LIBER 
dragoris propter bonum ociorem dele&atam, 
nec conceptionem medicinali herba, fed preci¬ 
bus i Deo impetraffe. Quare attulit illi Ruben 
filius ramulos de Dudaim [ id cft Mandragora ] 
aut fru&us cius qui funt ficut mala, & fune be¬ 
ne odorati. Sed radicem, qua: habet effigiem 
capitis & manum non attulit , de ea nempe di¬ 
cunt aliqui quod conceptionem iuuet, quod ta¬ 
men ego in nullis Medicorum feriptis vnquam 
legi. Hxc ille. Paulo poft recitat idem Ne- 
hemanides fententiam quorundam , qui dicunt 
Dudaim,id cft M mdragoras, herbas e(Te qua: ve¬ 
nerem ftimulenc, & ad amorem mulierum inci¬ 
tent , vnde hi Dudaim , i vocc Hebraea Dodim, 
qua: fignificat amores dctiuaci : Sic ille, citan¬ 
te Trago , de Mandcagoiis. Lcuin. Lemi- 
nus Mandragoram inter herbas biblicas repo¬ 
nit. Gulicl.vert) S 1 ti.kius 1 . j.antiquit.conuiual. 
cap.8. dc Mandragora eleganter 8 c do&cdiflerit 
ex fententia facrarum & prophanarum litcra- 
rum , ita vt nihilfetc in hoc genere defiderari 
queacEum lege. 
Carterumagyrta: & impoftores Circumfora¬ 
nei qui quotidie Mandragoram circumferunt,ia- 
< 5 lantquc tanto periculo effodi , humana forma 
ignara: plebi eam offendentes, ex vno Pythago¬ 
rae nomine eius Antropomorphos,vtcredimus, 
mendacij fui occafionem arripuerunt. Neque 
enim,vt diximus, vox illa aliud, qu^m humante 
formae plantam fignificat. Acccflit & Pythagora: 
Columella: teftimonium, qui Sc ipfe, tum vulgi 
opinione fuse itatis, tum nominis fupecftitiosa 
oftentatione motus, fic cecinit: 
Quamvis [emi howwu vefano gramine fasta 
Mandragora, par tat flores masflamq , Cicutam. 
Fi&itas quidem effe agyrtarum imagines ma¬ 
nuque ex aliarum ftirpium radicibus adhuc tc- 
cencibus efformatas, certo conftar. Solent nam- 
•f. que illi, exerhpli gratia, Althcx, Arundinis, alia 
rumqueplantarum , &pr#:fcrtim Brionixradi 
cibus nuper cuulfis humanam vrriufque fexus 
effigiem infculpere, infertis in ea loca, in quibus 
pilos exoriri voluit natura, Hotdei & Mili/ gra- 
nis.Dcinde eas,fa<fta fcrobe,xenui fabulo obruut, 
calideque confeiuant , vt fic aliquandiu deten¬ 
tae, grana illa radiculas emittant,ipfkque imagi¬ 
nes contabefcant, ac aliam arte faciem induant. 
Eteucnit, vt viginti fummum dierum fpatio , c 
terra ita enattE appareant. Tum eruunt, & radi¬ 
culas ex granis natas acutiffimo cultello conci¬ 
dunt, itaque aptant, vt capillum, barbam, & cx- 
ceraium corporis partium pilos referant. Hoc 
padfo miferi, & imprudentes homines decepti , 
Bryonia:, plantat umq; aliarum radices pro Man¬ 
dragora ernunr. Sed impoftura: huius finis non¬ 
dum eft. Has (ub crucibus & rotis ex vrina fup- 
plicijs affe&orum enatas perfiiadent, monftto- 
sofque carum vfus pollicentur. Nec nifi magno 
vitx periculo effodi poTe nugantur,cane,qui ef¬ 
fodiat , radicibus adalligato, dc auribus pice ob¬ 
turatis,^ radicis clamorem exaudiant eftodien- 
tes , vt quo audito illis pereundum fit. Cuius 
quidem impofturac ac mendacij origo ex Vete¬ 
rum fuperftitionc fluxifte videtur. Non enim de¬ 
fuerunt olim,in iatftanda,cum foditur Mandra¬ 
goras,religione Thcophraftus in Graecis:in Lati¬ 
nis verb Plinius. Hos, inquam , non puduit, in 
tanta rerumo quas feribebant, grauitate, ne quid 
contra communem fenfum dixiffi: viderentur , 
popula>res, 5 c fine ratione ritus huiufcemodi,po 
fteris tradere. Theoploraftus enim de effodienda 
Mandragora h^c fcripfit. Circumpfq;ibiK & Ma- 
"Tom. III. 
XXXIV- % 
dragoram gladio ter , fecautque ad occafum fpe- 
ifantes. Iubent & alium faltantem tripudio cir¬ 
cumagi, muhaquede veneris vfu & re dicere. A 
Theophraftro parum euariat Plinius. Cauent,in- Plini 
quit, effofturi contrarium ventum, & tribus cir- 
eulis, ante gladio circumfcribunt: poftea fodiunt 
ad occafum fpe< 5 ta«tcs. His igitur au< 5 fonbus,& 
quafi per manus tranflita huiufcemodi fupcrfti- 
tione , yerifimile eft,vanis periculorum,rcligio- 
nlfque,& humans formae,mendacijs,etiamnum 
Mandragoram celebrari : cum tamen id potius 
quxrendumfuerit, cura fapiente illoS^mio ho- 
neftiorc hominis nomine indicata fuerit. Neque 
enim verifimile purat Marcellus quia bina radi¬ 
ce, & hominis crura imitante nitatur, fic didtam 
ab eofuiffe. 
Porro,Matthiolus fibulam illam,qnx ignaris 
Mandragora: radices effodere volentibus tanto¬ 
pere minatur,cx Flauo Iofcpho natam putat, qui 
ctfi de alio radicis genere fcripfit , ea tamen fa¬ 
cile ab impoftonbus ad Mandragora: radices,de¬ 
torqueri potuerunt. Hasc fune illius de Beilo 
Iud.lib.7.cap.2'5.verba.-Vallis,qua ciuitas i parte 
Septentrionali cingitur, quidam lacus Baaras ap- -^ aarM 
pellatur,vbi radix eodem nomine gignitur, qua: ^ ' 
fiamma: quiJem affimilis eft colore, circa vefpe- 
ram vero veluti iubar fulgurans. Accedentibus, 
camque cutllere cupientibus facilis n©n eft, fed 
tam diu refugit, ncc prius manet, quthr, fi quis 
vrinam mulubtem , vel menftruum fanguinem 
fuper eam fuderit. Quin etiam tunc fi quis eam 
tetigerit,mors cetta eft,nifi forte illam ipfam ra¬ 
dicem ferat de manu pendentem» Capitur alio 
quoque modo fine periculo.Totam eam circum¬ 
fodiunt, ita vt minim&m ex radice terra fit con¬ 
ditum,deinde canem ad eam religant, illoque fc- 
qui cum h, quo religatus eft, cupiente, radix qui¬ 
dem facile euellitur, canis verb c®ntinuo mori¬ 
tur, tanquam eius vice a quo tollenda erat, tradi¬ 
tus : nullus enim poftea accipientibus metus cft. 
Hac loftplous. Et his,qua: de Mandragora: anthro- 
pomorphofi, ciufque (ub patibulo nafcentis pe- 
riculcfaeuultlone agyrt x &c circumforanei im¬ 
poftores fabulantur,haud duncaxat ignauum vul¬ 
gus,fidem adhibet,fed ncc literati homines, tali¬ 
bus tnagis ferio fe opponunt, eafque medio tol¬ 
lere curant Quin, deplorandum cft eum in mun¬ 
do hodie fummo loco haberi: qui alijs arte qua¬ 
dam imponere noucrit , vt retStc ille dixerit. 
Mundus vult decipi,Darumbfein vvir hie, Proin¬ 
de fcianr omnes Mandragoras agyrtarum nihil 
aliud effe,quim meras impofturas. 
Mandragoras namque veterum,liccc humano 
corpori quadantenus fimilis e fle appareat, maxi¬ 
me fi inferiores partes radicis fpe6fes,tarcen to¬ 
ta (uafubftantia , Mandragora: agyrtarum fifti- 
tiae, prorfusnon refpondet, id quod ex veterum 
defcriptio 7 \:bu 5 facile colligitur. 
A Diolcoride quidem, qui duo eius genera af- 
fignat, & tertium ex aliorum opinione tradit.his 
verbis exprimitur. Mandragoras niger, qui fce- 
mina exiftimarut, Thridacias appellatus , folia 
habet anguftiora & longiora [ vulg. exempl. 
quicam vet.o-/x£/rsp*] quam Ladfucae, 
virofa [tJ'voaJ'n'\ ac graucolcmia.in rerram fpar- 
fa : atque inter ipfa, mala gerit Sorbis fimilia 
[ver. \ivvQoi( oav J ex luteo pallida [vet. 
Jc-^ £5 ficT, 7 :tiec male nifi Diofcorides fibi contra¬ 
rius efle velit, Samb. ] odorata, & in his lemen 
ceu Pyrorum. Radices ei funt pra:grandes, duas 
aut trcs,inuicem implicata:, nigrae foris,intus al- 
b«,& [Ald.?Ao;wtff|r.] crafTo cortice veftita::cau- 
