in H. Biftorta docte ikfinbitur. 
Dodo. gill. figuram Fuchfti Biftorta; maioris 
titulo exhibuit. Lat.infol aliamBrftortat inlcri- 
ptione pingit,ac ait ab intortis Si conuolutis ra¬ 
dicibus nomen habere : Belgas Ci lhc / 
Germanos D 7 aKra'Urfi / Gaiios Rijlom . Bohc- 
mos hitfp.brctlt). Colubrinam & Scrpentarii 
i germanica voce etiam dici, Sc a quibufdam 
Dracunculum. Sed a Diolcoridis Dracontio 
multftm differre. Plinianorum autem Dracun¬ 
culorum aliquam fortalfe fpcciem alfe, fecunda 
fcilicet.Elfe tamen cx recentioribus . quiBiftor- 
tam omnino aliam elle velint. Matthiolom qui¬ 
dem in epift. medie. Bchen rubrum elle feriberei 
Gefnerumad Limonium referre. Aliis placere 
Btitannicameile : fed omnes eos inualido niti 
fundamento , vtfuse demonftrat. 
Lobclius in Adv. eorum tuetur opinionem, 
qui Britannicam putant. Vocat aurem Biftortam 
majorem: InObC pag.i((. Icon.Piant.pag.191 
Biftortam Britannicam. Fracaftorins de con- 
tag.lib.y.cap 3. Biftortam Bulapathon eftefulpi- 
catur, Biftortae loco, cornuum quidcaralloi- 
des Pet.Crefcentius exhibet. 
Fuchf. Colubrinam Sc Serpencariam femini 
vocat. Tragus Colubrinam,ac Biftortam 1.ma¬ 
iorem. Anguillars Biftorta magna. H.Luf. 
Biftorta maior alpina. Gefn. horr. Limonium 
Pdftotta: Eid. coli. Biftorta maior rugofiortbns 
foliis : Et Limonium vulgo Biftorta. Brunfel. 
in Herba, germ. pag. 71. Se rpcnraria : p.7S.Her¬ 
molai Diolcoridis Eatanance. 
C.BauhinufMolybdenam Plinii Iib.t5.cap.t5. 
id eft plumbagine, quod plumbumf vitii genus; 
ex oculo tollat, a bitratur. Vocatur in phyt Sc 
pin. Biftorta 1, fiue maior,radice minus intorta. 
Colubrina Si Dracunculus maior Buunf. Bil- 
torta femina, Eiufd. Biftorta maior , Thal. 
Tabern.Ger. 5 fCiuf.hift. Biftorta Matth. Cq- 
[alpin. Caft. & Hift.Lugd.pag. 1185.vbidua:fi¬ 
gura, Biftorta: Mactlnoii & Biftortae maioris. 
Non autem monet quamam harum fit. 
Nobis eft Britannica maior. Serpcntariam 
herbarii & officin*ippellant,quod vbi primum 
d terta erumpit , lingua: ferpentis tentu pelle 
veftine formam obtineat. 
Repetitur Biftorta locis humentibus, in opa¬ 
cis filtiis,pingui ac lutofofolo. Matthiolusin 
montibus exite refert. Adolefcit etiam felici¬ 
ter in hortis: perenni radice nititur. Monfpe- 
lii teperi in montibus circa Gangen, Gcneua: in 
monte Thuiti. Ad Auftriacarum & Stiriacarum 
Alpiumluga , accliuibus locis & circa fcopulo- 
rum radices fponte nafeitur. 
K« 5 i, 
1 ir. 1 
Mtiiil 
trrtri 
Dii. 
Sya; 
BISTORTA MEDIA 
minus rugofo. 
FOLIO 
T Ragus , qui Biftortam fecundam facit & 
P ' . .*" 
5 vjtix — ---- 
pro Colubrinaminore defcribit,non autem 
depingit , teftatur radicem habere capillatam, 
non minus quam altera. | 
