OnocbilGk 
Archtlitn. 
Alcibiai. 
S.chton. 
£mbnf*. 
jfc HI ST ORI/F 
aliqui Ancftmam vocant* alij^Arccbion, alij O- 
nochelim,aliqui Rhexiam,[Archibellion,alij O- 
nocleam,alij Alcibiadion,alij Onochcilcs.Diofc. 
Arcebion.alij onocholin:CH.] multi Enchufam, 
{enichiifam Cm. ] paruo frutice , florc-purpu- 
reo, afperis fol js & ramis .tadice mcflibus (an¬ 
guinea , extero nigra, in fabulofis nafcens, ern- 
cax contra ferpentes, maximeque viperas» & ra¬ 
dice & folijs, xque cibo ac potu. Vires habet 
meflibus. Folia t(ira[de Alcines folijs,id Diofc.] 
odorem cucumeris icddunt. Datur in cyathis 
tribus vuluaprocidcnte. Pcllic & tincas cum hy- 
foppo: ] De radice Anchufx terti*,qux pofthac 
delcribicurjid Diofc. tradit. ] Et in odore renum 
«ut iecinoris ex aqua mulfa,li febris fit: fin aliter 
«x vino bibitur. Lentigini [vitiligini Diofc.] ac 
lepris radix illinitur. Habentes eam a (erpen* 
tibusferiri negantur. Et mox viribus his aliun¬ 
de tranferiptis, addit etiam de tertia. Eft & alia 
inquit, huic fitnilis [Anchafa tertia D ofeoridis ] 
flote rubro & ipia ad eoklcm vfus. Traduncquc 
commanducata ea, fiinfpuatur, moriferpen- 
Galenus quatuor Anchufx genera agnofeit, 
Onocliam, Lvcopfon, Alcibiadion , & quartum 
paruum.qubi fere nomine carere ait: Alcibiadio 
tamen perfimile efle,quair,uis amarius, & magis 
mcdicarr.entofum. 
H:rm I.Barb. in Plinium lib.ii.cap.it. Ono- 
chvlon, Diolcoridem £k vetuftos codices »Ono- 
chtloni.id eft, qu.ifi labrum afini vocaf- 
(c notat : Archerion, veib vc.uftiorcs codice? 
Archelion. Dioftoridem Anchufx genus vnum 
appellare archibelion : quod & melius. Efic 
enim Anchufas multiplices, vaganque percas 
eadem vocabula , vt Alcibiadion & O lochelcn, 
Cum Alcibiadion videatur proprie e(Te Echium. 
Eifcqui Alcibion quoque a Nicandro in Thc- 
liacic di&ampro Aicibiadto, qua: lu Echios,ac¬ 
cipiendam putent. EfT irem qui Plin. repre- 
hendanr,q' i 17. libro dicat : Alubios qualis ef- 
fct,apud authores non reperi. 
Raram nec facilem inu^ntu herbam noftrx 
aetatis herbati) Anchufam referunt: [inquit Mar¬ 
cellus h Diolcoridem ] quod menibd^miretur 
a!iquis,cum lenocinio fo-.mx quondam inferuie- 
rit: vrertTitu que radice cius antiqux mulieies 
co ,tra pallorem : bonitatem rofei coloris radice 
eius ulnbus fuis inducentes. QuoJtamquo 
tidianum illis f .it vt ab Anchufa vecbum Grxcis 
in affectatione forma: fucari & co¬ 
lorari adhuc ligiuficet. Namerauit coniunxir- 
que eam Theophraftus coronopodi & plerifque 
alijs qux (TriyeiifuM.z ille vocat i. folia per ter¬ 
ram fpargentia : quod ait rv y* , 
quod eft p :r terram fparla. Nicander Laducx 
fimilem oftend.t. Plinius inter aculeatas nume¬ 
rat i exteris in foliorum pofitura diferepans. 
Quod Diofc.dixic , Vnguentarios vtii radice 
Anchufx ad fpilTanda vnguenta: hoc Plinius lib. 
i}, cap. i. ad colorem reculit» inquit Cornarius. 
Plinius lib .2.1. cap. io. Diofcorrdis lententi ,m 
plane fequitur , nili quod vlcera fenum * dixit -ro 
«**«<*£AKih id eft, vlcera antiqua. Deinde B.da- 
ni deco6tum habet, pro aqua mulla ■ Mox lenti¬ 
gini vox fuppofita eft pro vitiligini Habet enim 
Diofc.^ecv; eft v cdigir.es tk lepras. 
Poftea cum mulfo dixit , pro vino: & reliqua 
aliunde tranfcripfit. Arque hxc de prima An¬ 
chufa Plinius loquutus. 
Phauorinuslex.Gf.Ej ^oy<r*,Enchufa,fp€cics 
plantarvm. 
, plantx qux etiam per a dicitur Anchufa, Attici 
verb per * effiunt. Et tyx*fi(m » de mulieri¬ 
bus dicitur, Enchufa faciem fuam illinentibus, 
&c. 
Ancbufie caput duplicatum aitlulius Alexan- Anchufi 
drinus vnumque fuperfluum hx/YM^ov Lycopfim ctptoG: 
vocatTe Diofc. radicemque rubram rribuiftefle 
adftiingentem .-Cxtciilm ex hac vnguentum fi- 
bi parare Germaniam,potabile quod dicunt. Et 
quidem bibi ex humore aliquo ad rupta & con- 
uuHa,ca‘umquc cx alto, vfus frequentiffimi. 
Fuco pigmentifue illinere , Grxcis dyxow*r 
erat [inquit Lobel.jvnde dyx 0vaA di&a a radici* 
illuftri cruote,coloreue florido, cui plantx to¬ 
tius cognitionem debemus: vix enim alioqui in- 
notuiflet, tum propter cum Echijs Lyccpfide & 
Bugloffis fimilicudinem , tum ctram ob verfio- 
nem minus confpicuam : Quatuor animad- 
uertimw differentias ex floribus, folijs & ma¬ 
gnitudine. Tertiam Anchufx fpeciem ndn me¬ 
minit fe vidilfe Tuineius. Lycopfim Anchufx 
congenerem facit Gefnerus lib. i. quadrup. titu- 
lo de lupo: miraturque quomodo ab afpe&u la- A ‘ tn,b 
pino nomen tulerit. Rucllium Linguae Canis 
hodie vulgb di&x hoc nomen adjudicare refert. 
Idem ait O.iophyllon eandem Anchufx cfle,qux 
Arabicx lmguxauthoribus etiam afini ladluc* 
vocatur. Anchufam ipfam quoque Grxci Ono- 
cleam vocant, & folijs L.&ucx deferibunt. Ly- 
copfis a nonnullis Anchufa vocatur.Laftucx-fo- 
lijs &c. 
Cxterum, quxnam hodie fit Anchufa proprie 
dida, non fatis conueuit inter aurores: Etenim ^q uiu " 
Anchufx nomine varix donantur Plantx , v.g. 
Bugloflum vulgare maius. Buglolfum vulgate 
minus. Anchufa Monfpcl-iaca. Anchufa lutea. 
Anchufa mindf. Onofma. Echium vulgare. E- 
chium Fnchfij. Lithofperti.um nigrum, flore al¬ 
bo , femine Ecfiij. Cynogioffum. Pulmonaria 
Matrhioli&Cxfa/pini. Amaranthus. Dipfacus. 
Hyaciu hus. 
ANCHVSA MINOR SIGNOSIOR. 
cani a Valerando Douiez 
O Lim no¬ 
bis attu- Dcfcri 
lic C. Bauhin. 
Patauio plan¬ 
tam longitu¬ 
dinis Palmi 
vel paulo 16 - 
giorem, An¬ 
ci u x mino¬ 
ri !imtlen-,vel 
Lythofpermo 
nigro, loquor 
de folijs ra¬ 
mulorum [ir>- 
feiiora non 
vidi,] qnxafi 
pera, hifpida, 
flores Buglof- 
fi vulgaris vei 
Anchufx : 
Eandem ha¬ 
bueram Gc- 
exibuit autem frater Anch< 
titulo Anchufx minoris Galeni & quartx Dio- 
(coiidis. 
An Lobel. in Adu p.14?. & Icon. Plant.pag. 
578. Anchula lignofior anguftifolia ? H. Lugd. 
